شناسه حدیث :  ۴۴۹۲۶۴

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۲۱  

عنوان باب :   [دعاؤه في الاستغفار في سحر كلّ ليلة عقيب ركعتى الفجر]

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

دُعَاؤُهُ فِي اَلاِسْتِغْفَارِ فِي سَحَرِ كُلِّ لَيْلَةٍ عَقِيبَ رَكْعَتَيِ اَلْفَجْرِ: اَللَّهُمَّ إِنَّ ذُنُوبِي وَ إِنْ كَانَتْ فَظِيعَةً فَإِنِّي مَا أَرَدْتُ بِهَا قَطِيعَةً وَ لاَ أَقُولُ لَكَ اَلْعُتْبَى لاَ أَعُودُ بِمَا أَعْلَمُهُ مِنْ خَلَّتِي وَ لاَ أَسْتَتِمُّ اَلتَّوْبَةَ لِمَا أَعْلَمُهُ مِنْ ضَعْفِي وَ قَدْ جِئْتُ أَطْلُبُ عَفْوَكَ وَ وَسِيلَتِي إِلَيْكَ كَرَمُكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَكْرِمْنِي بِمَغْفِرَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۱۲۲

دعائى كه آن حضرت عليه السّلام در سحرها پس از دو ركعت (نافلۀ) فجر ميخواند خدايا اگر چه گناهانم بزرگ است ولى من در ارتكاب آنها قصد بريدن از تو را نداشتم و نميگويم تو از من رو گردانده و حقّ‌ مؤاخذۀ مرا دارى و من ديگر (بگناه و موجبات مواخذه و عقاب تو) باز نميگردم چون آيندۀ (و يا اخلاق و سرشت) خودم را (بهتر) ميدانم، و توبه را بطور كامل نكنم (و بطور يقين نميتوانم بگويم كه ديگر توبه‌شكنى نخواهم كرد) بخاطر ناتوانى و ضعفى كه در اين باره از خود سراغ دارم ، و اينك بدرگاهت آمده و گذشتت را جويايم و وسيله‌ام بدرگاهت همان كرم و بزرگوارى تو است پس درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد و مرا بوسيلۀ آمرزش گرامى دار اي مهربانترين مهربانان.

divider