شناسه حدیث :  ۴۴۹۲۶۳

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۰۷  

عنوان باب :   [دعائه عليه السّلام في الانقطاع إلى اللّه تعالى]

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

دُعَائُهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فِي اَلاِنْقِطَاعِ إِلَى اَللَّهِ تَعَالَى: اَللَّهُمَّ إِنَّكَ آنَسُ اَلْآنِسِينَ لِأَوْلِيَائِكَ وَ أَحْضَرُهُمْ بِالْكِفَايَةِ لِلْمُتَوَكِّلِينَ عَلَيْكَ تُشَاهِدُهُمْ فِي سَرَائِرِهِمْ وَ تَطَّلِعُ عَلَيْهِمْ فِي ضَمَائِرِهُمْ وَ تَعْلَمُ مَبْلَغَ بَصَائِرِهِمْ فَأَسْرَارُهُمْ لَكَ مَكْشُوفَةٌ وَ قُلُوبُهُمْ اِلَيْكَ مَلْهُوفَةٌ إِنْ أَوْحَشَتْهُمُ اَلْغُرْبَةُ أَنِسَهُمْ ذِكْرُكَ وَ إِنْ صُبَّتْ عَلَيْهِمُ اَلْمَصَائِبُ لَجَأُوا إِلَى اَلْإِسْتِجَارَةِ بِكَ عِلْماً بِأَنَّ أَزِمَّةَ اَلْأُمُورِ بِيَدِكَ وَ مَصَادِرَهَا عَنْ قَضَاءِكَ اَللَّهُمَّ فَإِنْ فَهِهْتُ عَنْ مَسْئَلَتِي أَوْ عَمِيتُ عَنْ طَلِبَتِي فَدُلَّنِي عَلَى مَصَالِحِي وَ خُذْ بِقَلْبِى إِلَى مَرَاشِدِي فَلَيْسَ ذَلِكَ بِنُكْرٍ مِنْ هِدَايَتِكَ وَ لاَ بِبِدْعٍ مِنْ كِفَايَاتِكَ اَللَّهُمَّ اِحْمِلْنِي عَلَى عَفْوِكَ وَ لاَ تَحْمِلْنِي عَلَى عَدْلِكَ اَللَّهُمَّ إِنَّكَ قُلْتَ فِي مُحْكَمِ كِتَابِكَ اَلْمُنْزَلِ عَلَى نَبِيِّكَ اَلْمُرْسَلِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ قَوْلُكَ اَلْحَقُّ كٰانُوا قَلِيلاً مِنَ اَللَّيْلِ مٰا يَهْجَعُونَ `وَ بِالْأَسْحٰارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفٰاضَ اَلنّٰاسُ وَ اِسْتَغْفِرُوا اَللّٰهَ إِنَّ اَللّٰهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ اَلصّٰابِرِينَ وَ اَلصّٰادِقِينَ وَ اَلْقٰانِتِينَ وَ اَلْمُنْفِقِينَ وَ اَلْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحٰارِ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ وَ اَلَّذِينَ إِذٰا فَعَلُوا فٰاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اَللّٰهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ اَلذُّنُوبَ إِلاَّ اَللّٰهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلىٰ مٰا فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اِسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شٰاوِرْهُمْ فِي اَلْأَمْرِ فَإِذٰا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اَللّٰهِ إِنَّ اَللّٰهَ يُحِبُّ اَلْمُتَوَكِّلِينَ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اَللّٰهَ وَ اِسْتَغْفَرَ لَهُمُ اَلرَّسُولُ لَوَجَدُوا اَللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ وَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اَللّٰهَ يَجِدِ اَللّٰهَ غَفُوراً رَحِيماً وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ أَ فَلاٰ يَتُوبُونَ إِلَى اَللّٰهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَهُ وَ اَللّٰهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ وَ مٰا كٰانَ اَللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ مٰا كٰانَ اَللّٰهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ اِسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لاٰ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اَللّٰهُ لَهُمْ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ مٰا كٰانَ لِلنَّبِيِّ وَ اَلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَ لَوْ كٰانُوا أُولِي قُرْبىٰ مِنْ بَعْدِ مٰا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحٰابُ اَلْجَحِيمِ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ وَ مٰا كٰانَ اِسْتِغْفٰارُ إِبْرٰاهِيمَ لِأَبِيهِ إِلاّٰ عَنْ مَوْعِدَةٍ وَعَدَهٰا إِيّٰاهُ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ وَ أَنِ اِسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَتٰاعاً حَسَناً إِلىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى وَ يُؤْتِ كُلَّ ذِي فَضْلٍ فَضْلَهُ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ وَ يٰا قَوْمِ اِسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُرْسِلِ اَلسَّمٰاءَ عَلَيْكُمْ مِدْاَراً وَ يَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلىٰ قُوَّتِكُمْ وَ لاٰ تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِينَ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ اَلْأَرْضِ وَ اِسْتَعْمَرَكُمْ فِيهٰا فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ وَ اِسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ وَ اِسْتَغْفِرِي لِذَنْبِكِ إِنَّكِ كُنْتِ مِنَ اَلْخٰاطِئِينَ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ يٰا أَبٰانَا اِسْتَغْفِرْ لَنٰا ذُنُوبَنٰا إِنّٰا كُنّٰا خٰاطِئِينَ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي إِنَّهُ هُوَ اَلْغَفُورُ اَلرَّحِيمُ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ وَ مٰا مَنَعَ اَلنّٰاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا إِذْ جٰاءَهُمُ اَلْهُدىٰ وَ يَسْتَغْفِرُوا رَبَّهُمْ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ سَلاٰمٌ عَلَيْكَ سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّي إِنَّهُ كٰانَ بِي حَفِيًّا وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَ اِسْتَغْفِرْ لَهُمُ اَللّٰهَ إِنَّ اَللّٰهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ يٰا قَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُونَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ اَلْحَسَنَةِ لَوْ لاٰ تَسْتَغْفِرُونَ اَللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ وَ ظَنَّ دٰاوُدُ أَنَّمٰا فَتَنّٰاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَ خَرَّ رٰاكِعاً وَ أَنٰابَ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ اَلَّذِينَ يَحْمِلُونَ اَلْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اَللّٰهِ حَقٌّ وَ اِسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَ اَلْإِبْكٰارِ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ فَاسْتَقِيمُوا إِلَيْهِ وَ اِسْتَغْفِرُوهُ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِي اَلْأَرْضِ أَلاٰ إِنَّ اَللّٰهَ هُوَ اَلْغَفُورُ اَلرَّحِيمُ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ فَاعْلَمْ أَنَّهُ لاٰ إِلٰهَ إِلاَّ اَللّٰهُ وَ اِسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْمُؤْمِنٰاتِ وَ اَللّٰهُ يَعْلَمُ مُتَقَلَّبَكُمْ وَ مَثْوَيكُمْ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ سَيَقُولُ لَكَ اَلْمُخَلَّفُونَ مِنَ اَلْأَعْرٰابِ شَغَلَتْنٰا أَمْوٰالُنٰا وَ أَهْلُونٰا فَاسْتَغْفِرْ لَنٰا وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ حَتّٰى تُؤْمِنُوا بِاللّٰهِ وَحْدَهُ إِلاّٰ قَوْلَ إِبْرٰاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَ مٰا أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اَللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ رَبَّنٰا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنٰا وَ إِلَيْكَ أَنَبْنٰا وَ إِلَيْكَ اَلْمَصِيرُ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ وَ لاٰ يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ فَبٰايِعْهُنَّ وَ اِسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اَللّٰهَ إِنَّ اَللّٰهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ اِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ وَ إِذٰا قِيلَ لَهُمْ تَعٰالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اَللّٰهِ لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ وَ رَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَ هُمْ مُسْتَكْبِرُونَ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ سَوٰاءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ يَغْفِرَ اَللّٰهُ لَهُمْ وَ اَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ وَ اِسْتَغْفَرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كٰانَ غَفّٰاراً وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ هُوَ خَيْرٌ وَ أَعْظَمُ أَجْراً وَ اِسْتَغْفِرُوا اَللّٰهَ إِنَّ اَللّٰهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ وَ قُلْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَ اِسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كٰانَ تَوّٰاباً وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ .
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۱۲۱

دعاى آن حضرت در انقطاع بسوى خداى تعالى (بريدن از خلق و توجه بسوى خالق) خدايا تو براى دوستانت انيس ترين همدمانى، و براى رسيدگى بكار توكل‌كنندگانت از هر كس مهياترى، در كارهاى پنهانيشان آنها را مى بينى و برازهاى درونى دلشان آگاهى، و اندازۀ بينائيشان را ميدانى، و از اين رو رازهاى درونشان در پيش تو آشكار و دلهاشان باشتياق تو سوزان است. اگر بيكسى آنها را بوحشت اندازد همان ذكر (و ياد) تو بدانان انس بخشد و اگر مصيبتها (و پيش آمدهاى ناگوار) برايشان فرو ريزد براى پناه‌جوئى بدرگاه تو آيند چون يقين دارند كه زمام كارها بدست تو است، و از قضا و فرمان تو سرچشمه گيرد. خدايا اگر من در سؤال خود سستى كردم يا راه درخواست را گم كردم تو مرا بر آنچه صلاح من است راهنمائى فرما و در دلم را بجانب آنچه موجب رشد و هدايت من ميباشد برگير كه اين كار از راه و رسم هدايت تو دور نيست، و از رسيدگيهائى كه هميشه بكار بندگانت ميكنى تازگى ندارد. خدايا مرا مشمول عفو و گذشتت قرار ده و در معرض عدل خود قرارم مده. خدايا تو در كتاب محكمت كه بر پيامبر مرسل خويش صلّى اللّٰه عليه و آله نازل فرمودى چنين گفته‌اى و گفته‌ات حقّ‌ است: «آنها اندكى از شب را ميخوابيدند و در سحرها آمرزش ميخواستند» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم.و نيز تو كه بزرگ و برترى فرموده‌اى:«.... آنگاه (پس از اينكه در مشعر خدا را ياد كرديد) از آنجا كه همۀ مردم سرازير شدند شما هم سرازير شويد و از خدا آمرزش بخواهيد كه خدا آمرزنده و مهربان است» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرموده‌اى:«.... و شكيبايان و راستگويان و فرمانبران و انفاق‌كنندگان و آمرزش طلبان در سحرها» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى: «آنها كه چون كار ناشايسته‌اى كردند يا بخويشتن ستم كردند خدا را ياد كنند و براى گناهانشان آمرزش خواهند و كى است جز خدا كه گناهان را بيامرزد، و بر آنچه كرده‌اند دانسته اصرار نورزند» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى:«.... از آنها درگذر و براى ايشان آمرزش بخواه و در كار با آنها مشورت كن و چون تصميم گرفتى بخدا توكل كن كه خدا توكّل‌كنندگان را دوست دارد» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى: «و اگر آنها در آن هنگام كه بخويش ستم كردند پيش تو آمده و از خدا آمرزش خواسته بودند همانا خداى را توبه پذير و مهربان مييافتند» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم.و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى: «و هر كه كار بدى كند يا بخويشتن ستم كند آنگاه از خدا آمرزش خواهد خداى را آمرزنده و مهربان مييابد» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى: «چرا بدرگاه خدا توبه نمى‌كنند و از أو آمرزش نميخواهند كه خدا آمرزنده و مهربان است» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى: «و چنان نبود كه خدا آنها را عذاب كند در آن حال كه تو در ميانشان بودى! و چنان نيست كه عذابشان كند در آن حال كه آمرزش مى‌طلبند» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى: «براى ايشان آمرزش بخواهى يا براى ايشان آمرزش نخواهى اگر هفتاد بار بر ايشان آمرزش بخواهى هرگز خدا آنها را نخواهد آمرزيد» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى: «پيغمبر و آن كسانى كه ايمان آورده‌اند نمى‌بايد براى مشركان - اگر چه خويشاوند باشند - آمرزش بخواهند پس از آنكه براى ايشان آشكار شد كه آنها أهل دوزخند» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى: «و آمرزش خواستن إبراهيم براى پدرش نبود مگر روى وعده‌اى كه باو داده بود...» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم.و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى:«.... و اينكه از پروردگارتان آمرزش بخواهيد و بدرگاهش توبه كنيد كه شما را تا مدتى معين ببهره‌اى نيكو بهره‌ور سازد. و بهر صاحب فضيلتي از زياده بخشش خويش عطا كند» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى: «و اي مردم از پروردگار خويش آمرزش بخواهيد و بدرگاهش توبه كنيد تا آسمان را بطور فراوان بر شما ببارد و نيروئى بر نيرويتان بيفزايد و در حالى كه گنهكاريد روى مگردانيد» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى:«... او شما را از زمين پديد آورد و آبادي آن را بشما سپرد پس از أو آمرزش بخواهيد آنگاه بدرگاهش توبه كنيد كه براستى پروردگار من نزديك و اجابت‌كننده (دعاها) است» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى: «از پروردگار خويش آمرزش بخواهيد و بدرگاهش توبه كنيد كه براستى پروردگار من مهربان و دوست دار است» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى:«.... و از گناه خود آمرزش بخواه كه تو از خطاكاران بوده‌اى» و من از تو آمرزش خواهم و به درگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى:«.... گفتند: پدر جان براى گناهان ما آمرزش بخواه كه ما افرادى خطاكار بوديم» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم.و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى:«... من از پروردگارم در آينده آمرزش خواهم خواست كه براستى أو آمرزنده و مهربان است» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى: «و چيزى مانع اين مردم نبود از اينكه ايمان آرند و از پروردگارشان آمرزش خواهند» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى:«... گفت سلام بر تو، من از پروردگارم براى تو آمرزش خواهم خواست كه أو نسبت بمن مهربان است» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى:«... و هر كدام از تو اجازه خواستند اجازه‌شان ده و براى ايشان آمرزش بخواه كه براستى خدا آمرزنده و مهربان است» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى:«... گفت اي مردم چرا به وقوع پيش آمد بد قبل از آمدن پيش آمد خوب شتاب ميكنيد، چرا از خداوند آمرزش نخواهيد تا شايد مورد رحمت (و مهر او) قرار گيريد» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى:«... و داود گمان كرد ما امتحانش كرديم پس از پروردگار خويش آمرزش خواست و بركوع افتاد و بازگشت» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم.و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى: «آنان كه عرش را حمل كنند و آنها كه اطراف آنند بستايش پروردگارشان تسبيح گويند و بدو ايمان دارند و براى كسانى كه ايمان آرند آمرزش خواهند...» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى:«... بردبارى كن كه براستى وعدۀ خدا حقّ‌ است و از گناه خويش آمرزش بخواه و در شامگاه و صبحگاه ستايش پروردگارت تسبيح گوى» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى: «بدرگاه أو استقامت ورزيد و از أو آمرزش بخواهيد» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى:«... بستايش پروردگارشان تسبيح گويند و براى كسانى كه در زمين هستند آمرزش خواهند، آگاه باشيد كه براستى خداوند آمرزنده و مهربان است» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى: «بدان كه معبودى جز خدا نيست و از گناه خويش آمرزش بخواه و هم براى مردان و زنان با ايمان، و خداوند جاى رفتن و قرارگاه شما را ميداند» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى: «تخلف‌كنندگان از اعراب (باديه‌نشين) بتو خواهند گفت كه اموال و كسانمان ما را مشغول و سرگرم داشت پس تو براى ما آمرزش بخواه» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم.و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى:«... تا بخداوند تنها ايمان آريد. بجز گفتار إبراهيم با پدرش كه حتما براى تو آمرزش خواهم خواست و چيزى را از خدا براى تو دارا نيستم، پروردگارا بتو توكل كنيم و بسوى تو بازگرديم و بازگشت بسوى تو است» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى:«... و در كارهاى شايسته نافرمانى تو نكنند پس با ايشان بيعت كن و براى آنها از خدا آمرزش بخواه كه براستى خدا آمرزنده و مهربان است» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى: «و چون باينها بگويند: بيائيد تا رسول خدا براى شما آمرزش بخواهد سرهاى خود را به پيچند و مى - بينى آنها را كه تكبر كنان روى بگردانند» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى: «براى آنها يكسان است چه برايشان آمرزش بخواهى و چه آمرزش نخواهى هرگز خدا ايشان را نخواهد آمرزيد» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى:«... و از پروردگارتان آمرزش بخواهيد كه براستى أو آمرزش پيشه است» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم.و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى:«... پاداش آن بهتر و بزرگتر است و از خدا آمرزش بخواهيد كه براستى خدا آمرزنده و مهربان است» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم. و نيز تو كه بزرگ و برترى فرمودى: «بستايش پروردگارت تسبيح گوى و از أو آمرزش بخواه كه براستى أو توبه پذير است» و من از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم.

divider