شناسه حدیث :  ۴۴۸۳۷۵

  |  

نشانی :  الدرة الباهرة من الأصداف الطاهرة  ,  جلد۱  ,  صفحه۵۱  

عنوان باب :   من كلام الإمام المهديّ صاحب الزّمان عليه السّلام

معصوم :   امام زمان (عجل الله تعالی فرجه)

مِمَّا كَتَبَهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ - جَوَاباً لِإِسْحَاقَ بْنِ يَعْقُوبَ - إِلَى اَلْعَمْرِيِّ رَحِمَهُ اَللَّهُ: أَمَّا ظُهُورُ اَلْفَرَجِ فَإِنَّهُ إِلَى اَللَّهِ، وَ كَذَبَ اَلْوَقَّاتُونَ. وَ أَمَّا اَلْحَوَادِثُ اَلْوَاقِعَةُ، فَارْجِعُوا فِيهَا إِلَى رُوَاةِ حَدِيثِنَا؛ فَإِنَّهُمْ حُجَّتِي عَلَيْكُمْ، وَ أَنَا حُجَّةُ اَللَّهِ. وَ أَمَّا اَلْمُتَلَبِّسُونَ بِأَمْوَالِنَا، فَمَنِ اِسْتَحَلَّ مِنْهَا شَيْئاً فَأَكَلَ، فَإِنَّمَا يَأْكُلُ اَلنِّيرَانَ. وَ أَمَّا اَلْخُمُسُ؛ فَقَدْ أُبِيحَ لِشِيعَتِنَا ، وَ جُعِلُوا مِنْهُ فِي حِلٍّ إِلَى وَقْتِ ظُهُورِ أَمْرِنَا؛ لِتَطِيبَ وِلاَدَتُهُمْ، وَ لاَ تَخْبُثَ. وَ أَمَّا عِلَّةُ مَا وَقَعَ مِنَ اَلْغَيْبَةِ ، فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ قَالَ: يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَسْئَلُوا عَنْ أَشْيٰاءَ إِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ . إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ أَحَدٌ مِنْ آبَائِي إِلاَّ وَ قَدْ وَقَعَتْ فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ لِطَاغِيَةِ زَمَانِهِ، وَ إِنِّي أَخْرُجُ - حِينَ أَخْرُجُ - وَ لاَ بَيْعَةَ لِأَحَدٍ مِنَ اَلطَّوَاغِيتِ فِي عُنُقِي. وَ أَمَّا وَجْهُ اَلاِنْتِفَاعِ بِي فِي غَيْبَتِي ، فَكَالاِنْتِفَاعِ بِالشَّمْسِ إِذَا غَيَّبَهَا عَنِ اَلْأَبْصَارِ اَلسَّحَابُ، وَ إِنِّي أَمَانٌ لِأَهْلِ اَلْأَرْضِ كَمَا أَنَّ اَلنُّجُومَ أَمَانٌ لِأَهْلِ اَلسَّمَاءِ .
زبان ترجمه:

الدرة الباهرة / ترجمه مسعودی ;  ج ۱  ص ۵۱

2 - در پاسخ به پرسش اسحاق بن يعقوب در بارۀ هنگام ظهور، به نائب خاصّش «عمرى» نوشت: و امّا ظهور فرج با خداست و آنان كه وقعت معيّن مى‌كنند دروغ مى‌گويند، پس در رويدادهاى پيش رو به راويان حديث ما مراجعه كنيد كه آنان حجّت من بر شمايند و من حجّت خدا (بر ايشان). و امّا آنان كه به اموال ما چسبيده‌اند، پس هر كس چيزى از آن را حلال بشمارد و بخورد گويى آتش خورده است و امّا خمس، براى شيعيان ما مباح گشته و بر ايشان تا هنگام ظهور امر ما حلال است تا ولادتشان پاك باشد. و امّا علّت غيبت، خداوند متعال مى‌فرمايد: اى ايمان آورندگان، از چيزهايى مپرسيد كه اگر آشكار گردد بدتان بيايد. هيچ يك از پدران من نبود جز آن كه بيعت طاغوت روزگارش در گردنش بود ولى من در حالى خروج مى‌كنم كه بيعت هيچ يك از طاغوت‌ها در گردنم نيست. و امّا چگونه در زمان غيبتم از من سود برده مى‌شود، مانند سود بردن از خورشيد است هنگام كه ابرها آن را از ديده‌ها غايب سازند و بى‌گمان، من امان اهل زمين هستم، همان گونه كه ستارگان، امان اهل آسمان‌اند.

divider