شناسه حدیث :  ۴۴۸۲۷۲

  |  

نشانی :  الدرة الباهرة من الأصداف الطاهرة  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۹  

عنوان باب :   من كلام الإمام جعفر الصّادق عليه السّلام

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

2 -: مَنْ كَانَ اَلْحَزْمُ حَارِسَهُ وَ اَلصِّدْقُ حِلْيَتَهُ عَظُمَتْ بَهْجَتُهُ، وَ تَمَّتْ مُرُوَّتُهُ. وَ مَنْ كَانَ اَلْهَوَى مَالِكَهُ وَ اَلْعَجْزُ رَاحَتَهُ عَاقَاهُ عَنِ اَلسَّلاَمَةِ، وَ أَسْلَمَاهُ إِلَى اَلْهَلَكَةِ .
زبان ترجمه:

الدرة الباهرة / ترجمه مسعودی ;  ج ۱  ص ۲۹

2 - آن كه دور انديشى، نگهبانش و راستى، زيورش باشد، شادمانى‌اش بزرگ و مروتش كامل شود و آن كه هوس، مالكش و ناتوانى، راحتى‌اش باشد، از سلامت دورش مى‌دارند و به هلاكتش مى‌سپارند.

divider