شناسه حدیث :  ۴۴۱۴۷۷

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۷۱۵  

عنوان باب :   [أبواب الأئمّة عليهم السلام ] باب ما لم يتّصل بإمام معيّن منهم عليهم السلام

معصوم :   مضمر ، حديث قدسی

قَالَ اَللَّهُ تَعَالَى: أَهْلُ طَاعَتِي فِي ضِيَافَتِي، وَ أَهْلُ شُكْرِي فِي زِيَارَتِي، وَ أَهْلُ ذِكْرِي فِي نِعْمَتِي، وَ أَهْلُ مَعْصِيَتِي لاَ أيئسهم [أُويِسُهُمْ] مِنْ رَحْمَتِي، إِنْ تَابُوا فَأَنَا حَبِيبُهُمْ، وَ إِنْ مَرِضُوا فَأَنَا طَبِيبُهُمْ، أُدَاوِيهِمْ بِالْمِحَنِ وَ اَلْمَصَائِبِ لِأُطَهِّرَهُمْ مِنَ اَلذُّنُوبِ وَ اَلْمَعَائِبِ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۷۱۵

باز هم ابن فهد در همان كتاب (يعنى عدة الداعى) از كعب الاحبار روايت كرده كه گفت: خداوند فرموده: كسانى كه اهل طاعت من هستند، در ضيافت من مى‌باشند و كسانى كه اهل شكر من هستند، هميشه در زيارت من هستند و كسانى كه اهل ذكر من هستند، در نعمت من مى‌باشند و اگر اهل معصيتم هم توبه كنند، آنها را هم مايوس نمى‌كنم. پس اگر آنها پس از توبه مريض شوند، من طبيب آنها هستم و آنها را معالجه مى‌كنم. آنها را به رنجها و مصائب درمان مى‌كنم تا از گناهان و عيوب پاكشان سازم

divider