شناسه حدیث :  ۴۴۱۴۱۵

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۸۶  

عنوان باب :   [أبواب الأئمّة عليهم السلام ] باب أبي عبد الله جعفر بن محمّد الصادق عليهما السلام

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، حديث قدسی

أَحْمَدُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ اَلْبَرْقِيُّ فِي اَلْمَحَاسِنِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلْأَشْعَرِيِّ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ مَيْمُونِ بْنِ اَلْقَدَّاحِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: قَالَ اَللَّهُ تَعَالَى: إِنَّمَا أَقْبَلُ اَلصَّلاَةَ لِمَنْ يَتَوَاضَعُ لِعَظَمَتِي، وَ يَكُفُّ نَفْسَهُ عَنِ اَلشَّهَوَاتِ مِنْ أَجْلِي، وَ يَقْطَعُ نَهَارَهُ بِذِكْرِي، وَ لاَ يَتَعَاظَمُ عَلَى خَلْقِي، وَ يُطْعِمُ اَلْجَائِعَ وَ يَكْسُو اَلْعَارِيَ وَ يَرْحَمُ اَلْمُصَابَ وَ يُؤْوِي اَلْغَرِيبَ، فَذَلِكَ يُشْرِقُ نُورُهُ مِثْلَ اَلشَّمْسِ، أَجْعَلُ لَهُ فِي اَلظُّلُمَاتِ نُوراً وَ فِي اَلْجَهَالَةِ عِلْماً، أكلأ [أَكْلَؤُهُ] بِعِزَّتِي وَ أَسْتَحْفِظُهُ مَلاَئِكَتِي، يَدْعُونِي فَأُلَبِّيهِ يَسْأَلُنِي فَأُعْطِيهِ، فَمَثَلُ ذَلِكَ عِنْدِي مَثَلُ اَلْفِرْدَوْسِ لاَ يَسْمُو ثَمَرُهَا وَ لاَ يَتَغَيَّرُ وَرَقُهَا.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۶۸۶

احمد بن ابو عبد الله برقى در كتاب محاسن از جعفر بن محمد اشعرى از عبد الله بن ميمون بن قداح از ابو عبد الله عليه السلام از خداوند متعال، نقل كرده كه حضرت حق فرموده: من نماز بنده‌اى را قبول مى‌كنم كه در مقابل عظمت من مطيع باشد و نفس خويش را به خاطر من از شهوات باز دارد و روزش را با ذكر من به شب برساند و به مخلوقات من بزرگى نفروشد و به گرسنگان طعام دهد و عريانها را بپوشاند و به مصيبت ديدگان ترحم كند و به غربا جا بدهد. چنين شخص، نورش مانند خورشيد مى‌تابد و در تاريكى برايش نور قرار مى‌دهم (يعنى او را از تاريكى گناه و شك مى‌رهانم) و در جهل به وى علم مى‌دهم (يعنى اگر به چيزى جاهل باشد او را به آن شىء عالم مى‌كنم) با عزت خودم او را عزيز مى‌گردانم و ملائكه‌هايم او را حفظ‍‌ مى‌كنند، هر وقت مرا صدا كند به وى لبيك مى‌گويم و هر چه از من بخواهد به وى مى‌دهم. مثل چنين شخص در نزد من مانند باغى است كه ميوه‌هاى آن باغ فاسد نمى‌شود و برگهاى درخشانش خزان نمى‌بينند.

divider