شناسه حدیث :  ۴۴۱۴۰۳

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۷۵  

عنوان باب :   [أبواب الأئمّة عليهم السلام ] باب أبي عبد الله جعفر بن محمّد الصادق عليهما السلام

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، حديث قدسی

وَ فِي كِتَابِ ثَوَابِ اَلْأَعْمَالِ بِهَذَا اَلْإِسْنَادِ عَنِ اِبْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ بْنِ اَلْحَجَّاجِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: إِذَا كَانَ يَوْمُ اَلْقِيَامَةِ جِيءَ بِعَبْدٍ فَيُؤْمَرُ بِهِ إِلَى اَلنَّارِ، فَيَلْتَفِتُ فَيَقُولُ اَللَّهُ تَعَالَى: رُدُّوهُ، فَلَمَّا أُتِيَ بِهِ قَالَ لَهُ: عَبْدِي لِمَ اِلْتَفَتَّ، فَيَقُولُ: يَا رَبِّ، مَا كَانَ ظَنِّي بِكَ هَذَا، فَيَقُولُ اَللَّهُ تَعَالَى: وَ مَا كَانَ ظَنُّكَ؟ فَيَقُولُ: يَا رَبِّ، إِنَّ ظَنِّي بِكَ أَنْ تَغْفِرَ لِي وَ تُسْكِنَنِي بِرَحْمَتِكَ جَنَّتَكَ. قَالَ: فَيَقُولُ اَللَّهُ: يَا مَلاَئِكَتِي، وَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي وَ آلاَئِي وَ بَلاَئِي وَ اِرْتِفَاعِ مَكَانِي مَا ظَنَّ بِي هَذَا سَاعَةً مِنْ خَيْرٍ قَطُّ، وَ لَوْ ظَنَّ بِي سَاعَةً مِنْ خَيْرِ مَا رَوَّعْتُهُ بِالنَّارِ، أَجِيزُوا لَهُ كَذِبَهُ وَ أَدْخِلُوهُ اَلْجَنَّةَ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۶۷۶

باز هم شيخ صدوق در كتاب ثواب الاعمال با همان سند قبلى از ابن ابو عمير از عبد الرحمن بن حجاج از ابو عبد الله عليه السلام نقل كرده كه حضرت فرمود: وقتى روز قيامت مى‌شود، خداوند امر مى‌كند بنده‌اى را به آتش جهنم بياندازند. آن بنده متوجه خداوند مى‌گردد. خداوند مى‌فرمايد: او را به آتش نياندازيد و به پيشگاه من بياوريد. وقتى كه او را به پيشگاه خدا مى‌برند، خداوند مى‌فرمايد: اى بندۀ من، چرا در آن هنگام متوجه من شدى‌؟ آن بنده عرض مى‌كند: خداوندا، نظر تو در بارۀ اين عمل من چيست‌؟ خداوند مى‌فرمايد: تو چه گمان مى‌كنى‌؟ آن بنده مى‌گويد: من گمانم اين است كه مرا ببخشى و با رحمت خودت مرا به بهشت بفرستى. پس خداوند مى‌فرمايد: اى ملائكه من، سوگند به عزت و جلالم و بلندى مكان و بلايا و نعماتم، كه گمان اين بنده در اين لحظه نيك و خالصانه است و دروغ نمى‌گويد. ولى در آن هنگام كه من او را با آتش جهنم ترساندم اگر اين سخن را مى‌گفت او را كاذب مى‌دانستم. پس او را داخل بهشت كنيد.

divider