شناسه حدیث :  ۴۴۱۳۹۹

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۷۴  

عنوان باب :   [أبواب الأئمّة عليهم السلام ] باب أبي عبد الله جعفر بن محمّد الصادق عليهما السلام

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، حديث قدسی

قَالَ اَلصَّدُوقُ : وَ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : إِذَا بَكَى اَلْيَتِيمُ اِهْتَزَّ لَهُ اَلْعَرْشُ، فَيَقُولُ اَللَّهُ تَعَالَى: مَنْ هَذَا اَلَّذِي أَبْكَى عَبْدِيَ اَلَّذِي سَلَبْتُهُ أَبَوَيْهِ فِي صِغَرِهِ، فَوَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي وَ اِرْتِفَاعِي فِي مَكَانِي لاَ يُسْكِتُهُ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ إِلاَّ أَوْجَبْتُ لَهُ اَلْجَنَّةَ .
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۶۷۴

شيخ صدوق گفته: امام صادق عليه السلام فرموده: وقتى كه يتيم گريه كند، عرش خداوند به لرزه در مى‌آيد. پس خداوند مى‌فرمايد: چه كسى است كه اين بندۀ مرا كه پدر و مادرش را از او گرفته‌ام به گريستن واداشته است. قسم به عزت و جلالم و ارتفاع مكانم، هر بنده مؤمنى اين طفل يتيم را ساكت كند، من بهشت را براى او واجب مى‌كنم.

divider