شناسه حدیث :  ۴۴۱۳۶۹

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۵۷  

عنوان باب :   [أبواب الأئمّة عليهم السلام ] باب أبي عبد الله جعفر بن محمّد الصادق عليهما السلام

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، حديث قدسی

وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي اَلْبَخْتَرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: إِنَّ اَللَّهَ يَقُولُ: يَحْزَنُ عَبْدِيَ اَلْمُؤْمِنُ إِنْ قَتَّرْتُ عَلَيْهِ، وَ ذَلِكَ أَقْرَبُ لَهُ مِنِّي. وَ يَفْرَحُ عَبْدِيَ اَلْمُؤْمِنُ إِنْ وَسَّعْتُ عَلَيْهِ، وَ ذَلِكَ أَبْعَدُ لَهُ مِنِّي.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۶۵۷

و از عده‌اى از اصحاب ما از احمد بن محمد بن خالد از پدرش از ابو البخترى از ابو عبد الله عليه السلام از خداوند متعال، نقل كرده‌اند كه حضرت حق فرموده: اگر من بنده مؤمنم را دچار تنگى معيشت كنم، او غمناك مى‌شود. در حالى كه نمى‌داند اين تنگى معيشت سبب نزديكتر شدن او به من مى‌گردد و وقتى كه بنده مؤمنم را وسعت رزق مى‌دهم، سبب دورى او از من مى‌گردد (يعنى بندۀ مؤمن بايد به تقدير من تسليم شود چون من راه و صلاح او را بهتر از خودش مى‌دانم).

divider