شناسه حدیث :  ۴۴۱۳۶۶

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۵۴  

عنوان باب :   [أبواب الأئمّة عليهم السلام ] باب أبي عبد الله جعفر بن محمّد الصادق عليهما السلام

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، حديث قدسی

وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ جَمِيعاً عَنِ اِبْنِ مَحْبُوبٍ عَنِ اَلْهَيْثَمِ بْنِ وَاقِدٍ اَلْجَزَرِيِّ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ: إِنَّ اَللَّهَ بَعَثَ نَبِيّاً إِلَى أُمَّتِهِ فَأَوْحَى إِلَيْهِ أَنْ قُلْ لِقَوْمِكَ: إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِ قَرْيَةٍ وَ لاَ نَاسٍ كَانُوا عَلَى طَاعَتِي فَأَصَابَهُمْ فِيهَا سَرَّاءُ فَتَحَوَّلُوا عَمَّا أُحِبُّ إِلَى مَا أَكْرَهُ إِلاَّ تَحَوَّلْتُ لَهُمْ عَمَّا يُحِبُّونَ إِلَى مَا يَكْرَهُونَ، وَ لَيْسَ مِنْ أَهْلِ قَرْيَةٍ وَ لاَ أَهْلِ بَيْتٍ كَانُوا عَلَى مَعْصِيَتِي فَأَصَابَهُمْ فِيهَا ضَرَّاءُ فَتَحَوَّلُوا عَمَّا أَكْرَهُ إِلَى مَا أُحِبُّ إِلاَّ تَحَوَّلْتُ لَهُمْ عَمَّا يَكْرَهُونَ إِلَى مَا يُحِبُّونَ. وَ قُلْ لَهُمْ: إِنَّ رَحْمَتِي سَبَقَتْ غَضَبِي فَلاَ يَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَتِي فَإِنَّهُ لاَ يَتَعَاظَمُ عِنْدِي ذَنْبٌ أَنْ أَغْفِرَهُ. وَ قُلْ لَهُمْ: لاَ يَتَعَرَّضُوا مُعَانِدِينَ لِسَخَطِي فَإِنَّ لِي سَطَوَاتٍ عِنْدَ غَضَبِي لاَ يَقُومُ لَهَا شَيْءٌ مِنْ خَلْقِي.
وَ رَوَى اِبْنُ بَابَوَيْهِ فِي عِقَابِ اَلْأَعْمَالِ صَدْرَ هَذَا اَلْحَدِيثِ إِلَى قَوْلِهِ: «عَمَّا يُحِبُّونَ إِلَى مَا يَكْرَهُونَ» عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَى بْنِ اَلْمُتَوَكِّلِ عَنِ اَلْحِمْيَرِيِّ عَنْ أَحْمَدَ اِبْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ مَحْبُوبٍ بِبَقِيَّةِ اَلسَّنَدِ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۶۵۵

و روى صدره كذلك البرقيّ‌ في المحاسن عن ابن محبوب مثله. و از محمد بن يحيى از احمد بن محمد و على بن ابراهيم از پدرش و همه اينها از ابن محبوب از هيثم بن واقد جزرى از امام صادق عليه السلام نقل كرده كه حضرت فرمود: خداوند پيامبرى را براى امتى فرستاد و به او وحى كرد كه: به امتت بگو هو اهل قريه‌اى و يا مردمى كه در طاعت من باشند، در نتيجه زندگيشان توام با رفاه و فراوانى بشود و بواسطه همين رفاه از اعمالى كه من دوست دارم رو گردان شده به اعمالى توجه كنند كه من بدم مى‌آيد، من هم در قبال اين كارشان آنها را از چيزهايى كه دوست دارند روگردان نموده به سوى چيزهايى متمايل مى‌كنم كه بدشان مى‌آيد. و اگر قوم و يا جماعتى به من معصيت بكنند و در اثر آن معصيت من آنها را دچار سختى و مشقت بكنم و آنها در نتيجه آن سختى و فشار از گناه خود برگردند و متمايل به اعمالى بشوند كه من دوست دارم، من هم آنها را از آن فشارها و سختى نجات مى‌دهم. براى قومت بگو كه: هميشه رحمت من بر غضبم سبقت دارد. پس از رحمت من مايوس نشويد. چون هيچ گناهى در نزد من چنان بزرگتر نيست كه من آن را نبخشم. و به آنها بگو: براى رهايى در غضب من به دشمنان من متوسل نشوند. چون هنگامى من سطوتى دارم كه هيچ كدام از مخلوقات من نمى‌توانند جلو آن را بگيرند. ابن بابويه اين حديث را در عقاب الاعمال مانند حديث قبل ذكر كرده تا رسيده به آنجايى كه مى‌گويد: من آنها را از چيزهايى كه دوست دارند به آن چيزهايى كه كراهت دارند مبتلا مى‌كنم. و برقى اين حديث را در كتاب محاسن از ابن محبوب، به همان مضمون نقل كرده است.

divider