شناسه حدیث :  ۴۴۱۳۶۲

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۵۱  

عنوان باب :   [أبواب الأئمّة عليهم السلام ] باب أبي عبد الله جعفر بن محمّد الصادق عليهما السلام

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، حديث قدسی

وَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: إِنَّ لِلَّهَ تَعَالَى ثَلاَثَ سَاعَاتٍ بِاللَّيْلِ وَ ثَلاَثَ سَاعَاتٍ بِالنَّهَارِ يُمَجِّدُ فِيهَا نَفْسَهُ: فَأَوَّلُ سَاعَاتِ اَلنَّهَارِ حِينَ تَكُونُ اَلشَّمْسُ مِنْ هَذَا اَلْجَانِبِ - يَعْنِي مِنَ اَلْمَشْرِقِ - مِقْدَارَهَا مِنَ اَلْعَصْرِ - يَعْنِي مِنَ اَلْمَغْرِبِ - إِلَى صَلاَةِ اَلْأُولَى، وَ أَوَّلُ سَاعَاتِ اَللَّيْلِ فِي اَلثُّلُثِ اَلْبَاقِي مِنَ اَللَّيْلِ إِلَى أَنْ يَنْفَجِرَ اَلصُّبْحُ يَقُولُ: إِنِّي أَنَا اَللَّهُ رَبُّ اَلْعَالَمِينَ، إِنِّي أَنَا اَللَّهُ اَلْعَلِيُّ اَلْعَظِيمُ، إِنِّي أَنَا اَللَّهُ اَلْعَزِيزُ اَلْحَكِيمُ، إِنِّي أَنَا اَللَّهُ اَلْغَفُورُ اَلرَّحِيمُ، إِنِّي أَنَا اَللَّهُ اَلرَّحْمَنُ اَلرَّحِيمُ، إِنِّي أَنَا اَللَّهُ مَالِكُ يَوْمِ اَلدِّينِ، إِنِّي أَنَا اَللَّهُ لَمْ أَزَلْ وَ لاَ أَزَالُ، إِنِّي أَنَا اَللَّهُ خَالِقُ اَلْخَيْرِ وَ اَلشَّرِّ، إِنِّي أَنَا اَللَّهُ خَالِقُ اَلْجَنَّةِ وَ اَلنَّارِ ، إِنِّي أَنَا اَللَّهُ مِنِّي بَدْوُ كُلِّ شَيْءٍ وَ إِلَيَّ يَعُودُ، إِنِّي أَنَا اَللَّهُ اَلْوَاحِدُ اَلصَّمَدُ، إِنِّي أَنَا اَللَّهُ عَالِمُ اَلْغَيْبِ وَ اَلشَّهَادَةِ، إِنِّي أَنَا اَللَّهُ اَلْمَلِكُ اَلْقُدُّوسُ اَلسَّلاٰمُ اَلْمُؤْمِنُ اَلْمُهَيْمِنُ اَلْعَزِيزُ اَلْجَبّٰارُ اَلْمُتَكَبِّرُ ، إِنِّي أَنَا اَللَّهُ اَلْخَالِقُ اَلْبَارِئُ اَلْمُصَوِّرُ لِيَ اَلْأَسْمَاءُ اَلْحُسْنَى، إِنِّي أَنَا اَللَّهُ اَلْكَبِيرُ. ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : مِنْ عِنْدِهِ؟! وَ اَلْكِبْرِيَاءُ رِدَاؤُهُ، فَمَنْ نَازَعَهُ شَيْئاً مِنْ ذَلِكَ أَكَبَّهُ اَللَّهُ عَلَى وَجْهِهِ فِي اَلنَّارِ . ثُمَّ قَالَ: مَا مِنْ مُؤْمِنٍ يَدْعُو بِهِنَّ مُقْبِلاً قَلْبُهُ إِلَى اَللَّهِ إِلاَّ قَضَى حَاجَتَهُ، وَ لَوْ كَانَ شَقِيّاً رَجَوْتُ أَنْ يُحَوَّلَ سَعِيداً.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۶۵۲

و از على بن ابراهيم از پدرش از صفوان بن يحيى از اسحاق بن عمار از بعض اصحابش از امام صادق عليه السلام نقل كرده كه حضرت فرمود: خداوند سه ساعت مخصوص خود دارد در شب و روز كه در آن ساعتها خداوند خود را تمجيد مى‌كند. اول ساعات روز از موقعى شروع مى‌شود كه خورشيد از مشرق متمايل به مغرب بشود يعنى به عصر برسد و اول ساعات شبانه از ثلث آخر شب شروع تا دميدن صبح مى‌باشد. در اين ساعتها خداوند مى‌فرمايد: من خداوند عزيز و حكيم هستم. بدرستى كه من خداوند غفور و رحيم مى‌باشم. بدرستى كه من خداوند رحمان و رحيم هستم و من مالك روز جزا مى‌باشم. من خداوندى هستم كه هميشه بوده‌ام و هميشه خواهم بود. من آفريننده خير و شر مى‌باشم. من آفريننده بهشت و جهنم هستم. من خداوندى هستم كه همه موجودات از من بوجود آمده‌اند و دوباره هم به سوى من بر مى‌گردند. من خداوند يگانه بى‌نياز و بى‌تكيه‌گاه مى‌باشم. من خداوندى هستم كه آشكار و نهان را مى‌دانم. من خداوند مالك پاك، سلام، مؤمن و توانا و عزيز و جبار و متكبر مى‌باشم. من خداوندى هستم كه همۀ مردم را آفريده‌ام و نامهاى نيكوى زياد دارم و من خداوند بزرگم. بعد هم حضرت فرمود: خداوند است كه عظمت مختص ذات او است و كبريايى رداى او مى‌باشد. پس هر كس در اينها به خداوند به منازعه برخيزد، خداوند او را به آتش جهنم داخل مى‌كند. بعد هم حضرت فرمود: هر مؤمنى خداوند را با آن نامها بخواند در حالى كه قلبش متمايل به سوى خداوند است، همه حاجتهاى او بر آورده مى‌شود و اگر شقى هم باشد اميدوارم كه بوسيله خواندن اين نامها سعيد بشود. اين حديث سه‌گانه بالا را ابن بابويه در كتاب ثواب الاعمال نقل كرده و آن كلمه خالق خير و شر بودن بايستى تاويل شود كه در باب حضرت موسى عليه السلام گفته شد.

divider