شناسه حدیث :  ۴۴۱۳۵۹

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۵۰  

عنوان باب :   [أبواب الأئمّة عليهم السلام ] باب أبي عبد الله جعفر بن محمّد الصادق عليهما السلام

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، حديث قدسی

وَ عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ عَنِ اِبْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَبْدِ اَلْعَزِيزِ بْنِ أَبِي يَعْفُورٍ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ: قَالَ اَللَّهُ: إِنَّ اَلْعَبْدَ مِنْ عَبِيدِيَ اَلْمُؤْمِنِينَ لَيُذْنِبُ اَلذَّنْبَ اَلْعَظِيمَ مِمَّا يَسْتَوْجِبُ بِهِ اَلْعُقُوبَةَ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ، فَأَنْظُرُ لَهُ فِيمَا فِيهِ صَلاَحُهُ فِي آخِرَتِهِ، فَأُعَجِّلُ لَهُ اَلْعُقُوبَةَ عَلَيْهِ فِي اَلدُّنْيَا لِأُجَازِيَهُ بِذَلِكَ اَلذَّنْبِ، وَ أُقَدِّرُ عُقُوبَةَ ذَلِكَ اَلذَّنْبِ وَ أَقْضِيهِ وَ أَتْرُكُهُ عَلَيْهِ مَوْقُوفاً غَيْرَ مُمْضًى، وَ لِي فِي إِمْضَائِهِ اَلْمَشِيَّةُ، وَ مَا يَعْلَمُ عَبْدِي بِهِ فَأَتَرَدَّدُ فِي ذَلِكَ مِرَاراً عَلَى إِمْضَائِهِ، ثُمَّ أُمْسِكُ عَنْ ذَلِكَ فَلاَ أُمْضِيهِ كَرَاهَةً لِمَسَاءَتِهِ وَحِيداً عَنْ إِدْخَالِ اَلْمَكْرُوهِ عَلَيْهِ، فَأَتَطَوَّلُ عَلَيْهِ بِالْعَفْوِ عَنْهُ وَ اَلصَّفْحِ مَحَبَّةً لِمُكَافَاتِهِ لِكَثِيرِ نَوَافِلِهِ اَلَّتِي يَتَقَرَّبُ بِهَا إِلَيَّ فِي لَيْلِهِ وَ نَهَارِهِ، فَأَصْرِفُ ذَلِكَ اَلْبَلاَءَ عَنْهُ وَ قَدْ قَدَّرْتُهُ وَ قَضَيْتُهُ وَ تَرَكْتُهُ مَوْقُوفاً، وَ لِي فِي إِمْضَائِهِ اَلْمَشِيَّةُ، ثُمَّ أَكْتُبُ لَهُ أَجْرَ نُزُولِ ذَلِكَ اَلْبَلاَءِ وَ أَدَّخِرُهُ وَ أُوَفِّرُ لَهُ أَجْرَهُ وَ لَمْ يَشْعُرْ بِهِ وَ لَمْ يَصِلْ إِلَيْهِ أَذَاهُ، وَ أَنَا اَللَّهُ اَلْكَرِيمُ اَلرَّءُوفُ اَلرَّحِيمُ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۶۵۰

باز هم از محمد بن يحيى از احمد از ابن محبوب از عبد العزيز بن ابو يعفور از امام صادق عليه السلام از خداوند متعال، نقل كرده كه حضرت حق فرموده: وقتى كه يكى از بندگان مؤمن من گناه بزرگى را مرتكب شود كه مستوجب عقاب هم در دنيا هم در آخرت باشد، پس من صلاح آخرت او را رعايت مى‌كنم. لذا در عقوبت او در دنيا تعجيل مى‌كنم تا او را مجازات كنم و با اين كه قادرم او را مجازات كنم ولى مجازات او را موقوف مى‌كنم. در اجراى مجازات او ترديد مى‌كنم در نتيجه براى اين كه بنده مؤمنم ناراحت نشود آن مجازات را نمى‌كنم بلكه با عفو و اغماض به وى احسان مى‌كنم تا جبران آن نمازهاى نافله‌اش باشد كه مى‌خوانده است. و بلا را از وى مى‌گردانم در صورتى كه تقدير كرده بودم و بعد هم اجر نزول آن بلا را برايش مى‌نويسم و اجر او را زيادتر مى‌كنم بطورى كه بنده‌ام احساس نمى‌كند و آزارى به وى نمى‌رسد. بلى، من خداوند كريم و رؤف هستم.

divider