شناسه حدیث :  ۴۴۱۳۵۲

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۴۳  

عنوان باب :   [أبواب الأئمّة عليهم السلام ] باب أبي جعفر محمّد بن عليّ الباقر عليهما السلام

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) ، حديث قدسی

قَالَ: وَ عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى يُنَادِي كُلَّ لَيْلَةٍ مِنْ أَوَّلِ اَللَّيْلِ إِلَى آخِرِهِ: أَلاَ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ يَدْعُونِي لِدِينِهِ وَ دُنْيَاهُ قَبْلَ طُلُوعِ اَلْفَجْرِ فَأُجِيبَهُ؟ أَلاَ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ يَتُوبُ إِلَيَّ قَبْلَ طُلُوعِ اَلْفَجْرِ فَأَتُوبَ عَلَيْهِ؟ أَلاَ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ قَدْ فترت [قَتَّرْتُ] عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَسْأَلَنِي اَلزِّيَادَةَ فِي رِزْقِهِ قَبْلَ طُلُوعِ اَلْفَجْرِ فَأَزِيدَهُ وَ أُوَسِّعَ عَلَيْهِ؟ أَلاَ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ سَقِيمٌ يَسْأَلُنِي أَنْ أَشْفِيَهُ قَبْلَ طُلُوعِ اَلْفَجْرِ فَأُعَافِيَهُ؟ أَلاَ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ مَحْبُوسٌ مَغْمُومٌ يَسْأَلُنِي أَنْ أُطْلِقَهُ مِنْ سِجْنِهِ وَ أُخَلِّيَ سَرْبَهُ؟ أَلاَ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ مَظْلُومٌ يَسْأَلُنِي أَنْ آخُذَ لَهُ بِظُلاَمَتِهِ قَبْلَ طُلُوعِ اَلْفَجْرِ فَأَنْتَصِرَ لَهُ بِظُلاَمَتِهِ؟ قَالَ: فَلاَ يَزَالُ يُنَادِي بِهَذَا حَتَّى يَطْلُعَ اَلْفَجْرُ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۶۴۳

باز هم ابن فهد از امام باقر عليه السلام نقل كرده كه حضرت فرموده: خداوند هر شب از اول شب تا آخر آن ندا مى‌دهد: آيا بنده‌اى نيست كه قبل از دميدن خورشيد در مورد دين و دنيا از من خواستى بكند تا من آن را اجابت كنم‌؟ آيا بنده‌اى نيست كه قبل از طلوع فجر توبه كند تا من توبه او را قبول كنم‌؟ آيا بنده‌اى نيست كه روزى‌اش كم باشد از من درخواست كند تا آن را زيادتر كنم، من هم آن را زيادتر كنم و به رزق او وسعت بدهم‌؟ آيا بندۀ مؤمن بيمارى نيست كه قبل از طلوع آفتاب از من شفا بخواهد و من او را شفا بدهم‌؟ آيا بنده زندانى و غمناك نيست كه قبل از طلوع خورشيد آزادى خود را از من بخواهد تا من او را آزاد كنم‌؟ آيا بنده‌اى نيست كه مظلوم باشد و از من بخواهد كه از ظالمش انتقام بگيرم تا من او را به ظالمش يارى دهم و قبل از طلوع فجر انتقام او را از ظالم بگيرم‌؟ منادى همين طور تا دميدن صبح ندا مى‌كند و اين كلمات را مى‌گويد.

divider