شناسه حدیث :  ۴۴۱۳۴۶

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۳۹  

عنوان باب :   [أبواب الأئمّة عليهم السلام ] باب أبي جعفر محمّد بن عليّ الباقر عليهما السلام

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، امام باقر (علیه السلام) ، حديث قدسی

وَ فِي كِتَابِ عِقَابِ اَلْأَعْمَالِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ زِيَادٍ عَنِ اَلصَّادِقِ عَنْ أَبِيهِ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ قَالَ: إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى أَنْزَلَ كِتَاباً عَلَى نَبِيٍّ مِنَ اَلْأَنْبِيَاءِ، وَ فِيهِ: إِنَّهُ يَكُونَ خَلْقٌ مِنْ خَلْقِي يَلْحَسُونَ اَلدُّنْيَا بِالدِّينِ يَلْبَسُونَ مُسُوكَ اَلضَّأْنِ عَلَى قُلُوبٍ كَقُلُوبِ اَلذِّئَابِ، أَعْمَالُهُمْ أَشَدُّ مَرَارَةً مِنَ اَلصَّبِرِ، وَ أَلْسِنَتُهُمْ أَحْلَى مِنَ اَلْعَسَلِ، وَ أَعْمَالُهُمُ اَلْبَاطِنَةُ أَنْتَنُ مِنَ اَلْجِيَفِ، أَ فَبِي يَغْتَرُّونَ أَمْ إِيَّايَ يُخَادِعُونَ؟ فَبِعِزَّتِي حَلَفْتُ لَأَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ فِتْنَةً تَطَأُ فِي خِطَامِهَا حَتَّى تَبْلُغَ أَطْرَافَ اَلْأَرْضِ تَتْرُكُ اَلْحَلِيمَ حَيْراناً، يَضِلُّ فِيهَا رَأْيُ ذِي اَلرَّأْيِ وَ حِكْمَةُ اَلْحَكِيمِ، أَلْبِسُهُمْ شِيَعاً وَ أُذِيقُ بَعْضَهُمْ بَأْسَ بَعْضٍ، أَنْتَقِمُ مِنْ أَعْدَائِي بِأَعْدَائِي، ثُمَّ أُعَذِّبُهُمْ جَمِيعاً وَ لاَ أُبَالِي.
وَ رَوَاهُ عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ اَلْحِمْيَرِيُّ فِي قُرْبِ اَلْإِسْنَادِ عَنْ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْعَدَةَ: مِثْلَهُ إِلَى قَوْلِهِ «تَتْرُكُ اَلْحَلِيمَ حَيْراناً».
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۶۳۹

باز هم ابن بابويه در كتاب عقاب الاعمال از پدرش از عبد اللّٰه بن جعفر از هارون بن مسلم از مسعده بن زياد از امام صادق از پدرش امام باقر عليهما السلام نقل كرده كه حضرت فرمود: خداوند در يكى از كتابهايى كه به پيامبرانش نازل كرده فرموده: در زمان آينده عده‌اى از مخلوقات من دنيا را به نام دين در آغوش مى‌گيرند و آنها در ظاهر دندان ميش نشان مى‌دهند در صورتى كه در باطن دلهايشان مانند دلهاى گرگان مى‌باشد (يعنى از كشتن و زجر دادن انسانها ترسى ندارند). اعمال آنها حتى از صبر زرد هم تلخ‌تر است ولى زبانهايشان براى فريب دادن مردم از عسل هم شيرين‌تر است و نيتها و انديشه‌هاى باطنشان از بوى حسد مردار هم گنديده‌تر است (عقايد و مقاصد شوم و كثيفى دارند). آيا اينها به خاطر من غيرت و حميت مى‌كنند و يا اين كه به من خدعه مى‌كنند (يعنى اينها به ظاهر آن كارها را براى من مى‌كنند ولى در باطن مكر و فريب است). پس من به عزت خود سوگند خورده‌ام كه براى اين اشخاص فتنه برانگيزم كه دماغهاى آنها را به خاك بمالد (رسوا شوند) به طورى كه به همه زمين برسد (رسوايى آنها بر همه معلوم شود)، حتى اشخاص حكيم در حيرت و تعجب باشند و عقل حكما هم در باره آنها در حيرت و گمراهى بماند (كه چرا اينها چنين شدند). از حيث قوميت و فرق آنها را دچار شبهه مى‌كنم، بر بعضى از آنها شدت و سختى بعضى ديگر را مى‌چشانم (آنها را به جان هم مى‌اندازم) و از دشمنانم بوسيله دشمنان ديگرم انتقام مى‌گيرم بعد هم آنها را عذاب مى‌دهم و اين كار براى من هيچ مهم نيست. و عبد اللّٰه بن جعفر حميرى اين حديث را در كتاب قرب الاسناد از هارون ابن مسلم از مسعده با همان مضمون تا جمله (اشخاص حليم در باره آن فتنه حيران مى‌مانند) ذكر نموده است.

divider