شناسه حدیث :  ۴۴۱۳۴۴

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۳۸  

عنوان باب :   [أبواب الأئمّة عليهم السلام ] باب أبي جعفر محمّد بن عليّ الباقر عليهما السلام

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) ، حديث قدسی

وَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: قَالَ اَللَّهُ تَعَالَى: مَا مِنْ عَبْدٍ اِبْتَلَيْتُهُ بِبَلاَءٍ فَلَمْ يَشْكُ إِلَى عُوَّادِهِ إِلاَّ أَبْدَلْتُهُ لَحْماً خَيْراً مِنْ لَحْمِهِ وَ دَماً خَيْراً مِنْ دَمِهِ، فَإِنْ قَبَضْتُهُ قَبَضْتُهُ إِلَى رَحْمَتِي، وَ إِنْ عَاشَ عَاشَ وَ لَيْسَ لَهُ ذَنْبٌ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۶۳۸

و از على بن ابراهيم از پدرش از بعضى اصحاب خود از ابو حمزه از ابو جعفر عليه السلام از خداوند متعال، نقل كرده كه حضرت حق فرموده: هر بنده‌اى را كه من مبتلا به بلايى مى‌كنم و او از آن بيمارى براى عيادت‌كنندگانش شكايت نكند، گوشتى بهتر از گوشتهاى قبلى به وى مى‌دهم و خونش را به خون بهتر تبديل مى‌كنم. اگر جان او را گرفتم، داخل رحمت خود مى‌نمايم و اگر زنده بماند ديگر گناهى ندارد.

divider