شناسه حدیث :  ۴۴۱۳۲۸

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۲۵  

عنوان باب :   [أبواب الأئمّة عليهم السلام ] باب الحسين عليه السلام

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، امام سجاد (علیه السلام) ، حديث قدسی

اَلْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحَسَنِ اَلطُّوسِيُّ عَنْ وَالِدِهِ اَلشَّيْخِ أَبِي جَعْفَرٍ عَنِ اَلْمُفِيدِ مُحَمَّدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ اَلنُّعْمَانِ قَالَ: أَخْبَرَنِي أَبُو حَفْصٍ مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَلِيٍّ اَلصَّيْرَفِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ مُحَمَّدُ بْنُ هَمَّامٍ اَلْإِسْكَافِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ اِبْنِ مَالِكٍ اَلْفَزَارِيُّ قَالَ: حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ: حَدَّثَنِي اَلْحَسَنُ بْنُ ضَوْءٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: قَالَ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ : قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ: مَا تَرَدَّدْتُ فِي شَيْءٍ أَنَا فَاعِلُهُ تَرَدُّدِي عَنْ قَبْضِ رُوحِ اَلْمُؤْمِنِ، يَكْرَهُ اَلْمَوْتَ وَ أَكْرَهُ مَسَاءَتَهُ، فَإِذَا حَضَرَهُ أَجَلُهُ اَلَّذِي لاَ تَأْخِيرَ فِيهِ بَعَثْتُ إِلَيْهِ بِرَيْحَانَتَيْنِ مِنَ اَلْجَنَّةِ تُسَمَّى إِحْدَاهُمَا اَلْمُسْخِيَةَ وَ اَلْأُخْرَى اَلْمُنْسِيَةَ، فَأَمَّا اَلْمُسْخِيَةُ فَتُسْخِيهِ عَنْ مَالِهِ، وَ أَمَّا اَلْمُنْسِيَةُ فَتُنْسِيهِ أَمْرَ اَلدُّنْيَا.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۶۲۵

حسن بن محمد بن حسن طوسى از پدرش از شيخ مفيد از ابو حفص محمد ابن عمر بن على صيرفى از ابو على محمد بن همام اسكافى از جعفر بن محمد ابن مالك فزارى از سعيد بن عمرو از حسن بن ضوء از ابو عبد الله از على بن حسين عليهم السلام از خداوند متعال، نقل كرده كه حضرت حق فرموده: من هر كارى را كه مى‌خواهم بكنم در آن ترديد نمى‌نمايم مگر اين كه در قبض روح بنده مؤمنم ترديد مى‌كنم كه او از مرگ نفرت داشته باشد و من هم نمى‌خواهم به او بدى برسد. پس وقتى كه اجل حتمى او مى‌رسد، من دو گل به سوى او مى‌فرستم از بهشت كه نام يكى از آنها (مسخيه) است و ديگرى (منسيه). آن مؤمن با بوئيدن گل (مسخيه) نسبت به مالش بى‌علاقه مى‌شود و با بوئيدن گل (منسيه) دنيا را از ياد مى‌برد بعد من روح او را قبض مى‌كنم.

divider