شناسه حدیث :  ۴۴۱۳۲۵

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۲۳  

عنوان باب :   [أبواب الأئمّة عليهم السلام ] باب أمير المؤمنين عليّ عليه السلام

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام) ، حديث قدسی

أَحْمَدُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ اَلْبَرْقِيُّ رَفَعَهُ عَنْ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: إِنَّ اَللَّهَ إِذَا بَرَزَ لِخَلْقِهِ أَقْسَمَ قَسَماً عَلَى نَفْسِهِ فَقَالَ: وَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي لاَ يَجُوزُنِي ظُلْمُ ظَالِمٍ وَ لَوْ كَفٌّ بِكَفٍّ وَ لَوْ مَسْحَةٌ بِكَفٍّ وَ نَطْحَةٌ مَا بَيْنَ اَلشَّاةِ اَلْقَرْنَاءِ إِلَى اَلشَّاةِ اَلْجَمَّاءِ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۶۲۳

احمد بن ابو عبد الله برقى به طور مرفوع از امير المؤمنين عليه السلام نقل كرده كه حضرت فرمود: وقتى كه خداوند انسانها را آفريد، به ذات خود قسم خورد و فرمود: به عزت و جلالم سوگند، من از ظلم ستمكاران نخواهم گذشت و لو اين كه كف دستى با ستم، كف دست ديگران را لمس كند و يا مانند شاخ زدن گوسفند شاخدار به گوسفند بى‌شاخ باشد (گاهى اين دو گوسفند بدون صدمه زدن سرشان را به هم نزديك مى‌كنند).

divider