شناسه حدیث :  ۴۴۱۳۱۷

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۱۰  

عنوان باب :   الباب الثالث عشر فيما جاء من الأحاديث القدسيّة في النصّ على الإمامة من طريق العامّة

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ فِي اَلْكِتَابِ اَلْمَذْكُورِ مِنْ رِوَايَاتِ رِجَالِ اَلْمَذَاهِبِ اَلْأَرْبَعَةِ كَمَا رَوَاهُ عِنْدَهُمْ صَدْرُ اَلْأَئِمَّةِ أَخْطَبُ خُوَارِزْمَ مُوَفَّقُ بْنُ أَحْمَدَ اَلْمَكِّيُّ فِي كِتَابِهِ قَالَ: حَدَّثَنَا فَخْرُ اَلْقُضَاةِ نَجْمُ اَلدِّينِ أَبُو مَنْصُورٍ مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحُسَيْنِ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلْبَغْدَادِيُّ فِيمَا كَتَبَ إِلَيَّ مِنْ هَمَدَانَ قَالَ: أَنْبَأَنَا اَلشَّرِيفُ نُورُ اَلْهُدَى أَبُو طَالِبٍ اَلْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ اَلزَّيْنَبِيُّ قَالَ: أَخْبَرَنَا إِمَامُ اَلْأَئِمَّةِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ شَاذَانَ قَالَ: حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اَللَّهِ اَلْحَافِظُ قَالَ: حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ سِنَانٍ اَلْمَوْصِلِيُّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ صَالِحٍ عَنْ سَلْمَانَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ زِيَادِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ جَابِرٍ عَنْ سَلاَمَةَ عَنْ أَبِي سُلَيْمَانَ رَاعِي رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَقُولُ: لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِي إِلَى اَلسَّمَاءِ قَالَ لِيَ اَلْجَلِيلُ جَلَّ جَلاَلُهُ: آمَنَ اَلرَّسُولُ بِمٰا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ فَقُلْتُ: وَ اَلْمُؤْمِنُونَ، فَقَالَ: صَدَقْتَ يَا مُحَمَّدُ، مَنْ خَلَّفْتَ فِي أُمَّتِكَ؟ قُلْتُ: خَيْرَهَا، قَالَ: عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ؟ قُلْتُ: نَعَمْ يَا رَبِّ، قَالَ: يَا مُحَمَّدُ، إِنِّي اِطَّلَعْتُ إِلَى اَلْأَرْضِ اِطِّلاَعَةً فَاخْتَرْتُكَ مِنْهَا، فَشَقَقْتُ لَكَ اِسْماً مِنْ أَسْمَائِي، فَلاَ أُذْكَرُ فِي مَوْضِعٍ إِلاَّ ذُكِرْتَ مَعِي، فَأَنَا اَلْمَحْمُودُ وَ أَنْتَ مُحَمَّدٌ، ثُمَّ اِطَّلَعْتُ اَلثَّانِيَةَ فَاخْتَرْتُ عَلِيّاً وَ شَقَقْتُ لَهُ اِسْماً مِنْ أَسْمَائِي، فَأَنَا اَلْأَعْلَى وَ هُوَ عَلِيٌّ. يَا مُحَمَّدُ، إِنِّي خَلَقْتُكَ وَ خَلَقْتُ عَلِيّاً وَ فَاطِمَةَ وَ اَلْحَسَنَ وَ اَلْحُسَيْنَ وَ اَلْأَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِهِ نُوراً مِنْ نُورِي، وَ عَرَضْتُ وَلاَيَتَكُمْ عَلَى أَهْلِ اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرْضِ، فَمَنْ قَبِلَهَا كَانَ عِنْدِي مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ، وَ مَنْ جَحَدَهَا كَانَ عِنْدِي مِنَ اَلْكَافِرِينَ. يَا مُحَمَّدُ، لَوْ أَنَّ عَبْداً مِنْ عَبِيدِي عَبَدَنِي حَتَّى يَنْقَطِعَ وَ يَصِيرَ كَالشَّنِّ اَلْبَالِي ثُمَّ أَتَانِي جَاحِداً لِوَلاَيَتِكُمْ مَا غَفَرْتُ لَهُ حَتَّى يُقِرَّ بِوَلاَيَتِكُمْ. يَا مُحَمَّدُ، تُحِبُّ أَنْ تَرَاهُمْ؟ قُلْتُ: نَعَمْ يَا رَبِّ، قَالَ: اِلْتَفِتْ عَنْ يَمِينِ اَلْعَرْشِ، فَالْتَفَتُّ فَإِذَا بِعَلِيٍّ وَ فَاطِمَةَ وَ اَلْحَسَنِ وَ اَلْحُسَيْنِ وَ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ وَ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ وَ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ وَ اَلْمَهْدِيِّ فِي ضَحْضَاحٍ مِنْ نُورٍ، قِيَامٌ يُصَلُّونَ وَ هُوَ فِي وَسَطِهِمْ - يَعْنِي اَلْمَهْدِيَّ - كَأَنَّهُ كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ فَقَالَ: يَا مُحَمَّدُ، هَؤُلاَءِ اَلْحُجَجُ وَ هُوَ اَلثَّائِرُ مِنْ عِتْرَتِكَ، بِعِزَّتِي وَ جَلاَلِي إِنَّهُ اَلْحُجَّةُ اَلْوَاجِبَةُ لِأَوْلِيَائِي وَ اَلْمُنْتَقِمُ مِنْ أَعْدَائِي.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۶۱۲

باز هم در كتاب طرائف سيد ابن طاوس از طريق روايات رجال مذاهب چهارگانه اهل سنت به نقل از مناقب خوارزمى از فخر القضات نجم الدين ابو منصور محمد بن حسين بن محمد بغدادى از نور الهدى ابو طالب حسن بن محمد زينبى از امام ائمه محمد بن احمد بن شاذان از احمد بن محمد بن عبد الله حافظ‍‌ از على بن سنان موصلى از احمد بن محمد بن صالح از سلمان بن محمد از زياد بن مسلم از عبد الرحمن بن زيد از جابر از سلامه از ابو سليمان چوپان رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل كرده كه گفت: من از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه فرمود: وقتى در شب معراج به آسمان رفتم، خداوند جل جلاله به من فرمود: رسول ما به آنچه كه برايش نازل شده ايمان آورده است. من عرض كردم: مؤمنان هم به آنچه نازل شده ايمان آورده‌اند. خطاب آمد: راست گفتى اى محمد، چه كسى را در ميان امتت خليفه خود قرار داده‌اى‌؟ من گفتم: بهترين آنها را. خداوند فرمود: على بن ابى طالب را؟ گفتم: بلى، اى خداوند من. بعد خداوند فرمود: اى محمد، من از ميان همه مردم روى زمين تو را انتخاب كردم و نام تو را از نام خودم مشتق ساختم. پس هر جا نام من ذكر مى‌شود نام تو هم ذكر مى‌شود. من محمود هستم تو محمدى. بعد هم على را از ميان همه مردم انتخاب كردم و نام او را هم از نام خودم مشتق ساختم. من اعلى هستم او على مى‌باشد. اى محمد، من تو و على و فاطمه و حسن و حسين و امامان از نسل آنها را از نور خودم آفريدم و ولايت شما را به همه اهل آسمانها و زمين عرضه كردم. هر كس آن را قبول كرده در نزد من مؤمن هست و هر كس انكار كند كافر مى‌باشد. اى محمد، اگر بنده‌اى از بندگانم به من آنقدر عبادت كند كه تمام گوشتهايش آب شود و مانند استخوان پوسيده باشد و به نزد من بيايد در حالى كه ولايتت شما را منكر باشد، من او را نمى‌بخشم مگر اين كه اقرار به ولايت شما بكند. اى محمد، آيا ميخواهى آن امامان بعد از خود را ببينى‌؟ گفتم: بلى، اى خداى بزرگ. خطاب آمد: پس به سمت راست عرش نگاه كن. وقتى كه نگاه كردم ديدم على، فاطمه، حسن، حسين، و على بن حسين و محمد بن على و جعفر بن محمد و موسى بن جعفر و على بن موسى و محمد بن على و على بن محمد و حسن بن على و مهدى كه در ميان انوار زيادى مى‌درخشيد، به حال ايستاده نماز مى‌خوانند و در ميان آنها نور مهدى از همه درخشان‌تر است. خطاب آمد: اى محمد، اينها حجتهاى من و برگزيدگان عترت تو هستند. سوگند به عزت و جلالم، مهدى حجت لازم براى اولياء من و انتقام‌گيرنده از دشمنانم مى‌باشد. مؤلف مى‌گويد: دلالت اين حديث براى اثبات امامت دوازده امام عليهم السلام واضح‌تر از مضمون احاديث گذشته مى‌باشد و بى‌نياز از توضيح براى اثبات است.

divider