شناسه حدیث :  ۴۴۱۳۱۱

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۰۲  

عنوان باب :   الباب الثالث عشر فيما جاء من الأحاديث القدسيّة في النصّ على الإمامة من طريق العامّة

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ نَقَلُوا عَنِ اَلثَّعْلَبِيِّ أَنَّهُ رَوَى: فِي تَفْسِيرِ قَوْلِهِ تَعَالَى وَ مِنَ اَلنّٰاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ اِبْتِغٰاءَ مَرْضٰاتِ اَللّٰهِ أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لَمَّا أَرَادَ اَلْهِجْرَةَ خَلَّفَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ لِقَضَاءِ دُيُونِهِ وَ رَدِّ اَلْوَدَائِعِ اَلَّتِي كَانَتْ عِنْدَهُ، وَ أَمَرَهُ لَيْلَةَ [خَرَجَ إِلَى] اَلْغَارِ وَ قَدْ أَحَاطَ اَلْمُشْرِكُونَ بِالدَّارِ أَنْ يَنَامَ عَلَى فِرَاشِهِ - إِلَى أَنْ قَالَ: - فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَى جَبْرَئِيلَ وَ مِيكَائِيلَ أَنِّي قَدْ آخَيْتُ بَيْنَكُمَا وَ جَعَلْتُ عُمُرَ أَحَدِكُمَا أَطْوَلَ مِنْ عُمُرِ اَلْآخَرِ فَأَيُّكُمَا يُؤْثِرُ صَاحِبَهُ بِالْحَيَاةِ؟ فَاخْتَارَ كُلٌّ مِنْهُمَا اَلْحَيَاةَ، فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِمَا: أَلاَّ كُنْتُمَا مِثْلَ عَبْدِي عَلِيٍّ آخَيْتُ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ نَبِيِّي مُحَمَّدٍ فَبَاتَ عَلَى فِرَاشِهِ يَفْدِيهِ بِنَفْسِهِ وَ يُؤْثِرُهُ بِالْحَيَاةِ، اِهْبِطَا إِلَيْهِ فَاحْفَظَاهُ مِنْ عَدُوِّهِ، فَنَزَلاَ فَكَانَ جَبْرَئِيلُ عِنْدَ رَأْسِهِ وَ مِيكَائِيلُ عِنْدَ رِجْلَيْهِ، فَقَالَ جَبْرَئِيلُ: بَخْ بَخْ مَنْ مِثْلُكَ يَا اِبْنَ أَبِي طَالِبٍ يُبَاهِي اَللَّهُ بِهِ مَلاَئِكَةَ اَلسَّمَاءِ، فَأَنْزَلَ اَللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ هُوَ مُتَوَجِّهٌ إِلَى اَلْمَدِينَةِ وَ مِنَ اَلنّٰاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ اِبْتِغٰاءَ مَرْضٰاتِ اَللّٰهِ . رَوَاهُ أَبُو حَامِدٍ اَلْغَزَالِيُّ فِي كِتَابِ إِحْيَاءِ عُلُومِ اَلدِّينِ فِي اَلْكِتَابِ اَلسَّابِعِ مِنْ رُبُعِ اَلْمُهْلِكَاتُ فِي بَحْثِ إِيثَارِ اَلنَّفْسِ .
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۶۰۳

باز هم جماعتى از علماء از ثعلبى نقل كرده‌اند كه او در تفسير سخن خداوند كه فرموده: بعضى از مردم هستند كه نفس خود را براى بدست آوردن مرضات خداوند مى‌فروشند، گفته: وقتى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله اراده هجرت از مكه به مدينه كرد، على عليه السلام را در مكه گذاشت تا وامهاى او را ادا كند و امانتهايى را كه در نزدش بود به صاحبانش بدهد و همان شب هجرت كه مشركين دور خانه محمد صلى الله عليه و آله را محاصره كرده بودند على عليه السلام را در رختخواب خود خواباند. تا اين كه خداوند به جبرئيل و ميكائيل وحى كرد كه: من شما را با هم برادر كردم و عمر يكى از شما را بيشتر از عمر ديگرى نمودم. كداميك از شما حاضر به فداكارى هستيد و عمر زياد را براى برادر خود مى‌خواهيد؟ آنها هر دو عمر زياد را اختيار كردند. بعد خداوند بر آنها فرمود: شما هيچ كدامتان مانند على بنده من نمى‌توانيد باشيد كه من در ميان او و محمد برادرى انداختم و على خود را فداى برادرش كرده و در رختخواب او خوابيده است و از زندگى خود در راه محمد گذشته است، هر دو شما به زمين برويد او را از دشمنانش حفظ‍‌ كنيد. جبرئيل و ميكائيل هر دو به خانه محمد صلى الله عليه و آله نازل شدند، جبرئيل در بالاى سر على نشست و ميكائيل در پائين پاهاش. بعد هم جبرئيل گفت: مبارك باد براى تو اى فرزند ابو طالب، كه خداوند بوسيله تو بر ملائكه‌هاى آسمان مباهات مى‌كند. بعد هم خداوند در راه مدينه اين آيه را به پيامبرش صلى الله عليه و آله وحى فرمود:( وَ مِنَ‌ اَلنّٰاسِ‌ مَنْ‌ يَشْرِي نَفْسَهُ‌ اِبْتِغٰاءَ مَرْضٰاتِ‌ اَللّٰهِ‌ ). ابو حامد غزالى هم اين حديث را در كتاب احياء علوم الدين در جلد هفتم در بحث ايثار نفس، نقل كرده است. مؤلف مى‌گويد: در اين دو حديث هم دلايل بر ثبوت امامت على عليه السلام است و اين كه او امير مؤمنان و افضل مردم مى‌باشد. بلكه پس از محمد صلى الله عليه و آله افضل همه مردم حتى ملائكه‌ها. مضمون اين دو حديث براى مطلوب ما به قدرى روشن هستند كه نيازى به استدلال ندارند.

divider