شناسه حدیث :  ۴۴۱۳۰۲

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۵۹۳  

عنوان باب :   الباب الثالث عشر فيما جاء من الأحاديث القدسيّة في النصّ على الإمامة من طريق العامّة

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

قَالَ اَلْكَرَاجُكِيُّ: وَ رَوَتِ اَلْعَامَّةُ مِنْ طَرِيقٍ آخَرَ أَخْبَرَنِي أَبُو اَلْمُرَجَّا اَلْبَلَدِيُّ قَالَ: أَخْبَرَنَا أَبُو اَلْمُفَضَّلِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ اَلْمُطَّلِبِ اَلشَّيْبَانِيُّ اَلْكُوفِيُّ قَالَ: حَدَّثَنِي اَلْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ نُعَيْمِ بْنِ سَهْلِ بْنِ أَبَانِ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلْبَغْدَادِيُّ وَ كَانَ مُجَاوِراً بِمَكَّةَ سَمِعْتُهُ مِنْهُ بِالطَّائِفِ قَالَ: حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ بْنِ بَشِيرٍ اَلْكُوفِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ عَنْ مُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ اَلْجُعْفِيِّ عَنْ أَبِي خَالِدٍ اَلْكَابُلِيِّ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ قَيْسٍ اَلْهِلاَلِيِّ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَقَالَ: هَلْ يَنْفَعُنِي حُبُّ عَلِيٍّ؟ فَقَالَ: وَيْحَكَ مَنْ أَحَبَّهُ أَحَبَّنِي، وَ مَنْ أَحَبَّنِي أَحَبَّ اَللَّهَ، وَ مَنْ أَحَبَّ اَللَّهَ لَمْ يُعَذِّبْهُ، فَقَالَ اَلرَّجُلُ: زِدْنِي مِنْ فَضْلِ مَحَبَّةِ عَلِيٍّ، فَقَالَ: أَسْأَلُ لَكَ عَنْ ذَلِكَ جَبْرَئِيلَ، فَهَبَطَ جَبْرَئِيلُ لِوَقْتِهِ فَسَأَلَهُ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ أَخْبَرَهُ بِقَوْلِ اَلرَّجُلِ، فَقَالَ جَبْرَئِيلُ: سَأَسْأَلُ عَنْ ذَلِكَ رَبَّ اَلْعِزَّةِ، وَ اِرْتَفَعَ فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ: اِقْرَأْ مُحَمَّداً خِيَرَتِي مِنِّي اَلسَّلاَمَ وَ قُلْ لَهُ: أَنْتَ مِنِّي بِحَيْثُ شِئْتُ أَنَا، وَ عَلِيٌّ مِنْكَ بِحَيْثُ أَنْتَ مِنِّي، وَ مُحِبُّو عَلِيٍّ مِنِّي حَيْثُ عَلِيٌّ مِنْكَ. قَالَ اَلْكَرَاجُكِيُّ: وَ لِلْحَدِيثِ تَمَامٌ، وَ فِيهِ أَنَّ اَلسَّائِلَ كَانَ أَبَا ذَرٍّ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۵۹۳

كراجكى گفته: اهل سنت از طريق ديگر روايت كرده‌اند كه: ابو المرجا بلدى از ابو المفضل محمد بن عبد الله بن عبد المطلب شيبانى كوفى از حسن بن على بن نعيم بن سهل بن ابان بن محمد بغدادى كه مجاور مكه بوده از على بن حسين بن بشير كوفى از محمد بن سنان از مفضل بن عمر جعفى از ابو خالد كابلى از سليم بن قيس هلالى از عبد الله بن عباس، نقل كرده كه گفت: مردى نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله آمد و از حضرت پرسيد: آيا دوستى على عليه السلام برايم كافى است‌؟ حضرت فرمود: واى بر تو، هر كس على عليه السلام را دوست بدارد مرا دوست داشته و هر كس مرا دوست بدارد، خداوند را دوست داشته است و هر كس خداوند را دوست بدارد، خدا نيز او را عذاب نخواهد داد. باز هم همان مرد گفت: بيشتر برايم بگو. حضرت فرمود: من سؤال تو را از جبرئيل مى‌پرسم، بعد برايت مى‌گويم. همان موقع جبرئيل نازل شد و حضرت از او سؤال كرد. جبرئيل گفت: بگذار من از خداوند بپرسم. جبرئيل دوباره به آسمان‌ها رفت. پس خداوند به جبرئيل وحى فرمود: از من به محمد سلام برسان و برايش بگو تو در نزد من مقامى دارى كه من خواسته‌ام. من با على هم همان طور هستم كه تو با منى و دوست داران على برايم مانند على هستند. كراجكى گفته: براى اين حديث، معناى تمام در مورد اثبات فضيلت على عليه السلام هست و ضمنا گفته: سئوال‌كننده ابو ذر بوده است.

divider