شناسه حدیث :  ۴۴۱۲۹۹

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۵۸۷  

عنوان باب :   الباب الثالث عشر فيما جاء من الأحاديث القدسيّة في النصّ على الإمامة من طريق العامّة

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ رَوَى اَلشَّيْخُ أَبُو اَلْفَتْحِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عُثْمَانَ اَلْكَرَاجُكِيُّ وَ هُوَ مِنْ عُلَمَائِنَا فِي اَلْجُزْءِ اَلثَّالِثِ مِنْ كَنْزِ اَلْفَوَائِدِ قَالَ: حَدَّثَنَا اَلشَّيْخُ اَلْفَقِيهُ أَبُو اَلْحَسَنِ مُحَمَّدُ اِبْنُ أَحْمَدَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ شَاذَانَ اَلْقُمِّيُّ مِنْ كِتَابِهِ اَلَّذِي سَمَّاهُ بِإِيضَاحِ دَقَائِقِ اَلنَّوَاصِبِ - وَ هَذَا كِتَابٌ جَمَعَ فِيهِ مِائَةَ مَنْقَبَةٍ لِأَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مِمَّا رَوَاهُ مِنْ طَرِيقِ اَلْعَامَّةِ - قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ اَللَّهِ قَالَ: حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ اَلْقَاسِمِ قَالَ: حَدَّثَنِي عَبَّادُ بْنُ يَعْقُوبَ قَالَ: حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي اَلْمِقْدَامِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ عَنِ اِبْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ: وَ اَلَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً مَا اِسْتَقَرَّ اَلْعَرْشُ وَ اَلْكُرْسِيُّ وَ لاَ دَارَ اَلْفَلَكُ وَ لاَ قَامَتِ اَلسَّمَاوَاتُ وَ اَلْأَرْضُ إِلاَّ بِأَنْ كُتِبَ فِيهَا: لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اَللَّهِ عَلِيٌّ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ. وَ إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى لَمَّا عَرَجَ بِي إِلَى اَلسَّمَاءِ وَ اِخْتَصَّنِي بِلَطِيفِ نِدَائِهِ قَالَ: يَا مُحَمَّدُ، قُلْتُ: لَبَّيْكَ رَبِّي وَ سَعْدَيْكَ قَالَ: أَنَا اَلْمَحْمُودُ وَ أَنْتَ مُحَمَّدٌ، شَقَقْتُ اِسْمَكَ مِنِ اِسْمِي وَ فَضَّلْتُكَ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِي وَ بَرِيَّتِي، فَانْصَبْ عَلِيّاً عَلَماً لِعِبَادِي يَهْدِيهِمْ إِلَى دِينِي. يَا مُحَمَّدُ، إِنِّي قَدْ جَعَلْتُ عَلِيّاً أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ، فَمَنْ تَأَمَّرَ عَلَيْهِ لَعَنْتُهُ وَ مَنْ خَالَفَهُ عَذَّبْتُهُ وَ مَنْ أَطَاعَهُ قَرَّبْتُهُ. يَا مُحَمَّدُ، إِنِّي قَدْ جَعَلْتُ عَلِيّاً إِمَامَ اَلْمُسْلِمِينَ. فَمَنْ تَقَدَّمَ عَلَيْهِ أَخْزَيْتُهُ وَ مَنْ عَصَاهُ أَمْحَقْتُهُ، إِنَّ عَلِيّاً سَيِّدُ اَلْوَصِيِّينَ وَ قَائِدُ اَلْغُرِّ اَلْمُحَجَّلِينَ وَ حُجَّتِي عَلَى اَلْخَلْقِ أَجْمَعِينَ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۵۸۸

شيخ ابو الفتح محمد بن على بن عثمان كراجكى - كه يكى از علماى شيعه مى‌باشد - در جلد سوم كنز الفوائد خود از شيخ فقيه ابو الحسن محمد بن احمد ابن على بن شاذان قمى در كتاب خود ايضاح دقائق النواصب - كه اين كتابى است كه در آن صد حديث در منقبت امير مؤمنان عليه السلام از طريق راويان اهل سنت جمع كرده است - از محمد بن عبد الله بن عبيد الله از محمد بن قاسم از عباد بن يعقوب از عمرو بن ابو المقدام از پدرش از سعيد بن جبير از ابن عباس از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل كرده كه حضرت فرمود: سوگند به خداوندى كه مرا به پيامبرى مبعوث كرده، عرش و كرسى و افلاك و آسمانها و زمين مستقر نشده‌اند مگر اين كه در آنها نوشته شده: (لاَ إِلَهَ‌ إِلاَّ اَللَّهُ‌، مُحَمَّدٌ رَسُولُ‌ اَللَّهِ‌، عَلِيٌّ‌ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ‌) وقتى كه من در شب معراج به آسمانها رفتم، خداوند با نداى لطيفش مرا مورد خطاب قرار داده فرمود: اى محمد. من گفتم: لبيك، اى خداوند من. بعد خدا فرمود: من محمود هستم تو محمد. نام تو را از نام خود مشتق كردم و تو را بر همه خلقم برترى دادم. پس تو هم على را بر بندگانم علم هدايت قرار ده تا آنها را به دين من هدايت كند. اى محمد، من على را امير المؤمنين قرار دادم. پس هر كس به على امر كند من او را لعنت كرده‌ام و هر كس با على مخالفت كند من او را عذاب خواهم داد و هر كس به او اطاعت كند، من او را به خود نزديك خواهم نمود. اى محمد، من على را امام مسلمانان قرار دادم. پس هر كس در امامت به وى پيشدستى كند من او را خوار خواهم نمود و هر كس به او عصيان كند من او را هلاك خواهم كرد. زيرا على سرور اوصياء و رهبر پيشانى سفيدان و حجت من به همۀ خلق مى‌باشد. مؤلف مى‌گويد: دلالت اين حديث شريف بر مقصود ما (اثبات امات على عليه السلام) روشن‌تر از آن است كه احتياج به بيان و توضيح داشته باشد. حتى امكان دارد دوازده مورد از اين حديث استدلال كرد و اين موضوع به كسانى كه توجه به متن اين حديث دارند، پوشيده و پنهان نيست.

divider