شناسه حدیث :  ۴۴۱۲۷۵

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۵۵۰  

عنوان باب :   الباب الثاني عشر ما جاء من الأحاديث القدسيّة في شأن أمير المؤمنين و الأئمّة من ولده عليهم السلام و في النصّ عليهم، و في معنى الإمامة

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ اَلشَّيْبَانِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا رَجَاءُ بْنُ يَحْيَى اَلْعَبَرْتَائِيُّ اَلْكَاتِبُ قَالَ: حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ بَشَّارٍ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ: حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ: لَمَّا عُرِجَ بِي إِلَى اَلسَّمَاءِ رَأَيْتُ مَكْتُوباً عَلَى سَاقِ اَلْعَرْشِ: لاٰ إِلٰهَ إِلاَّ اَللّٰهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اَللّٰهِ أَيَّدْتُهُ بِعَلِيٍّ وَ نَصَرْتُهُ بِهِ. وَ رَأَيْتُ اِثْنَيْ عَشَرَ اِسْماً مَكْتُوباً بِالنُّورِ فِيهِمْ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ سِبْطَايَ وَ بَعْدَهُمَا تِسْعَةَ أسامي [أَسَامٍ] عَلِيّاً عَلِيّاً عَلِيّاً ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، وَ مُحَمَّداً وَ مُحَمَّداً مَرَّتَيْنِ، وَ جَعْفَراً وَ مُوسَى وَ اَلْحَسَنَ وَ اَلْحُجَّةَ يَتَلَأْلَأُ مِنْ بَيْنِهِمْ، فَقُلْتُ: يَا رَبِّ، أَسَامِي مَنْ هَؤُلاَءِ؟ فَنَادَانِي رَبِّي تَعَالَى: هُمُ اَلْأَوْصِيَاءُ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ، بِهِمْ أُثِيبُ وَ بِهِمْ أُعَاقِبُ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۵۵۰

باز هم شيخ على بن محمد خزاز قمى از محمد بن عبد الله شيبانى از رجا بن يحيى عبرتائى كاتب از يعقوب بن اسحاق از محمد بن بشار از محمد بن جعفر از شعبه از هشام بن زيد از انس بن مالك از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل كرده كه حضرت فرمود: وقتى من در شب معراج به آسمانها صعود كردم، نوشته‌اى را در پايه عرش ديدم كه مضمونش اين بود: لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاَّ اَللّٰهُ‌ ، محمد رسول خدا است كه من او را بواسطه على مؤيد و منصور ساختم و بعد هم ديدم دوازده نام با نور نوشته شده است كه آنها عبارت بودند از: على و دو نوه‌هاى من و بعد از آنها هم نه نام ديدم كه على سه مرتبه تكرار شده و محمد دو مرتبه و بعد هم جعفر موسى، حسن و حجت. بعد گفتم: خداوندا، اينها چه كسانى هستند؟ پس خداوند فرمود: اينها اوصياى تو از نسل تو مى‌باشند كه من بوسيله اينها توبه بندگانم را قبول مى‌كنم و به خاطر اينها بندگانم را عذاب مى‌دهم (يعنى هر كدام از بندگانم معترف به امامت آنها نباشند، آنها را عذاب مى‌دهم).

divider