شناسه حدیث :  ۴۴۱۲۶۸

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۵۳۹  

عنوان باب :   الباب الثاني عشر ما جاء من الأحاديث القدسيّة في شأن أمير المؤمنين و الأئمّة من ولده عليهم السلام و في النصّ عليهم، و في معنى الإمامة

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ بِالْإِسْنَادِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ اَلنَّيْسَابُورِيِّ قَالَ: أَخْبَرَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ اَلْحَسَنُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ اَلْحُسَيْنِ بِقِرَاءَتِي عَلَيْهِ قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ اَلْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحَسَنِ اَلْأَهْوَازِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو اَلْقَاسِمِ اَلْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَهْلٍ اَلْفَارِسِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو زُرْعَةَ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَى اَلْفَارِسِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو اَلْحَسَنِ أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ اَلْبَلْخِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَرِيرٍ قَالَ: حَدَّثَنَا اَلْهَيْثَمُ بْنُ اَلْحُسَيْنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَرَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ هَارُونَ بْنِ عُمَارَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَنَسٍ قَالَ: خَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ نَتَمَاشَى حَتَّى اِنْتَهَيْنَا إِلَى بَقِيعِ اَلْغَرْقَدِ فَإِذَا نَحْنُ بِسِدْرَةٍ عَارِيَةٍ لاَ نَبَاتَ عَلَيْهَا، فَجَلَسَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ تَحْتَهَا فَأَوْرَقَتِ اَلشَّجَرَةُ وَ أَثْمَرَتْ، فَقَالَ: يَا أَنَسُ، اُدْعُ لِي عَلِيّاً، فَدَعَوْتُهُ لَهُ فَجَاءَ حَتَّى جَلَسَ مَعَ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، فَرَأَيْتُهُمَا يَتَحَدَّثَانِ وَ يَضْحَكَانِ، وَ رَأَيْتُ وَجْهَ عَلِيٍّ قَدِ اِسْتَنَارَ فَإِذَا أَنَا بِجَامٍ مِنْ ذَهَبٍ مُرَصَّعٍ بِالْيَاقُوتِ وَ اَلْجَوَاهِرِ، وَ لِلِّجَامِ أَرْبَعَةُ أَرْكَانٍ: عَلَى أَوَّلِ رُكْنٍ مِنْهَا مَكْتُوبٌ: لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اَللَّهِ وَ عَلَى اَلرُّكْنِ اَلثَّانِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اَللَّهِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَلِيُّ اَللَّهِ وَ سَيْفُهُ عَلَى اَلنَّاكِثِينَ وَ اَلْقَاسِطِينَ وَ اَلْمَارِقِينَ. وَ عَلَى اَلرُّكْنِ اَلثَّالِثِ. لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اَللَّهِ أَيَّدْتُهُ بِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ. وَ عَلَى اَلرُّكْنِ اَلرَّابِعِ: نَجَا اَلْمُعْتَقِدُونَ لِدِينِ اَللَّهِ اَلْمُوَالُونَ لِأَهْلِ بَيْتِ رَسُولِ اَللَّهِ. وَ إِذَا فِي اَلْجَامِ رُطَبٌ وَ عِنَبٌ وَ لَمْ يَكُنْ أَوَانُ اَلرُّطَبِ وَ لاَ أَوَانُ اَلْعِنَبِ، فَجَعَلَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَأْكُلُ وَ يُطْعِمُ عَلِيّاً حَتَّى إِذَا شَبِعَا اِرْتَفَعَ اَلْجَامُ... اَلْحَدِيثَ .
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۵۴۰

شيخ محمد طبرى، طبق سند قبلى كه به ابو سعيد محمد بن احمد نيشابورى رسانده و او هم از ابو محمد حسن بن احمد بن حسين از ابو على حسن بن محمد بن حسن اهوازى از ابو القاسم حسن بن محمد بن سهل فارسى از ابو زرعه احمد بن محمد بن موسى فارسى از ابو الحسن احمد بن يعقوب بلخى از محمد بن جرير از هيثم بن حسين از محمد بن عمر از محمد بن هارون بن عماره از پدرش از انس، نقل كرده كه گفت: من در خدمت حضرت رسول صلى الله عليه و آله بودم كه قدم زنان مى‌رفتيم تا رسيديم به بقيع غرقد. در آنجا درخت سدرى كه خشك شده بود وجود داشت. پس رسول خدا صلى الله عليه و آله زير آن درخت نشست، فورا آن درخت سبز شد و شاخ و برگ داد. بعد حضرت به من فرمود: اى انس، برو على را صدا كن بيايد اينجا. من رفتم على را صدا زدم. با هم آمديم. على رفت نزد رسول خدا نشست، من ديدم آنها با هم حرف مى‌زنند و مى‌خنديد و ديدم روى على نورانى شد. در اين هنگام يك جام از طلا كه مرصع به ياقوت بود در جلوشان ظاهر شد. آن جام چهارگوشه داشت. در گوشه اول نوشته شده بود: لا إله إلا الله، محمد رسول الله و در گوشه دومش نوشته شده بود: لا اله الا الله، محمد رسول الله، على بن ابو طالب ولى الله و شمشير او بر سر ناكثين و قاسطين و مارقين مى‌باشد. و در گوشه سومش نوشته شده: لا اله الا الله، محمد رسول الله كه با على او را تأييد كردم. و بر گوشه چهارمش نوشته شده: معتقدين به دين خداوند نجات يافتند و دوست داران اهل بيت رسول خدا هم نجات يافته هستند. من ديدم داخل جام خرما و انگور است، در حالى كه نه فصل خرما بود و نه فصل انگور، كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله از آنها مى‌خورد و به على عليه السلام هم مى‌داد تا اين كه هر دو سير شدند و جام هم به آسمان رفت... تا آخر حديث.

divider