شناسه حدیث :  ۴۴۱۲۳۸

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۵۱۳  

عنوان باب :   الباب الثاني عشر ما جاء من الأحاديث القدسيّة في شأن أمير المؤمنين و الأئمّة من ولده عليهم السلام و في النصّ عليهم، و في معنى الإمامة

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ عَنْ وَالِدِهِ قَالَ: أَخْبَرَنَا اَلْحَفَّارُ قَالَ: حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ اَلدِّعْبِلِيُّ قَالَ: حَدَّثَنِي أَبِي وَ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ اَلدَّيْرِيُّ قَالاَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ اَلرَّزَّاقِ قَالَ: حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ضِيَاءٍ مَوْلَى عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : أَنَا دَعْوَةُ أَبِي إِبْرَاهِيمَ ، قُلْنَا: وَ كَيْفَ صِرْتَ دَعْوَةَ أَبِيكَ إِبْرَاهِيمَ ؟ قَالَ: أَوْحَى اَللَّهُ إِلَى إِبْرَاهِيمَ إِنِّي جٰاعِلُكَ لِلنّٰاسِ إِمٰاماً فَاسْتَخَفَّ إِبْرَاهِيمَ اَلْفَرَحُ فَقَالَ: يَا رَبِّ، وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي أَئِمَّةٌ مِثْلِي؟ فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَى إِبْرَاهِيمَ : إِنِّي لاَ أُعْطِيكَ عَهْداً لاَ أَفِي لَكَ بِهِ، قَالَ: يَا رَبِّ، وَ مَا اَلْعَهْدُ اَلَّذِي لاَ تَفِي لِي بِهِ؟ قَالَ: لاَ أُعْطِيكَ لِظَالِمٍ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ. قَالَ: يَا رَبِّ مَنِ الظالمين [اَلظَّالِمُ] مِنْ ذُرِّيَّتِي؟ قَالَ: مَنْ سَجَدَ لِصَنَمٍ مِنْ دُونِي لاَ أَجْعَلُهُ إِمَاماً أَبَداً وَ لاَ يَصِحُّ أَنْ يَكُونَ إِمَاماً، فَقَالَ إِبْرَاهِيمُ : وَ اُجْنُبْنِي وَ بَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ اَلْأَصْنٰامَ `رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيراً مِنَ اَلنّٰاسِ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : فَانْتَهَتِ اَلدَّعْوَةُ إِلَيَّ وَ إِلَى أَخِي عَلِيٍّ لَمْ يَسْجُدْ أَحَدٌ مِنَّا لِصَنَمٍ قَطُّ، فَاتَّخَذَنِي اَللَّهُ نَبِيّاً وَ عَلِيّاً وَصِيّاً.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۵۱۳

باز هم ابو على حسن بن محمد بن حسن طوسى از پدرش از حفار از اسماعيل دعبلى از پدرش و اسحاق بن ابراهيم ديرى از عبد الرزاق از پدرش از ضياء غلام عبد الرحمن بن عوف از عبد الله بن مسعود از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل كرده كه حضرت فرمود: من نتيجۀ درخواست پدرم ابراهيم عليه السلام هستم. حاضرين گفتند: اى رسول خدا، تو چگونه دعوت پدرت ابراهيم عليه السلام شدى‌؟ حضرت پاسخ داد: خداوند به ابراهيم عليه السلام وحى فرمود كه: من تو را براى مردم خليفه و امام تعيين مى‌كنم. ابراهيم عليه السلام خوشحال شد و فرمود: خداوندا، از نسل من هم مانند من امام خواهند بود؟ پس خداوند وحى فرمود: من هر عهدى را با تو بكنم به آن وفا مى‌نمايم. ابراهيم عليه السلام فرمود: خداوندا، آن عهد چيست‌؟ خداوند فرمود: من به نسل ظالم تو امامت را عطا نمى‌كنم. ابراهيم عرض كرد: خداوندا، اين نسل ظالم كيست‌؟ خداوند فرمود: كسى است كه به بت سجده كند و او را خدا بداند. من هرگز او را امام نمى‌كنم و درست هم نيست كه چنين شخصى امام باشد. ابراهيم عليه السلام فرمود: خداوندا، من و فرزندانم را از بت‌پرستى باز دار. چون آن بتها تعداد زيادى از مردم را گمراه كرده‌اند. بعد رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: اين بود كه دعاى ابراهيم فقط‍‌ شامل حال من و برادرم على شد كه خداوند مرا پيامبر و على را وصى قرار داد. چون ما دو نفر هرگز به بتها سجده نكرديم.

divider