شناسه حدیث :  ۴۴۱۲۲۹

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۵۰۴  

عنوان باب :   الباب الثاني عشر ما جاء من الأحاديث القدسيّة في شأن أمير المؤمنين و الأئمّة من ولده عليهم السلام و في النصّ عليهم، و في معنى الإمامة

معصوم :   امام حسن عسکری (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ رَوَى أَحْمَدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ اَلطَّبْرِسِيُّ فِي كِتَابِ اَلْإِحْتِجَاجِ بِالْإِسْنَادِ اَلسَّابِقِ فِي بَابِ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنِ أَبِي مُحَمَّدٍ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ اَلْعَسْكَرِيِّ: أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لَمَّا خَرَجَ مِنَ اَلْمَدِينَةِ وَ كَانَ خَلَّفَ عَلِيّاً عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْهَا قَالَ: إِنَّ جَبْرَئِيلَ أَتَانِي فَقَالَ لِي: يَا مُحَمَّدُ، إِنَّ اَلْعَلِيَّ اَلْأَعْلَى يَقْرَأُ عَلَيْكَ اَلسَّلاَمَ وَ يَقُولُ: يَا مُحَمَّدُ، إِمَّا أَنْ تَخْرُجَ أَنْتَ وَ يُقِيمُ عَلِيٌّ أَوْ تُقِيمُ أَنْتَ وَ يَخْرُجُ عَلِيٌّ لاَ بُدَّ مِنْ ذَلِكَ، فَإِنَّ عَلِيّاً قَدْ نَدَبْتُهُ لِإِحْدَى اِثْنَتَيْنِ لاَ يَعْلَمُ أَحَدٌ كُنْهَ جَلاَلِ مَنْ أَطَاعَنِي فِيهِمَا أَوْ عَظِيمَ ثَوَابِهِ غَيْرِي - وَ ذَكَرَ اَلْحَدِيثَ إِلَى أَنْ قَالَ: - وَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ آدَمَ لَمَّا عَصَى اَللَّهَ بِأَكْلِ اَلشَّجَرَةِ فَسَلِمَ وَ لَمْ يَهْلِكْ لِمَا لَمْ يُقَارِنْ بِمَعْصِيَتِهِ اَلتَّكَبُّرَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ اَلطَّيِّبِينَ وَ ذَلِكَ أَنَّ اَللَّهَ تَعَالَى قَالَ لَهُ: يَا آدَمُ، عَصَانِي قَبْلَكَ إِبْلِيسُ وَ تَكَبَّرَ عَلَيْكَ فَهَلَكَ، وَ لَوْ تَوَاضَعَ لَكَ بِأَمْرِي وَ عَظَّمَ عِزَّ جَلاَلِي لَأَفْلَحَ كُلَّ اَلْفَلاَحِ كَمَا أَفْلَحْتَ، وَ أَنْتَ عَصَيْتَنِي بِأَكْلِ اَلشَّجَرَةِ فَتَوَاضَعْ لِمُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ تُفْلِحْ كُلَّ اَلْفَلاَحِ وَ تَزُولُ عَنْكَ وَصْمَةُ اَلزَّلَّةِ، فَادْعُنِي بِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ اَلطَّيِّبِينَ لِذَلِكَ، فَدَعَاهُ بِهِمْ فَأَفْلَحَ كُلَّ اَلْفَلاَحِ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۵۰۵

احمد بن على بن ابى طالب طبرسى، اين حديث را در كتاب احتجاج خود - با همان سلسله سند كه قبلا در باب حضرت ابراهيم عليه السلام ذكر كردم - از ابو محمد حسن بن على عسگرى عليه السلام روايت كرده كه حضرت فرمود: وقتى حضرت رسول صلى الله عليه و آله از مدينه خارج شد و على را جانشين خود در مدينه گذاشت، جبرئيل بر او نازل شد و به او گفت: اى محمد، خداوند متعال بر تو سلام مى‌رساند و مى‌فرمايد: اى محمد، اين كه تو خارج شوى و على را به جاى خود بگذارى و يا او خارج شود و تو در مدينه بمانى، فرقى ندارد. زيرا من على را براى اين دو چيز انتخاب كردم كه هيچ كس غير از من عظمت و جلال كسى را نمى‌داند كه در مورد على به من اطاعت كند و يا از عظمت ثواب على آگاه نيست. دنبالۀ حديث را ذكر مى‌كند تا مى‌رسد به آن جايى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: وقتى آدم با خوردن از درخت ممنوعه به خداوند معصيت كرد پس سالم ماند از اين كه به معصيت تكبر بر محمد و اولاد پاكش آلوده شود و هلاك گردد. اين بود كه خداوند متعال فرمود: اى آدم، قبل از اين كه ابليس تو را به تكبر وادار كند و بوسيلۀ آن هلاك شوى، به من عصيان نمودى. حال اگر در مقابل امر من تواضع كنى و عزت و جلال مرا بزرگ بدانى باز هم تو را مانند قبل نجات مى‌بخشم. تو به من با خوردن از درخت ممنوعه عصيان كردى. پس حالا در مقابل انوار ارواح محمد و اولاد پاكش متواضع باش تا كاملا رستگار شوى و اين ناپاكى عصيان از تو زايل شود و براى اين گناهت، محمد و اولادش را واسطه در نزد من قرار بده. پس آدم متوسل به نام محمد و اولادش شده و كاملا رستگار و پاك گرديد.

divider