شناسه حدیث :  ۴۴۱۲۲۸

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۵۰۰  

عنوان باب :   الباب الثاني عشر ما جاء من الأحاديث القدسيّة في شأن أمير المؤمنين و الأئمّة من ولده عليهم السلام و في النصّ عليهم، و في معنى الإمامة

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، حديث قدسی

وَ فِي كِتَابِ مَعَانِي اَلْأَخْبَارِ قَالَ: حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْهَيْثَمِ اَلْعِجْلِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا اَلْقَطَّانُ قَالَ: حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ حَبِيبٍ قَالَ: حَدَّثَنَا تَمِيمُ بْنُ بُهْلُولٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنِ اَلْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ: إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى خَلَقَ اَلْأَرْوَاحَ قَبْلَ اَلْأَجْسَادِ بِأَلْفَيْ عَامٍ، وَ جَعَلَ أَعْلاَهَا وَ أَشْرَفَهَا أَرْوَاحَ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ وَ فَاطِمَةَ وَ اَلْحَسَنِ وَ اَلْحُسَيْنِ وَ اَلْأَئِمَّةِ بَعْدَهُمْ، فَعَرَضَهَا عَلَى اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ اَلْجِبٰالِ فَغَشِيَهَا نُورُهُمْ. فَقَالَ اَللَّهُ تَعَالَى لِلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ اَلْجِبَالِ: هَؤُلاَءِ أَحِبَّائِي وَ أَوْلِيَائِي وَ حُجَجِي عَلَى خَلْقِي وَ أَئِمَّةُ بَرِيَّتِي، مَا خَلَقْتُ خَلْقاً أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْهُمْ، وَ لِمَنْ تَوَلاَّهُمْ خَلَقْتُ جَنَّتِي، وَ لِمَنْ خَالَفَهُمْ وَ عَادَاهُمْ خَلَقْتُ نَارِي، فَمَنِ اِدَّعَى مَنْزِلَتَهُمْ مِنِّي وَ مَحَلَّهُمْ مِنْ عَظَمَتِي عَذَّبْتُهُ عَذٰاباً لاٰ أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ اَلْعٰالَمِينَ وَ جَعَلْتُهُ مَعَ اَلْمُشْرِكِينَ فِي أَسْفَلِ دَرْكٍ مِنْ نَارِي. وَ مَنْ أَقَرَّ بِوَلاَيَتِهِمْ وَ لَمْ يَدَّعِ مَنْزِلَتَهُمْ مِنِّي وَ مَكَانَهُمْ مِنْ عَظَمَتِي جَعَلْتُهُ مَعَهُمْ فِي رَوْضَاتِ جِنَانِي، وَ كَانَ لَهُمْ فِيهَا مَا يَشَاءُونَ عِنْدِي وَ أَبَحْتُهُمْ كَرَامَتِي وَ أَحْلَلْتُهُمْ جِوَارِي وَ شَفَّعْتُهُمْ فِي اَلْمُذْنِبِينَ مِنْ عِبَادِي وَ إِمَائِي، فَوَلايَتُهُمْ أَمَانَةٌ عِنْدَ خَلْقِي، فَأَيُّكُمْ يَحْمِلُهَا بِأَثْقَالِهَا وَ يَدَعُهَا لِنَفْسِهِ دُونَ خِيَرَتِي؟ فَأَبَتْ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ اَلْجِبٰالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَهٰا وَ أَشْفَقْنَ مِنِ اِدِّعَاءِ مَنْزِلَتِهَا. فَلَمَّا أَسْكَنَ اَللَّهُ آدَمَ وَ زَوْجَتَهُ اَلْجَنَّةَ قَالَ لَهُمَا كُلاٰ مِنْهٰا رَغَداً حَيْثُ شِئْتُمٰا وَ لاٰ تَقْرَبٰا هٰذِهِ اَلشَّجَرَةَ - يَعْنِي شَجَرَةَ اَلْحِنْطَةِ - فَتَكُونٰا مِنَ اَلظّٰالِمِينَ فَنَظَرَا إِلَى مَنْزِلَةِ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ وَ فَاطِمَةَ وَ اَلْحَسَنِ وَ اَلْحُسَيْنِ وَ اَلْأَئِمَّةِ بَعْدَهُمْ فَوَجَدَاهَا أَشْرَفَ مَنَازِلِ أَهْلِ اَلْجَنَّةِ فَقَالاَ: يَا رَبَّنَا، لِمَنْ هَذِهِ اَلْمَنْزِلَةُ؟ فَقَالَ اَللَّهُ تَعَالَى: اِرْفَعَا رُءُوسَكُمَا إِلَى سَاقِ عَرْشِي، فَرَفَعَا رُءُوسَهُمَا فَوَجَدَا اِسْمَ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ وَ فَاطِمَةَ وَ اَلْحَسَنِ وَ اَلْحُسَيْنِ وَ اَلْأَئِمَّةِ بَعْدَهُمْ مَكْتُوبَةً عَلَى سَاقِ اَلْعَرْشِ بِنُورٍ مِنْ نُورِ اَلْجَبَّارِ جَلَّ جَلاَلُهُ، فَقَالاَ: يَا رَبَّنَا، مَا أَكْرَمَ أَهْلَ هَذِهِ اَلْمَنْزِلَةِ عَلَيْكَ وَ مَا أَحَبَّهُمْ إِلَيْكَ وَ مَا أَشْرَفَهُمْ لَدَيْكَ؟ فَقَالَ اَللَّهُ تَعَالَى: لَوْلاَهُمْ مَا خَلَقْتُكُمَا، هَؤُلاَءِ خَزَنَةُ عِلْمِي وَ أُمَنَائِي عَلَى سِرِّي، إِيَّاكُمَا أَنْ تَنْظُرَا إِلَيْهِمْ بِعَيْنِ اَلْحَسَدِ وَ تَتَمَنَّيَا مَنْزِلَتَهُمْ عِنْدِي وَ مَحَلَّهُمْ مِنْ كَرَامَتِي فَتَدْخُلاَ بِذَلِكَ فِي نَهْيِي وَ عِصْيَانِي فَتَكُونٰا مِنَ اَلظّٰالِمِينَ ، قَالاَ: وَ مَنِ اَلظَّالِمُونَ؟ قَالَ: اَلْمُدَّعُونَ لِمَنْزِلَتِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ، قَالاَ: رَبَّنَا، فَأَرِنَا مَنْزِلَةَ ظَالِمِيهِمْ فِي نَارِكَ حَتَّى نَرَاهَا كَمَا رَأَيْنَا مَنْزِلَتَهُمْ فِي جَنَّتِكَ، فَأَمَرَ اَللَّهُ تَعَالَى اَلنَّارَ فَأَبْرَزَتْ جَمِيعَ مَا فِيهَا مِنْ أَلْوَانِ اَلنَّكَالِ وَ اَلْعَذَابِ، وَ قَالَ عَزَّ وَ جَلَّ: مَكَانُ اَلظَّالِمِينَ لَهُمُ اَلْمُدَّعِينَ لِمَنْزِلَتِهِمْ فِي أَسْفَلِ دَرْكٍ مِنْهَا كُلَّمٰا أَرٰادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْهٰا أُعِيدُوا فِيهٰا وَ كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بُدِّلُوا سِوَاهَا لِيَذُوقُوا اَلْعَذَابَ. يَا آدَمُ وَ يَا حَوَّاءُ، لاَ تَنْظُرَا إِلَى أَنْوَارِي وَ حُجَجِي بِعَيْنِ اَلْحَسَدِ فَأُهْبِطَكُمَا عَنْ جِوَارِي وَ أُحِلَّ بِكُمَا هَوَانِي... اَلْحَدِيثَ، وَ فِيهِ ذِكْرُ تَوْبَةِ آدَمَ وَ حَوَّاءَ وَ تَوَسُّلُهُمَا بِأَسْمَاءِ اَلْأَئِمَّةِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۵۰۳

شيخ صدوق در كتاب معانى الاخبار از احمد بن محمد بن هيثم عجلى از احمد بن يحيى بن زكرياى قطان از بكر بن عبد الله بن حبيب از تميم بن بهلول از پدرش او هم از پدرش از محمد بن سنان از مفضل بن عمر از ابو عبد الله عليه السلام نقل كرده كه حضرت فرمود: خداوند ارواح انسانها را چندين هزار سال قبل از اجسامشان آفريد. و عاليترين و شريفترين ارواح را ارواح محمد، فاطمه، على، حسن و حسين قرار داد و ائمه بعد از آنها را هم شريف قرار داد. پس نور ارواح آنها را به آسمانها و زمين نشان داد. نور آنها همه آسمانها و زمين را پوشاند. بعد هم خداوند به آسمانها و زمين و كوهها خطاب كرد كه: اين نور دوستان و اولياى من هستند و حجت من بر همه خلقم و امامان بندگانم مى‌باشد. هيچ كدام از موجودات در نزد من از اينها عزيزتر نيستند. من براى آنها و كسانى كه آنها را دوست بدارند، بهشت را خلق كردم و براى كسى كه مخالف اينها باشد، جهنم را آفريدم. پس هر كس مقام و منزلت آنها را از من ادعا كند، من او را چنان سخت عذاب مى‌كنم كه هيچ كدام از بندگانم را چنان عذاب نكرده باشم. و آن شخص را با مشركان در طبقه پائين جهنم قرار مى‌دهم. و هر كس به ولايت آنها اقرار كند و مقام و منزلت آنها را در نزد من انكار نكند، من آن شخص را با خود اين ارواح در باغهاى بهشت خودم ساكن مى‌كنم كه در آنجا هر چه بخواهند هست و من آنها را گرامى مى‌دارم و آنها را در جوار خودم ساكن مى‌كنم و شفاعت آنها را در مورد گناهان بندگان و كنيزان خودم قبول مى‌كنم. پس ولايت آنها از جانب من، امانت در نزد خلقم مى‌باشد. كدام يك از شما آسمانها و زمين، مى‌توانند اين امانت سنگين را قبول كنند؟ آسمانها و زمين از حمل آن امانت سر باززدند و ناتوانى خود را از تحمل آن بار سنگين ابراز داشتند. وقتى كه خداوند آدم و حوا را در بهشت ساكن كرد، به آنها فرمود: از هر چه كه در اين جا دلتان مى‌خواهد بخوريد ولى به اين درخت نزديك نشويد (يعنى درخت گندم) چون اگر از آن بخوريد جزو ستمكاران مى‌شويد. پس آنها به مقام و منزلت محمد و على و فاطمه حسن و حسين و امامان بعد از آنها نگاه كردند، ديدند كه آنها در بهترين منازل بهشت ساكن هستند. پس گفتند: خداوندا، اين مقام و منزلت براى كيست‌؟ خداوند فرمود: سرتان را بالا كنيد و به ساق عرش نظر بيفكنيد. آنها سرشان را بالا كردند به عرش نگاه نمودند، ديدند اسم محمد، على، فاطمه، حسن و حسين با نور خداوند در ساق عرش نوشته شده است. آدم و حوا گفتند: خداوندا، مقام و منزلت اينها در نزد تو چقدر است‌؟ خداوند فرمود: اگر اينها نبودند من شما را خلق نمى‌كردم. اينها خازنان علم من و امينان سر من هستند. بر حذر باشيد از اين كه به آنان با نظر حسد نگاه كنيد. و آرزوى مقام و منزلت آنها را در نزد من بكنيد چون شما با اين عملتان بر خلاف دستور و نهى من عمل كرده و به من عصيان مى‌كنيد. در آن صورت از ظالمان محسوب مى‌شويد. آدم و حوا پرسيدند: كه ظالمان چه كسانى هستند؟ خداوند فرمود: ظالمان كسانى هستند كه در روى زمين مدعى مقام اين ائمه مى‌شوند بدون اين كه مستحق باشند.بعد آدم و حوا عرض كردند: خداوندا، مقام ظالمان را در ميان آتش جهنمت به ما نشان بده تا آنها را ببينيم، همان طورى كه مقام اينها را در بهشت ديديم. خداوند فرمود: مقام كسانى كه به اينها ستم مى‌كنند و ادعاى مقام آنها را مى‌نمايند، در درك اسفل جهنم است. كه آنها هر وقت مى‌خواهند از آن جا خارج شوند، طوقهاى آتشين آنها را دوباره به داخل مى‌كشانند و هر وقت پوست بدن آنها سوخت دوباره پوست جديدى بر بدن آنها مى‌پوشانيم تا شدت حرارت آتش را احساس كنند. اى آدم و حوا، به اين نورهاى من با نظر حسد نگاه نكنيد، تا شما را از جوار خودم بيرون كنم و شما را خار بسازم... تا آخر حديث. در آن توبه آدم ذكر شده و توسل آنها به آن نامهاى أئمه عليهم السلام بيان گرديده است.

divider