شناسه حدیث :  ۴۴۱۲۲۱

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۹۳  

عنوان باب :   الباب الثاني عشر ما جاء من الأحاديث القدسيّة في شأن أمير المؤمنين و الأئمّة من ولده عليهم السلام و في النصّ عليهم، و في معنى الإمامة

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) ، حديث قدسی

وَ فِي كِتَابِ ثَوَابِ اَلْأَعْمَالِ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ بْنِ اَلْوَلِيدِ عَنِ اَلصَّفَّارِ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنِ اَلْعَبَّاسِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ رِزْقٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي اَلْعَلاَءِ عَنْ جَابِرٍ عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: إِنَّ عَبْداً مَكَثَ فِي اَلنَّارِ سَبْعِينَ خَرِيفاً - وَ اَلْخَرِيفُ سَبْعُونَ سَنَةً - ثُمَّ سَأَلَ اَللَّهَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ لَمَّا رَحِمْتَنِي، فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَى جَبْرَئِيلَ أَنِ اِهْبِطْ إِلَى عَبْدِي فَأَخْرِجْهُ. قَالَ: يَا رَبِّ، كَيْفَ لِي بِالْهُبُوطِ فِي اَلنَّارِ؟ قَالَ: إِنِّي أَمَرْتُهَا أَنْ تَكُونَ عَلَيْكَ بَرْداً وَ سَلاَماً، قَالَ: يَا رَبِّ، فَمَا عِلْمِي بِمَوْضِعِهِ؟ قَالَ: إِنَّهُ فِي جُبٍّ فِي سِجِّينٍ. قَالَ: فَهَبَطَ جَبْرَئِيلُ فِي اَلنَّارِ عَلَى اَلرَّجُلِ فَأَخْرَجَهُ، فَقَالَ اَللَّهُ تَعَالَى: يَا عَبْدِي، كَمْ لَبِثْتَ تُنَادِينِي فِي اَلنَّارِ؟ قَالَ: مَا أُحْصِي يَا رَبِّ، فَقَالَ اَللَّهُ: أَمَا وَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي لَوْ لاَ مَا سَأَلْتَنِي بِهِ لَأَطَلْتُ هَوَانَكَ فِي اَلنَّارِ، وَ لَكِنِّي حَتَمْتُ عَلَى نَفْسِي أَنْ لاَ يَسْأَلَنِي عَبْدٌ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ إِلاَّ غَفَرْتُ لَهُ مَا كَانَ بَيْنِي وَ بَيْنَهُ، وَ قَدْ غَفَرْتُ لَكَ اَلْيَوْمَ.
وَ فِي كِتَابِ اَلْمَجَالِسِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى اَلْعَطَّارُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ اِبْنِ يَحْيَى بْنِ عِمْرَانَ اَلْأَشْعَرِيِّ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ اَلْكُوفِيِّ عَنِ اَلْعَبَّاسِ بْنِ مَعْرُوفٍ بِبَقِيَّةِ اَلسَّنَدِ: مِثْلَهُ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۴۹۴

شيخ صدوق در كتاب ثواب الاعمال از محمد بن حسن بن وليد از صفار از حسن بن على از عباس بن عامر از احمد بن رزق از يحيى بن ابو العلاء از جابر از باقر عليه السلام نقل كرده كه حضرت فرمود: اگر بنده‌اى هفتاد پاييز (كه هر پاييز مساوى هفتاد سال مى‌باشد) و سپس از خداوند به حق محمد و اهل بيت او درخواست رحمت و آمرزش كند. پس خداوند به جبرئيل وحى مى‌كند كه: به سوى بنده‌ام برو و او را از آتش خارج كن. جبرئيل گفت: اى پروردگار من، چگونه در آتش بروم‌؟ خداوند فرمود: من آتش را امر مى‌كنم تا بر تو سرد و سلامت باشد. پس جبرئيل در آتش هبوط‍‌ كرد و آن شخص را از آتش خارج ساخت. پس خداوند تعالى فرمود: اى بندۀ من، چه مدت در آتش بودى كه مرا ندا كردى‌؟ بنده گفت: به حساب نمى‌آيد، اى پروردگار من. پس خداوند فرمود: قسم به عزت و جلالم، اگر از من درخواست نمى‌كردى به حق محمد و اهل بيتش، تو را در آتش نگه مى‌داشتم. ولى من بر خويش حتم نموده‌ام كه اگر بنده‌اى به حق محمد و اهل بيتش از من درخواستى كرد من او را بيامرزم و امروز نيز تو را بخشيدم. شيخ صدوق در كتاب مجالس از پدرش از محمد بن يحيى عطار از محمد ابن احمد بن يحيى بن عمران اشعرى از حسن بن على كوفى از عباس بن معروف، با بقيه سلسله سند مانند اين حديث را نقل كرده است.

divider