شناسه حدیث :  ۴۴۱۲۱۹

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۹۰  

عنوان باب :   الباب الثاني عشر ما جاء من الأحاديث القدسيّة في شأن أمير المؤمنين و الأئمّة من ولده عليهم السلام و في النصّ عليهم، و في معنى الإمامة

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ فِي كِتَابِ مَنْ لاَ يَحْضُرُهُ اَلْفَقِيهُ بِهَذَا اَلْإِسْنَادِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ: لَمَّا بَعَثَ اَللَّهُ مُوسَى عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَاصْطَفَاهُ نَجِيّاً وَ فَلَقَ لَهُ اَلْبَحْرَ وَ نَجَّى بَنِي إِسْرَائِيلَ وَ أَعْطَاهُ اَلتَّوْرَاةَ وَ اَلْأَلْوَاحَ رَأَى [مَكَانَهُ] مِنَ اَللَّهِ تَعَالَى فَقَالَ: يَا رَبِّ، لَقَدْ أَكْرَمْتَنِي بِكَرَامَةٍ لَمْ تُكْرِمْ بِهَا أَحَداً قَبْلِي. فَقَالَ اَللَّهُ: يَا مُوسَى، أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ مُحَمَّداً أَفْضَلُ عِنْدِي مِنْ جَمِيعِ مَلاَئِكَتِي وَ جَمِيعِ خَلْقِي؟ فَقَالَ مُوسَى: يَا رَبِّ، فَإِنْ كَانَ مُحَمَّدٌ أَكْرَمَ عِنْدَكَ مِنْ جَمِيعِ خَلْقِكَ فَهَلْ فِي آلِ اَلْأَنْبِيَاءِ أَكْرَمُ مِنْ آلِي؟ قَالَ اَللَّهُ تَعَالَى: يَا مُوسَى، أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ فَضْلَ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَى آلِ اَلنَّبِيِّينَ كَفَضْلِ مُحَمَّدٍ عَلَى جَمِيعِ اَلْمُرْسَلِينَ؟ فَقَالَ: يَا رَبِّ، فَإِنْ كَانَ آلُ مُحَمَّدٍ كَذَلِكَ فَهَلْ فِي أُمَمِ اَلْأَنْبِيَاءِ أَفْضَلُ عِنْدَكَ مِنْ أُمَّتِي ظَلَّلْتَ عَلَيْهِمُ اَلْغَمٰامَ وَ أَنْزَلْتَ عَلَيْهِمُ اَلْمَنَّ وَ اَلسَّلْوىٰ وَ فَلَقْتَ لَهُمُ اَلْبَحْرَ. فَقَالَ اَللَّهُ تَعَالَى: يَا مُوسَى، أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ فَضْلَ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ عَلَى جَمِيعِ اَلْأُمَمِ كَفَضْلِي عَلَى جَمِيعِ خَلْقِي؟ فَقَالَ مُوسَى: يَا رَبِّ، لَيْتَنِي أَرَاهُمْ، فَقَالَ اَللَّهُ: يَا مُوسَى، إِنَّكَ لَنْ تَرَاهُمْ فَلَيْسَ هَذَا أَوَانَ ظُهُورِهِمْ، وَ لَكِنْ سَوْفَ تَرَاهُمْ فِي اَلْجِنَانِ جَنَّةِ عَدْنٍ، وَ اَلْفِرْدَوْسِ بِحَضْرَةِ مُحَمَّدٍ، فِي نَعِيمِهَا يَتَنَعَّمُونَ وَ فِي خَيْرَاتِهَا يَتَبَحْبَحُونَ ، أَ فَتُحِبُّ أَنْ أُسْمِعَكَ كَلاَمَهُمْ؟ قَالَ: نَعَمْ يَا إِلَهِي. فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ: قُمْ بَيْنَ يَدَيَّ وَ اُشْدُدْ مِئْزَرَكَ قِيَامَ اَلْعَبْدِ اَلذَّلِيلِ بَيْنَ يَدَيِ اَلْمَلِكِ اَلْجَلِيلِ، فَفَعَلَ ذَلِكَ مُوسَى عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ، فَنَادَى رَبُّنَا تَعَالَى: يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ، فَنَادَوْهُ كُلُّهُمْ وَ هُمْ فِي أَصْلاَبِ آبَائِهِمْ: لَبَّيْكَ اَللَّهُمَّ لَبَّيْكَ، [لَبَّيْكَ] لاَ شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ، إِنَّ اَلْحَمْدَ وَ اَلنِّعْمَةَ وَ اَلْمُلْكَ لَكَ ، لاَ شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ. قَالَ: فَجَعَلَ اَللَّهُ تِلْكَ اَلْإِجَابَةَ شِعَاراً لِلْحَجِّ.
وَ رَوَاهُ فِي كِتَابِ اَلْعِلَلِ بِهَذَا اَلسَّنَدِ أَيْضاً، وَ زَادَ فِيهِ اَلْحَدِيثَ اَلْمُتَقَدِّمَ عَلَيْهِ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۴۹۱

شيخ صدوق در كتاب من لا يحضره الفقيه خود با همين سلسله سند گفته: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده: وقتى كه خداوند موسى عليه السلام را به پيامبرى مبعوث نمود و دريا را برايش شكافت و قوم بنى اسرائيل را نجات داد و تورات را بر وى نازل كرد و الواح را هم برايش نازل نمود، مقام خويش را در پيشگاه خداوند مشاهده كرد و فرمود: خداوندا، به من كرامتى دادى كه تاكنون به كسى نداده‌اى. خطاب آمد: اى موسى، آيا مى‌دانى كه محمد در نزد من از جميع ملائكه و جميع خلقم افضل است‌؟ موسى عرض كرد: خداوندا، اگر محمد در نزد تو افضل از همه مى‌باشد آيا در ميان اولاد انبياء از اولاد من گرامى‌تر است‌؟ خداوند فرمود: اى موسى، آيا نمى‌دانى كه اولاد محمد افضل‌ترين اولاد پيامبران در نزد من مى‌باشد. موسى عرض كرد: خداوندا، آيا در ميان امت انبياء از امت من در نزد تو افضل‌تر هست كه تو بوسيله ابرها بر سر آنان سايه انداختى و بر آنان منّ‌ (شيرۀ مخصوص و لذيذ درختان) و سلوى (مرغان مخصوص شبيه كبوتر) نازل كردى و دريا را براى آنها شكافتى‌؟ خداوند فرمود: اى موسى، بدان كه امت محمد در نزد من نسبت به همه امتها همان طور برترى دارد كه من نسبت به خلقم دارم. پس موسى گفت: خداوندا، كاش من امت محمد را مى‌ديدم. خداوند فرمود: اى موسى، تو امت محمد را نمى‌بينى چون هنوز وقت ظهور آنها نرسيده است. ولى آنها را در جنت عدن مى‌بينى و در فردوس برين در خدمت محمد هستند و از نعمتهاى بهشت متنعم مى‌شوند و در ميان خيرات آن غوطه مى‌خورند. آيا دوست دارى كه سخنان آنها را بشنوى‌؟ موسى گفت: بلى، خداوندا. پس خداوند به موسى امر فرمود: بلند شو در مقابل من بايست، مانند ايستادن يك بنده ذليل در مقابل پادشاه بزرگ. موسى عليه السلام همين كار را كرد. خداوند امت محمد صلى الله عليه و آله را كه همه آنها در صلب پدرانشان بودند ندا داد و فرمود: اى امت محمد، بيائيد. همه آنها گفتند: لبيك اللهم لبيك، [لبيك] لا شريك لك لبيك، ان الحمد و النعمة و الملك لك لا شريك لك لبيك. بعد هم خداوند همين كلمات را شعار حج مسلمانان قرار داد. شيخ صدوق در كتاب علل هم اين حديث را با همين سلسله سند ذكر كرده است، و حديث قبلى را هم به آنان اضافه نموده است.

divider