شناسه حدیث :  ۴۴۱۲۱۴

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۸۴  

عنوان باب :   الباب الثاني عشر ما جاء من الأحاديث القدسيّة في شأن أمير المؤمنين و الأئمّة من ولده عليهم السلام و في النصّ عليهم، و في معنى الإمامة

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ قَالَ: حَدَّثَنَا اَلْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ اَلْهَاشِمِيُّ اَلْكُوفِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا فُرَاتُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ فُرَاتٍ اَلْكُوفِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا اَلْحَسَنُ بْنُ اَلْحُسَيْنِ بْنِ مُحَمَّدٍ قَالَ: حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ اَلْفَضْلِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سُلَيْمَانَ بْنِ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ اَلْعَبَّاسِ قَالَ: حَدَّثَنَا اَلْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ اَلزَّعْفَرَانِيُّ اَلْبَصْرِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ اَلطَّائِفِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنِ اَلْوَاقِدِيِّ عَنِ اَلْهُذَيْلِ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ طَاوُسٍ عَنِ اِبْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لِعَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : لَمَّا خَلَقَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ آدَمَ وَ نَفَخَ فِيهِ مِنْ رُوحِهِ وَ أَسْجَدَ لَهُ مَلاَئِكَتَهُ وَ أَسْكَنَهُ جَنَّتَهُ وَ زَوَّجَهُ حَوَّاءَ أَمَتَهُ، فَرَفَعَ طَرْفَهُ نَحْوَ اَلْعَرْشِ فَإِذَا هُوَ بِخَمْسَةِ سُطُورِ مَكْتُوبَاتٍ، قَالَ آدَمُ : يَا رَبِّ مَا هَؤُلاَءِ؟ فَقَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ: هَؤُلاَءِ اَلَّذِينَ إِذَا شَفَعُوا إِلَيَّ فِي خَلْقِي شَفَّعْتُهُمْ. قَالَ آدَمُ: يَا رَبِّ، بِقَدْرِهِمْ عِنْدَكَ مَا اِسْمُهُمْ؟ فَقَالَ: أَمَّا اَلْأَوَّلُ فَأَنَا اَلْمَحْمُودُ وَ هَذَا مُحَمَّدٌ ، وَ أَمَّا اَلثَّانِي فَأَنَا اَلْعَالِي وَ هَذَا عَلِيٌّ ، وَ أَمَّا اَلثَّالِثُ فَأَنَا اَلْفَاطِرُ وَ هَذِهِ فَاطِمَةُ ، وَ أَمَّا اَلرَّابِعُ فَأَنَا اَلْمُحْسِنُ وَ هَذَا حَسَنٌ ، وَ أَمَّا اَلْخَامِسُ فَأَنَا ذُو اَلْإِحْسَانِ وَ هَذَا اَلْحُسَيْنُ ، كُلٌّ يَحْمَدُ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ.
وَ رَوَاهُ فِي مَعَانِي اَلْأَخْبَارِ بِهَذَا اَلْإِسْنَادِ عَنْ طَاوُسٍ عَنِ اِبْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : .... وَ ذَكَرَ مِثْلَهُ سَوَاءً.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۴۸۵

باز هم ابن بابويه از حسن بن محمد بن سعيد هاشمى كوفى از فرات بن ابراهيم بن فرات كوفى از حسن بن حسين بن محمد از ابراهيم بن فضل بن جعفر ابن على بن ابراهيم بن سليمان بن عبد الله بن عباس از حسن بن على زعفرانى بصرى از سهل بن بشار از ابو جعفر محمد بن على طائفى از محمد بن عبد الله (غلام بنى هاشم) از محمد بن اسحاق از واقدى از هذيل از مكحول از طاوس از ابن عباس، نقل كرده كه گفته: رسول خدا صلى الله عليه و آله به على عليه السلام فرمود: وقتى كه خداوند عز و جل آدم را آفريد و از روحش بر وى دميد و ملائكه به وى سجده كردند، خداوند او و زنش را در بهشت جاى داد. پس حضرت آدم سرش را به طرف عرش بلند كرد. ديد در آن پنج سطر نوشته شده است. حضرت آدم پرسيد: خداوندا، اينها چه كسانى هستند؟ خداوند عز و جل پاسخ داد: اينها كسانى هستند كه اگر در بارۀ مخلوقاتم در نزد من شفاعت كنند، من شفاعت آنها را قبول مى‌كنم. آدم گفت: خداوندا، نام آنها چيست‌؟ خداوند فرمود: نام اول، چون محمود هستم او هم محمد است و نام دوم، چون من عالى هستم او هم على است و نام سوم، چون من فاطر هستم او هم فاطمه است و نام چهارم، چون من محسن هستم او هم حسن است و نام پنجم، چون من صاحب احسانم او هم حسين است. كه همۀ اينها به خداوند خويش حمد و ستايش مى‌كنند. شيخ صدوق در معانى الاخبار هم اين حديث را از طاوس از ابن مسعود، نقل كرده كه گفته: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:... بقيه حديث را مانند حديث بالا ذكر كرده است.

divider