شناسه حدیث :  ۴۴۱۱۹۸

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۶۷  

عنوان باب :   الباب الثاني عشر ما جاء من الأحاديث القدسيّة في شأن أمير المؤمنين و الأئمّة من ولده عليهم السلام و في النصّ عليهم، و في معنى الإمامة

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ اَلسِّنَانِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ اَلْكُوفِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عِمْرَانَ اَلنَّخَعِيُّ عَنْ عَمِّهِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبَانِ بْنِ تَغْلِبَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ اِبْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : قَالَ اَللَّهُ: لَوِ اِجْتَمَعَ اَلنَّاسُ كُلُّهُمْ عَلَى وَلاَيَةِ عَلِيٍّ مَا خَلَقْتُ اَلنَّارَ .
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۴۶۸

باز هم ابن بابويه از محمد بن احمد سنانى از محمد بن ابو عبد الله كوفى از موسى بن عمران نخعى از حسين بن يزيد از على بن سالم از پدرش از ابان بن عثمان از ابان بن تغلب از عكرمه از ابن عباس از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل كرده كه حضرت فرمود: خداوند به من وحى كرد: اگر همه مردم روى زمين به امامت على معتقد بودند، من آتش جهنم را خلق نمى‌كردم. مؤلف مى‌گويد: در بارۀ توجيه و تفسير اين حديث شريف، بايد بگويم كه براى ولايت على شروطى است كه اگر آنها نباشد تنها قبول ولايت على عليه السلام كافى نيست و آنها عبارتند از:1 - اقرار به يگانگى خداوند و عدالت او و نبوت و معاد مى‌باشد.2 - اقرار به امامت ساير ائمه عليهم السلام هم داخل در اقرار به امامت على عليه السلام است.3 - از اين طرف هم اقرار به همان اصول بالا قبول نمى‌شود مگر بوسيله اعتقاد و اقرار به ولايت حضرت على عليه السلام و اين سخن (يعنى تكميل اعتماد به اصول دين بوسيله اقرار به امامت ائمه و همچنين تكمل اقرار به امامت ائمه بوسيله آن عقايد سه‌گانه، توحيد، نبوت، معاد) مسأله‌اى است كه با براهين قطعى و علمى و دينى مسلم شده است. و واجب شدن اقرار به ولايت على عليه السلام منحصر بر امت اسلام نيست بلكه بواسطه احاديث متواتر انبياء گذشته هم موظف به شناخت ولايت على عليه السلام مى‌باشند. و به مطالب بالا اين نكته هم اضافه مى‌شود كه حضرت صادق عليه السلام فرمود: خداوند هيچ عملى را بدون معرفت (شناخت توحيد و نبوت و معاد و امامت و عدل) قبول نمى‌كند و همچنين معرفت بدون عمل را هم نمى‌پذيرد. و يا اين كه سخنان مكرر امامان عليهم السلام كه فرموده‌اند: شيعيان ما كسانى هستند كه به خداوند ايمان و تقوا داشته باشند. باز هم فرموده‌اند: جزو شيعيان ما نيستند كسانى كه در شهرى و كشورى باشند كه صد هزار جمعيت داشته باشد و در ميان جمعيت مردمى از آنها با تقواتر باشند. پس با توجه به مطالب بالا مضمون اين حديث روشن مى‌گردد كه اگر همه مردم اقرار به وحدانيت خداوند و عدل او و نبوت همه انبياء داشته باشند و همۀ اوصيا پيامبران گذشته را قبول كنند و به امامت ائمه هم مؤمن باشند و به معاد هم معتقد باشند و عمل هم بكنند، نيازى به آفرينش جهنم نمى‌باشد. اگر مى‌بينيم در اين حديث فقط‍‌ ولايت حضرت على عليه السلام را ذكر كرده از لحاظ‍‌ اهميت مى‌باشد و مضمون حديث نشان مى‌دهد كه همه آن اعتقادات بدون اين اقرار در نزد خداوند قبول نيست و شرط‍‌ نجات از آتش جهنم اين است كه همۀ آن اعتقادات توام با اعتقاد به ولايت و امامت باشد. على بن عيسى و حافظ‍‌ برسى در تفسير معناى اين حديث، همان مطالبى را گفته‌اند كه منطبق با گفته ما مى‌باشد.

divider