شناسه حدیث :  ۴۴۱۱۹۶

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۶۵  

عنوان باب :   الباب الثاني عشر ما جاء من الأحاديث القدسيّة في شأن أمير المؤمنين و الأئمّة من ولده عليهم السلام و في النصّ عليهم، و في معنى الإمامة

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ اَلْمُتَوَكِّلِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ اَلْكُوفِيِّ عَنْ مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ اَلنَّخَعِيِّ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ زَيْدٍ اَلنَّوْفَلِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ سَعْدٍ اَلْخَفَّافِ عَنِ اَلْأَصْبَغِ بْنِ نُبَاتَةَ عَنِ اِبْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ: لَمَّا عُرِجَ بِي إِلَى اَلسَّمَاءِ اَلسَّابِعَةِ وَ مِنْهَا إِلَى سِدْرَةِ اَلْمُنْتَهَى وَ مِنْهَا إِلَى حُجُبِ اَلنُّورِ نَادَانِي رَبِّي تَعَالَى: يَا مُحَمَّدُ، أَنْتَ عَبْدِي وَ أَنَا رَبُّكَ، فَلِي فَاخْضَعْ وَ إِيَّايَ فَاعْبُدْ وَ عَلَيَّ فَتَوَكَّلْ، فَإِنِّي رَضِيتُ بِكَ عَبْداً وَ حَبِيباً وَ رَسُولاً وَ نَبِيّاً، وَ بِأَخِيكَ عَلِيٍّ خَلِيفَةً وَ بَاباً، فَهُوَ حُجَّتِي عَلَى عِبَادِي وَ إِمَامٌ لِخَلْقِي، بِهِ تُعْرَفُ أَوْلِيَائِي مِنْ أَعْدَائِي، وَ بِهِ يُمَيَّزُ حِزْبُ اَلشَّيْطَانِ مِنْ حِزْبِي، وَ بِهِ يُقَامُ دِينِي وَ تُنْفَذُ أَحْكَامِي وَ تُحْفَظُ حُدُودِي، وَ بِكَ وَ بِهِ بِالْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ أَرْحَمُ عِبَادِي وَ إِمَائِي. وَ بِالْقَائِمِ مِنْكُمْ أَعْمُرُ أَرْضِي بِتَسْبِيحِي وَ تَهْلِيلِي وَ تَقْدِيسِي وَ تَكْبِيرِي وَ تَمْجِيدِي، وَ بِهِ أُطَهِّرُ اَلْأَرْضَ مِنْ أَعْدَائِي، وَ وارثها [أُوَرِّثُهَا] أَوْلِيَائِي، وَ بِهِ أَجْعَلُ كَلِمَةَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا اَلسُّفْلىٰ وَ كَلِمَتِيَ اَلْعُلْيَا، وَ بِهِ أُحْيِي عِبَادِي وَ بِلاَدِي، وَ بِهِ أُظْهِرُ اَلْكُنُوزَ وَ اَلذَّخَائِرَ بِمَشِيئَتِي، وَ إِيَّاهُ أُظْهِرُ عَلَى اَلْأَسْرَارِ وَ اَلضَّمَائِرِ بِإِرَادَتِي وَ أُمِدُّهُ بِمَلاَئِكَتِي لِتُؤَيِّدَهُ عَلَى إِنْفَاذِ أَمْرِي وَ إِعْلاَنِ دِينِي، ذَاكَ وَلِيِّي حَقّاً وَ مَهْدِيُّ عِبَادِي صِدْقاً.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۴۶۶

باز هم ابن بابويه از محمد بن موسى متوكل از محمد بن ابو عبد الله كوفى از موسى بن عمران نخعى از حسين بن زيد نوفلى از على بن سالم از پدرش از ابو حمزه از سعد خفاف از اصبغ بن نباته از ابن عباس از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل كرده كه حضرت فرمود: وقتى در شب معراج به آسمان هفتم رسيدم و از آنجا به سدره المنتهى و از آنجا هم به سوى حجابهاى نورى رفتم، خداوند مرا صدا كرده فرمود: اى محمد، تو بنده منى و من خداى تو هستم. پس براى من خاضع باش و به من عبادت كن و به من توكل نما. بدرستى كه من از حيث بندگى و دوستى و رسالت تو راضى هستم و به برادرت على هم خلافت دادم و او را باب علم قرار دادم. پس او حجت من بر بندگانم و امام براى خلقم مى‌باشد. بوسيله او دوستان و دشمنان من شناخته مى‌شوند (يعنى هر كس او را دوست بدارد و به امامت او معتقد باشد دوست من است و هر كس او را بامامت قبول نكند و با وى دشمنى نمايد دشمن من است). باز هم بوسيله او حزب من از حزب شيطان تميز داده مى‌شود. بوسيله او دين من قوام پيدا مى‌كند و احكام من نافذ مى‌باشد و حدود قوانين من معلوم و محفوظ‍‌ مى‌گردد. و به خاطر تو و او و امامان از صلب او به بندگانم رحم مى‌كنم. و بوسيله مهدى قائم از شما، زمين خود را آباد مى‌كنم كه تسبيح و تقديس و تكبير و تمجيد من در زمان او زيادتر مى‌شود. و بوسيله او (مهدى قائم) روى زمين را از دشمنانم پاك مى‌كنم و اولياى خود را وارث زمين مى‌كنم و بوسيله او سخنان كافران را پايين مى‌آورم و كلمه من والاتر مى‌شود و به خاطر او من بندگان كشورها را دوست مى‌دارم. و به خاطر او با مشيت خودم همه خزاين و دفينه‌هاى داخل زمين را بيرون مى‌ريزم و با اراده خودم او را به پنهانيها و آشكارها آگاه مى‌كنم و با ملائكه خودم او را تأييد مى‌نمايم تا بتواند امر مرا در روى زمين نافذ كند و دين مرا بلندتر سازد. آن امامان والى حق من هستند و مهدى هم بنده صادق من مى‌باشد.

divider