شناسه حدیث :  ۴۴۱۱۶۵

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۳۱  

عنوان باب :   الباب الثاني عشر ما جاء من الأحاديث القدسيّة في شأن أمير المؤمنين و الأئمّة من ولده عليهم السلام و في النصّ عليهم، و في معنى الإمامة

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَنْ أَحْمَدَ اِبْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي اَلْحَسَنِ اَلْكِنَانِيِّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ نَجِيحٍ اَلْكِنْدِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ اِبْنِ عَبْدِ اَللَّهِ اَلْعُمَرِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى أَنْزَلَ عَلَى نَبِيِّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ كِتَاباً قَبْلَ وَفَاتِهِ فَقَالَ: يَا مُحَمَّدُ ، هَذِهِ وَصِيَّتُكَ إِلَى اَلنُّجَبَةِ مِنْ أَهْلِكَ، قَالَ: وَ مَا اَلنُّجَبَةُ مِنْ أَهْلِي؟ قَالَ: عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ وُلْدُهُ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ. وَ كَانَ عَلَى اَلْكِتَابِ خَوَاتِيمُ مِنْ ذَهَبٍ فَدَفَعَهُ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِلَى أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ أَمَرَهُ أَنْ يَفُكَّ خَاتَماً وَ يَعْمَلَ بِمَا فِيهِ، فَفَعَلَ وَ دَفَعَهُ إِلَى اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَفَكَّ خَاتَماً وَ عَمِلَ بِمَا فِيهِ، ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَى اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَفَكَّ خَاتَماً فَوَجَدَ فِيهِ أَنِ اُخْرُجْ بِقَوْمٍ إِلَى اَلشَّهَادَةِ، فَلاَ شَهَادَةَ إِلاَّ مَعَكَ وَ اِشْرِ نَفْسَكَ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ، فَفَعَلَ ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَى عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ فَفَكَّ خَاتَماً فَوَجَدَ فِيهِ أَنْ أَطْرِقْ وَ اُصْمُتْ وَ اِلْزَمْ مَنْزِلَكَ وَ اُعْبُدْ رَبَّكَ حَتّٰى يَأْتِيَكَ اَلْيَقِينُ ، فَفَعَلَ ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ فَفَكَّ خَاتَماً فَوَجَدَ فِيهِ أَنْ حَدِّثِ اَلنَّاسَ وَ أَفْتِهِمْ وَ لاَ تَخَافَنَّ إِلاَّ اَللَّهَ فَإِنَّهُ لاَ سَبِيلَ لِأَحَدٍ عَلَيْكَ، ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَى اِبْنِهِ جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَفَكَّ خَاتَماً فَوَجَدَ فِيهِ حَدِّثِ اَلنَّاسَ وَ أَفْتِهِمْ وَ اُنْشُرْ عُلُومَ أَهْلِ بَيْتِكَ وَ صَدِّقْ آبَاءَكَ اَلصَّالِحِينَ [وَ لاَ تَخَافَنَّ إِلاَّ] اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَنْتَ فِي حِرْزٍ وَ أَمَانٍ، فَفَعَلَ ثُمَّ يَدْفَعُهُ إِلَى اِبْنِهِ مُوسَى عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ كَذَلِكَ يَدْفَعُهُ مُوسَى إِلَى اَلَّذِي بَعْدَهُ، ثُمَّ كَذَلِكَ إِلَى قِيَامِ اَلْمَهْدِيِّ عَجَّلَ اَللَّهُ فَرَجَهُ .
وَ رَوَاهُ اِبْنُ بَابَوَيْهِ فِي اَلْمَجَالِسِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحَسَنِ بْنِ اَلْوَلِيدِ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ اَلْحَسَنِ بْنِ أَبَانٍ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحَسَنِ اَلْكِنَانِيِّ عَنْ جَدِّهِ عَنِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ: وَ ذَكَرَ مِثْلَهُ مَعَ يَسِيرِ مُخَالَفَةٍ لَفْظِيَّةٍ.
وَ رَوَاهُ أَبُو عَلِيٍّ اَلطُّوسِيُّ عَنْ وَالِدِهِ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عُبَيْدِ اَللَّهِ اَلْغَضَائِرِيِّ عَنْ أَبِي جَعْفَرِ بْنِ بَابَوَيْهِ بِالْإِسْنَادِ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۴۳۲

و از احمد بن محمد و محمد بن يحيى از محمد بن حسين از احمد بن محمد از ابو الحسن كنانى از جعفر بن نجيح كندى از محمد بن احمد بن عبيد الله عمرى از پدرش از جدش از ابو عبد الله عليه السلام نقل كرده كه حضرت فرمود: خداوند متعال بر پيامبرش صَلَّى الله عليه و آله قبل از وفاتش، كتابى (نوشته‌اى) نازل كرد كه در آن نوشته شده بود: اى محمد، اين مكتوب از سوى تو به بهترين خانواده‌ات مى‌باشد. حضرت رسول صَلَّى الله عليه و آله سؤال مى‌كند: برگزيده‌ترين خانواده من كيست‌؟ خداوند مى‌فرمايد: على بن أبي طالب و فرزندان او مى‌باشند. در آن مكتوب خاتم‌هايى از طلا بود. پس حضرت رسول صَلَّى الله عليه و آله آنها را به على عليه السلام رد كرد و به وى دستور داد كه آن خاتم اول را باز كند، به آنچه كه در داخل آن نوشته شده عمل نمايد. حضرت مطابق دستور عمل كرد، و هنگام مرگ آن مكتوب را با خاتمها به فرزندش حسن عليه السلام داد، او هم بر حسب نوشته خاتم دوم عمل كرد، هنگام مرگ آنها را به برادرش حسين عليه السلام داد. وقتى كه حسين عليه السلام خاتم سوم را باز كرد، ديد در آن نوشته شده براى اداى شهادت بر قومى خروج كن چون تنها تو براى شهادت اسلام سزاوارى و نفس خودت را در راه خدا بخر. حضرت همان طور عمل كرد و هنگام وفات بقيه آنها را به فرزندش على عليه السلام داد. وقتى كه امام سجاد عليه السلام خاتم چهارم را باز كرد، ديد در داخل آن نوشته شده: ساكت باش، خانه‌نشين شو، به خدايت عبادت كن تا مرگت برسد. حضرت همان طور عمل كرد و هنگام مرگش آنها را به فرزندش باقر عليه السلام رد كرد. وقتى كه او خاتم پنجم را باز كرد، ديد در آن نوشته شده براى مردم حديث بگو و در باره مسايل دينى آنان فتوا بده و فقط‍‌ از خداوند بترس، چون هيچ كس نمى‌تواند به تو صدمه‌اى برساند. بعد هم حضرت آنها را به فرزندش جعفر عليه السلام رد كرد. او هم وقتى خاتم ششم را باز كرد ديد، نوشته شده: به مردم حديث بگو و در باره مسايل دينى فتوا بده و علم اهل بيت خود را ميان مسلمانان منتشر كن و پدران صالح گذشته خود را تصديق كن. خداوند تو را در حرز امان خود نگه مى‌دارد. او هم طبق دستور خاتم عمل كرد و هنگام مرگش بقيه را به فرزندش كاظم عليه السلام داد. همان طور موسى هم به امام بعدش داد تا قيام مهدى عليه السلام به همين وضع مى‌باشد. ابن بابويه اين حديث را در كتاب مجالس از محمد بن حسن بن وليد از حسين بن حسن بن ابان از حسين بن سعيد از محمد بن حسن كنانى از جدش از امام صادق عليه السلام نقل كرده است. منتها با حديث بالا از حيث لفظ‍‌، كمى اختلاف دارد. ابو على طوسى، اين حديث را از پدرش از حسين بن عبيد الله غضايرى از ابو جعفر ابن بابويه، به همين اسناد نقل كرده است.

divider