شناسه حدیث :  ۴۴۱۱۵۴

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۲۱  

عنوان باب :   الباب الثاني عشر ما جاء من الأحاديث القدسيّة في شأن أمير المؤمنين و الأئمّة من ولده عليهم السلام و في النصّ عليهم، و في معنى الإمامة

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ بِهَذَا اَلْإِسْنَادِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى يَقُولُ: اِسْتِكْمَالُ حُجَّتِي عَلَى اَلْأَشْقِيَاءِ مِنْ أُمَّتِكَ مَنْ تَرَكَ وَلاَيَةَ عَلِيٍّ وَ وَالَى أَعْدَاءَهُ وَ أَنْكَرَ فَضْلَهُ وَ فَضْلَ اَلْأَوْصِيَاءِ مِنْ بَعْدِهِ، فَإِنَّ فَضْلَكَ فَضْلُهُمْ وَ طَاعَتَكَ طَاعَتُهُمْ وَ حَقَّكَ حَقُّهُمْ وَ مَعْصِيَتَكَ مَعْصِيَتُهُمْ، وَ هُمُ اَلْأَئِمَّةُ اَلْهُدَاةُ مِنْ بَعْدِكَ، جَرَى فِيهِمْ رُوحُكَ، وَ رُوحُكَ جَرَى فِيكَ مِنْ رَبِّكَ، وَ هُمْ عِتْرَتُكَ مِنْ طِينَتِكَ وَ لَحْمُكَ وَ دَمُكَ، وَ قَدْ أَجْرَى اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِيهِمْ سُنَّتَكَ وَ سُنَّةَ اَلْأَنْبِيَاءِ قَبْلَكَ، وَ هُمْ خُزَّانِي عَلَى عِلْمِي مِنْ بَعْدِكَ، حَقٌّ عَلَيَّ لَقَدِ اِصْطَفَيْتُهُمْ وَ اِنْتَجَبْتُهُمْ وَ أَخْلَصْتُهُمْ وَ اِرْتَضَيْتُهُمْ وَ نَجَا مَنْ أَحَبَّهُمْ وَ وَالاَهُمْ وَ سَلَّمَ لِفَضْلِهِمْ. قَالَ: وَ لَقَدْ أَتَانِي جَبْرَئِيلُ بِأَسْمَائِهِمْ وَ أَسْمَاءِ آبَائِهِمْ وَ أَحِبَّائِهِمْ وَ اَلْمُسَلِّمِينَ لِفَضْلِهِمْ.
وَ رَوَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ اَلصَّفَّارُ فِي بَصَائِرِ اَلدَّرَجَاتِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحُسَيْنِ بِبَقِيَّةِ اَلسَّنَدِ: وَ ذَكَرَ مِثْلَهُ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ: تَرْكُ وَلاَيَةِ عَلِيٍّ وَ مُوَالاَةِ أَعْدَائِهِ وَ إِنْكَارُ فَضْلِهِ، وَ هُوَ أَنْسَبُ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۴۲۱

باز هم با همان اسناد قبلى از ابو جعفر عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده كه حضرت فرمود: خداوند متعال مى‌فرمايد: كامل شدن حجت من بر اشقياى امت تو آن است كه آنها ولايت على را ترك كنند و با دشمنان على دوست باشند و فضيلت او را انكار كنند و همچنين فضيلت اوصياى بعد از او را هم انكار كنند. چون فضيلت تو فضيلت آنها است و حق تو متعلق به آنها است و هر كس به آنها عصيان كند، به تو عصيان كرده است. آنها امامان هدايت شده بعد از تو مى‌باشند. و همان روحى كه از جانب خداوند بر جسم تو جارى شد به جسم آنها هم جارى شده (يعنى روح آنها شمه‌اى از روح نبوت تو هستند) و آنها عترت تو از طينت و گوشت و خون تو هستند. و خداوند سنت تو و سنت ساير انبياء را در آنها جارى كرده است (يعنى آنها كاملا سنت تو و سنت انبياى گذشته را پيروى مى‌كنند و در دين بدعت نمى‌گذارند). آنها خازنان علم من بعد از تو هستند و من آنها را به حق انتخاب كرده‌ام و آنها را از هر رجس و ناپاكى خالى نمودم و من از آنها راضى هستم. هر كس آنها را دوست بدارد نجات مى‌يابد و هر كس پيرو آنها بشود و تسليم فضل و برترى آنان باشد، هدايت شده است. سپس رسول خدا نام همۀ اين امامان را برايم گفت. حتى نام پدران و دوستداران و كسانى كه تسليم فضيلت آنها مى‌شوند برايم توضيح داد. محمد بن حسن صفار، اين حديث را در بصائر الدرجات از محمد بن حسين با همان بقيه سند قبلى ذكر كرده و مضمون حديث هم مطابق با مضمون بالاست. منتها در اين حديث اين جمله آمده است كه: (ترك نمودن ولايت على و دوست داشتن دشمنان او و انكار فضل وى...) و مؤلف مى‌گويد: اين جمله بهتر است.

divider