شناسه حدیث :  ۴۴۱۱۵۰

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۱۴  

عنوان باب :   الباب الثاني عشر ما جاء من الأحاديث القدسيّة في شأن أمير المؤمنين و الأئمّة من ولده عليهم السلام و في النصّ عليهم، و في معنى الإمامة

معصوم :   حضرت زهرا (سلام الله عليها) ، حديث قدسی

وَ قَالَ اَلْحَافِظُ رَجَبٌ اَلْبُرْسِيُّ فِي كِتَابِ مَشَارِقِ أَنْوَارِ اَلْيَقِينِ فِي حَقَائِقِ أَسْرَارِ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ: رَوَى جَابِرٌ عَنِ اَلزَّهْرَاءِ عَلَيْهَا اَلسَّلاَمُ حَدِيثَ اَللَّوْحِ وَ نُسْخَتُهُ: بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ هَذَا كِتَابٌ مِنَ اَللَّهِ اَلْعَزِيزِ اَلْحَكِيمِ إِلَى مُحَمَّدٍ نَبِيِّهِ وَ سَفِيرِهِ نَزَلَ بِهِ اَلرُّوحُ اَلْأَمِينُ مِنْ عِنْدِ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ. عَظِّمْ يَا مُحَمَّدُ أَمْرِي وَ اُشْكُرْ نَعْمَائِي، إِنَّنِي أَنَا اَللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنَا، فَمَنْ رَجَا غَيْرَ فَضْلِي وَ خَافَ غَيْرَ عَدْلِي عَذَّبْتُهُ عَذَاباً أَلِيماً، فَإِيَّايَ فَاعْبُدْ وَ عَلَيَّ فَتَوَكَّلْ. إِنِّي لَمْ أَبْعَثْ نَبِيّاً قَطُّ فَأَكْمَلْتُ أَيَّامَهُ إِلاَّ جَعَلْتُ لَهُ وَصِيّاً، وَ إِنِّي فَضَّلْتُكَ عَلَى اَلْأَنْبِيَاءِ وَ جَعَلْتُ لَكَ عَلِيّاً وَصِيّاً وَ أَكْرَمْتُكَ بِشِبْلَيْكَ وَ سِبْطَيْكَ حَسَنٍ وَ حُسَيْنٍ، فَجَعَلْتُ حَسَناً مَعْدِنَ وَحْيِي بَعْدَ أَبِيهِ، وَ جَعَلْتُ حُسَيْناً خَازِنَ وَحْيِي وَ أَكْرَمْتُهُ بِالشَّهَادَةِ وَ أَعْطَيْتُهُ مَوَارِيثَ اَلْأَنْبِيَاءِ فَهُوَ سَيِّدُ اَلشُّهَدَاءِ. وَ جَعَلْتُ كَلِمَتِيَ اَلْبَاقِيَةَ فِي عَقِبِهِ، أُخْرِجُ مِنْهُ تِسْعَةَ أَبْرَارٍ هُدَاةٍ أَطْهَارٍ، مِنْهُمْ سَيِّدُ اَلْعَابِدِينَ وَ زَيْنُ أَوْلِيَائِي. ثُمَّ اِبْنُهُ مُحَمَّدٌ شَبِيهُ جَدِّهِ اَلْمَحْمُودِ اَلْبَاقِرُ لِعِلْمِي. هَلَكَ اَلْمُرْتَابُونَ فِي جَعْفَرٍ، اَلرَّادُّ عَلَيْهِ كَالرَّادِّ عَلَيَّ، حَقَّ اَلْقَوْلُ مِنِّي أَنْ أُهَيِّجَ بَعْدَهُ فِتْنَةً عَمْيَاءَ، مَنْ جَحَدَ وَلِيّاً مِنْ أَوْلِيَائِي فَقَدْ جَحَدَ نِعْمَتِي، وَ مَنْ غَيَّرَ آيَةً مِنْ كِتَابِي فَقَدِ اِفْتَرَى عَلَيَّ. وَيْلٌ لِلْجَاحِدِينَ فَضْلَ مُوسَى عَبْدِي وَ حَبِيبِي. وَ عَلِيٌّ اِبْنُهُ وَلِيِّي وَ نَاصِرِي وَ مَنْ أَضَعُ عَلَيْهِ أَعْبَاءَ اَلنُبُوَّةِ، يَقْتُلُهُ عِفْرِيتٌ مَرِيدٌ، حَقَّ اَلْقَوْلُ مِنِّي لَأُقِرَّنَّ عَيْنَهُ بِمُحَمَّدٍ اِبْنِهِ مَوْضِعِ سِرِّي وَ مَعْدِنِ عِلْمِي. وَ أَخْتِمُ بِالسَّعَادَةِ لاِبْنِهِ عَلِيٍّ اَلشَّاهِدِ عَلَى خَلْقِي. أُخْرِجُ مِنْهُ خَازِنَ عِلْمِي اَلْحَسَنَ اَلدَّاعِيَ إِلَى سَبِيلِي، وَ أُكْمِلُ ذَلِكَ بِابْنِهِ زَكَيِّ اَلْعَالَمِينَ عَلَيْهِ كَمَالُ مُوسَى وَ بَهَاءُ عِيسَى وَ صَبْرُ أَيُّوبَ يَذِلُّ أَوْلِيَائِي فِي غَيْبَتِهِ وَ تُتَهَادَى رُءُوسُهُمْ إِلَى اَلتُّرْكِ وَ اَلدَّيْلَمِ وَ تُصْبَغُ اَلْأَرْضُ بِدِمَائِهِمْ وَ يَكُونُونَ خَائِفِينَ، أُولَئِكَ أَوْلِيَائِي حَقّاً، بِهِمْ أَكْشِفُ اَلزَّلاَزِلَ وَ اَلْبَلاَءَ، أُولٰئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوٰاتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُولٰئِكَ هُمُ اَلْمُهْتَدُونَ أَقُولُ: إِنَّمَا أَوْرَدْتُ هَذَا اَلْحَدِيثَ اَلشَّرِيفَ بِالرِّوَايَاتِ اَلثَّلاَثَةِ لِمَا فِيهَا مِنَ اَلاِخْتِلاَفِ فِي اَلْأَلْفَاظِ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۴۱۵

حافظ‍‌ رجب برسى، در كتاب مشارق انوار اليقين في حقايق اسرار امير المؤمنين، گفته: جابر از حضرت زهرا سلام الله عليها حديث لوح را نقل كرده و نسخۀ آن اين است: بسم الله الرحمن الرحيم اين كتابى است از خداوند عزيز و حكيم، بر محمد پيامبرش و سفيرش كه روح الامين آن را از جانب خداوند نازل كرده است. اى محمد، امر مرا بزرگ بشمار و بر نعمتهايم شكر كن. به درستى كه من خداى يگانه‌اى هستم و غير از من خدايى نيست. پس هر كس به فضل و احسان غير من اميدوار باشد و از عدالت غير من بترسد، او را به سختى عذاب مى‌كنم. پس بر من عبادت كن و بر من توكل نما. من هيچ پيامبرى را مبعوث به رسالت نكردم مگر اين كه برايش وصيى تعيين كنم. و من تو را بر همه جهانيان فضيلت دادم و على را برايت وصى قرار دادم و تو را بوسيلۀ دو نفر از نوه‌هايت حسن و حسين اكرام نمودم. پس حسن را معدن علم خودم و وصى خودم قرار دادم و حسين را خزانه‌دار وحى خودم نمودم و به او شهادت عطا كردم تا گرامى‌تر شود. مواريث انبياء را به وى دادم، پس او سرور شهدا است. كلمات باقى خود را در صلب او قرار دادم كه از او نه نفر شخص پاك و هدايت شده بيرون مى‌آورم. يكى از آنها سيد عبادت‌كنندگان و زينت اولياى من است. بعد هم فرزند او محمد شبيه جدش محمود مى‌باشد كه او شكافنده علم من است. شكّ‌كنندگان در بارۀ جعفر فرزند باقر هلاك شده‌اند. هر كس جعفر را رد كند مانند كسى است كه مرا رد كرده است. اين قول از من تحقق يافت كه بعد از صادق فتنه جهل و تاريكى بوجود آيد. هر كس يكى از اولياى مرا انكار كند با اين كار مرا انكار كرده است و هر كس آيه‌اى را از كتاب من تغيير بدهد، بر من افترا زده است. واى بر كسانى كه فضل بنده‌ام و حبيبم موسى را (موسى بن جعفر) انكار كنند و على فرزند اوست كه ولى و ناصر من است. او كسى است كه من رداى نبوت را بر تن او كرده‌ام. او را يك عفريت گمراه مى‌كشد. باز هم اين قول از من تحقق يافته كه چشم او را بوسيلۀ فرزندش محمد كه موضع سر و معدن علم من است روشن مى‌كنم و سعادت را با دادن فرزندش على كه شاهد بر خلق من مى‌باشد تكميل مى‌كنم. و از او هم خازن علم خودم حسن را بوجود مى‌آورم كه مردم را به راه خدا دعوت مى‌كند و اين عنايت را به وسيلۀ فرزند زكى و پاك او كاملتر مى‌كنم، كه اين فرزند كمال موسى و بهاء عيسى و صبر ايوب را دارد. دوستداران من در غيبت او ذليل مى‌شوند و سرهاى آنها را به ترك و ديلم هديه مى‌دهند و روى زمين با خون آنها رنگين مى‌شود. آنها هميشه در حال ترس بسر مى‌برند. آنها (ائمه) اولياى حقيقى من هستند كه من به خاطر آنها زلزال را از مردم دور مى‌سازم (منظور از زلزال لغزش و گمراهى است). آنها هستند كه خداوند بر آنان درود و رحمت مى‌فرستد و آنها هدايت‌شدگان مى‌باشند. مؤلف مى‌گويد: من اين حديث شريف را با سه روايت نقل كردم. بواسطه همين بود كه در الفاظ‍‌، آن سه حديث با هم اختلاف داشتند.

divider