شناسه حدیث :  ۴۴۱۱۲۵

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۳۱  

عنوان باب :   الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيّدنا و نبيّنا محمّد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

عَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ: إِذَا وَجَّهْتُ إِلَى عَبْدٍ مِنْ عِبَادِي مُصِيبَةً فِي بَدَنِهِ أَوْ مَالِهِ أَوْ وَلَدِهِ ثُمَّ اِسْتَقْبَلَ ذَلِكَ بِصَبْرٍ جَمِيلٍ اِسْتَحْيَيْتُ مِنْهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ أَنْ أَنْصِبَ لَهُ مِيزَاناً وَ أَنْشُرَ لَهُ دِيوَاناً.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۳۳۱

و از انس از حضرت رسول صلى الله عليه و آله از خداوند عز و جل نقل كرده كه حضرت حق فرموده: وقتى مصيبتى در بدن و يا فرزند و يا مال به بنده‌ام وارد كردم و او آن مصيبت را صبر و تحمل نمود، من در روز قيامت شرم دارم از اين كه از او حساب بكشم و يا نامه اعمالش را براى ديگران آشكار كنم.

divider