شناسه حدیث :  ۴۴۱۰۸۵

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۰۶  

عنوان باب :   الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيّدنا و نبيّنا محمّد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ عَنْ أَبِي اَلْحُسَيْنِ طَاهِرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ يُونُسَ بْنِ حَيَاةٍ اَلْفَقِيهِ بِبَلْخٍ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ اَلْهَرَوِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ اَلْحَسَنُ بْنُ اَلْحُسَيْنِ بْنِ اَلْمُهَاجِرِ قَالَ: حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ: حَدَّثَنَا اَلْحُسَيْنُ بْنُ يَحْيَى اَلْحُسَيْنِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَنَسٍ عَنِ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : عَنْ جَبْرَئِيلَ عَنِ اَللَّهِ تَعَالَى قَالَ: قَالَ اَللَّهُ تَعَالَى: مَنْ أَهَانَ لِي وَلِيّاً فَقَدْ بَارَزَنِي بِالْمُحَارَبَةِ، وَ مَا تَرَدَّدْتُ فِي شَيْءٍ أَنَا فَاعِلُهُ مَا تردد [تَرَدَّدْتُ] فِي قَبْضِ نَفْسِ اَلْمُؤْمِنِ يَكْرَهُ اَلْمَوْتَ وَ أَكْرَهُ مَسَاءَتَهُ وَ لاَ بُدَّ لِي مِنْهُ ، وَ مَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِمِثْلِ أَدَاءِ مَا اِفْتَرَضْتُ عَلَيْهِ، وَ لاَ يَزَالُ عَبْدِي يَتَنَفَّلُ إِلَيَّ حَتَّى أُحِبَّهُ، وَ مَنْ أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ لَهُ سَمْعاً وَ بَصَراً وَ يَداً وَ مُؤَيِّداً، إِذَا دَعَانِي أَجَبْتُهُ وَ إِنْ سَأَلَنِي أَعْطَيْتُهُ. وَ إِنَّ مِنْ عِبَادِيَ اَلْمُؤْمِنِينَ لَمَنْ يُرِيدُ اَلْبَابَ مِنَ اَلْعِبَادَةِ، فَأَكُفُّهُ عَنْهُ لِئَلاَّ يَدْخُلَهُ عُجْبٌ فَيُفْسِدَهُ ذَلِكَ. وَ إِنَّ مِنْ عِبَادِيَ اَلْمُؤْمِنِينَ لَمَنْ لاَ يَصْلُحُ إِيمَانُهُ إِلاَّ بِالْفَقْرِ، وَ لَوْ أَغْنَيْتُهُ لَأَفْسَدَهُ ذَلِكَ. وَ إِنَّ مِنْ عِبَادِيَ اَلْمُؤْمِنِينَ لَمَنْ لاَ يَصْلُحُ إِيمَانُهُ إِلاَّ بِالْغِنَى، وَ لَوْ أَفْقَرْتُهُ لَأَفْسَدَهُ ذَلِكَ. وَ إِنَّ مِنْ عِبَادِيَ اَلْمُؤْمِنِينَ لَمَنْ لاَ يَصْلُحُ إِيمَانُهُ إِلاَّ بِالسُّقْمِ، وَ لَوْ صَحَّحْتُ جِسْمَهُ لَأَفْسَدَهُ ذَلِكَ. وَ إِنَّ مِنْ عِبَادِيَ اَلْمُؤْمِنِينَ لَمَنْ لاَ يَصْلُحُ إِيمَانُهُ إِلاَّ بِالصِّحَّةِ، وَ لَوْ أَسْقَمْتُهُ لَأَفْسَدَهُ ذَلِكَ. إِنِّي أُدَبِّرُ عِبَادِي لِعِلْمِي بِقُلُوبِهِمْ، فَإِنِّي عَلِيمٌ خَبِيرٌ.
وَ رَوَاهُ فِي اَلْعِلَلِ بِهَذَا اَلسَّنَدِ أَيْضاً.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۳۰۷

و از ابو الحسين طاهر بن محمد بن يونس بن حيوه الفقيه در بلخ از محمد ابن عثمان هروى از ابو محمد حسن بن حسين بن مهاجر از هشام بن خالد از حسن بن يحيى حنينى از صدقه بن عبد الله از هشام از انس از رسول خدا صلى الله عليه و آله از جبرئيل از خداوند سبحان، نقل كرده كه حضرت حق فرموده: هر كس به ولى من اهانت كند پس با من قصد مبارزه دارد. من در انجام هيچ كارى ترديد نمى‌كنم مگر در گرفتن جان بندۀ مؤمنم كه از مرگ بدش مى‌آيد و من هم از اندوهناك بودن او نفرت دارم. هر بنده‌اى كه واجبات مرا ادا كند، بهتر از ديگران به من تقرب پيدا مى‌كند. وقتى كه بنده‌ام به سوى من متوجه شد، من او را دوست مى‌دارم. وقتى كه كسى را دوست بدارم گوش و چشم و دست او مى‌شوم و او را تائيد مى‌كنم و هر وقت از من چيزى خواست اجابت مى‌كنم. پس من با علم خود به دلهاى آنان آگاهم و مراقب آنان هستم كه نگذارم فاسد بشوند. چون من بر همه چيز دانا و آگاهم. شيخ صدوق در كتاب علل نيز اين حديث را با همين سند نقل كرده است.

divider