شناسه حدیث :  ۴۴۱۰۶۱

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۸۹  

عنوان باب :   الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيّدنا و نبيّنا محمّد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ رَوَى فِي كِتَابِ مَنْ لاَ يَحْضُرُهُ اَلْفَقِيهُ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ اَلشَّاهِ بِمَرْوِ اَلرُّودِ قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو حَامِدٍ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ [بْنِ أَحْمَدَ] بْنِ اَلْحُسَيْنِ قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو زَيْدٍ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ اَلْخَالِدِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ صَالِحٍ اَلتَّمِيمِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ اَلْقَطَّانُ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عَمْرٍو وَ أَنَسِ بْنِ مُحَمَّدٍ جَمِيعاً عَنِ اَلصَّادِقِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ عَنِ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَنَّهُ قَالَ: يَا عَلِيُّ ، أُوصِيكَ بِوَصِيَّةٍ - وَ ذَكَرَهَا بِطُولِهَا وَ أَذْكُرُ مِنْهَا مَحَلَّ اَلْحَاجَةِ، فَمِنْهَا -: يَا عَلِيُّ ، إِنَّ اَللَّهَ خَلَقَ اَلْجَنَّةَ مِنْ البنتين [لَبِنَتَيْنِ] لَبِنَةٍ مِنْ ذَهَبٍ وَ لَبِنَةٍ مِنْ فِضَّةٍ، وَ جَعَلَ حِيطَانَهَا اَلْيَاقُوتَ، وَ سَقْفَهَا اَلزَّبَرْجَدَ، وَ حَصَاهَا اَللُّؤْلُؤَ، وَ تُرَابَهَا اَلزَّعْفَرَانَ وَ اَلْمِسْكَ اَلْأَذْفَرَ، ثُمَّ قَالَ لَهَا تَكَلَّمِي، فَقَالَتْ: لاٰ إِلٰهَ إِلاَّ اَللّٰهُ اَلْحَيُّ اَلْقَيُّومُ قَدْ سَعِدَ مَنْ يَدْخُلُنِي. فَقَالَ اَللَّهُ: وَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي لاَ يَدْخُلَنَّهَا مُدْمِنُ خَمْرٍ، وَ لاَ نَمَّامٌ، وَ لاَ دَيُّوثٌ، وَ لاَ شُرْطِيُّ، وَ لاَ مُخَنَّثٌ، وَ لاَ نَبَّاشٌ، وَ لاَ عَشَّارٌ، وَ لاَ قَاطِعُ رَحِمٍ، وَ لاَ قَدَرِيٌّ. يَا عَلِيُّ ، أَوْحَى اَللَّهُ إِلَى اَلدُّنْيَا: اُخْدُمِي مَنْ خَدَمَنِي وَ أَتْعِبِي مَنْ خَدَمَكِ. يَا عَلِيُّ ، إِنَّ أَوَّلَ مَا خَلَقَ اَللَّهُ اَلْعَقْلُ فَقَالَ لَهُ: أَقْبِلْ فَأَقْبَلَ، ثُمَّ قَالَ لَهُ: أَدْبِرْ فَأَدْبَرَ، فَقَالَ: وَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي مَا خَلَقْتُ خَلْقاً هُوَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْكَ، بِكَ آخُذُ وَ بِكَ أُعْطِي وَ بِكَ أُثِيبُ وَ بِكَ أُعَاقِبُ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۲۹۰

شيخ صدوق در كتاب من لا يحضره الفقيه از محمد بن على بن شاه در مرو رود از ابو حامد احمد بن محمد [بن احمد] بن حسين از ابو يزيد احمد بن خالد خالدى از محمد بن احمد بن صالح تميمى از پدرش از محمد بن حاتم قطان از حماد بن عمرو و أنس بن محمد و اينها هم از حضرت صادق از پدرش از جدش از امير المؤمنين عليهم السلام از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل كرده كه حضرت به على عليه السلام مى‌فرمايد: اى على، من يك وصيتى بر تو مى‌كنم و حديث را به طور مفصل ذكر نمود. و من (مؤلف) از آن حديث آنچه را كه مورد حاجت است بيان مى‌كنم كه عبارتند از: اى على، خداوند بهشت را از دو نوع آجر ساخته يكى طلا و يكى نقره و محوطه آن را از ياقوت و سقفهايش را از زبرجد ساخته و سنگ ريزه‌هاى داخل نهرها را از مرواريد و خاكش را از زعفران و مشك اذفر نموده است. بعد خداوند به بهشت امر كرد حرف بزن. بهشت گفت: نيست خدايى جز خداوند زنده و جاويدان. هر كس به من داخل شود سعادتمند است. بعد هم خداوند فرمود: به عزت و جلالم سوگند، اشخاص دائم الخمر و سخن چين و ديوث و مخنث و نبش‌كننده قبرها و رباخواران و قاطع رحم و معتقدان به جبر را داخل اين بهشت نمى‌كنم. بعد حضرت رسول فرمود: اى على، خداوند به دنيا امر كرد، براى كسانى كه به من خدمت مى‌كنند خدمتكار باش و براى كسانى كه به تو خدمت مى‌كنند، موجب رنج و زحمت باش. اى على، نخستين چيزى كه خداوند خلق كرد، عقل بود. بعد هم به عقل فرمود: بيا جلو. عقل آمد و بعد هم فرمود: برو به عقب. عقل رفت. سپس خداوند فرمود: به عزت و جلالم سوگند، هيچ كدام از مخلوقات من محبوب‌تر از تو نيستند (اى عقل). من بوسيله تو مردم را مؤاخذه مى‌كنم و به خاطر تو به آنها نعمتها را عطا مى‌كنم و براى تو به آنها ثواب مى‌دهم يا معاقب مى‌نمايم.

divider