شناسه حدیث :  ۴۴۱۰۴۱

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۷۴  

عنوان باب :   الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيّدنا و نبيّنا محمّد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ اِبْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ مُعَاذٍ اَلْجَوْهَرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ آبَائِهِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ عَنْ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَنْ جَبْرَئِيلَ قَالَ: قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ: مَنْ أَذْنَبَ ذَنْباً صَغِيراً كَانَ أَوْ كَبِيراً وَ هُوَ لاَ يَعْلَمُ أَنَّ لِي أَنْ أُعَذِّبَهُ وَ أَعْفُوَ عَنْهُ لاَ غَفَرْتُ لَهُ ذَلِكَ اَلذَّنْبَ أَبَداً، وَ مَنْ أَذْنَبَ ذَنْباً صَغِيراً كَانَ أَوْ كَبِيراً وَ هُوَ يَعْلَمُ أَنَّ لِي أَنْ أُعَذِّبَهُ وَ أَنْ أَعْفُوَ عَنْهُ عَفَوْتُ عَنْهُ.
وَ رَوَى صَدْرَهُ اَلْبَرْقِيُّ فِي اَلْمَحَاسِنِ وَ عَجُزَهُ اَلصَّدُوقُ فِي ثَوَابِ اَلْأَعْمَالِ كَمَا تَقَدَّمَ .
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۲۷۴

باز هم شيخ صدوق در همان كتاب از پدرش از على بن ابراهيم از پدرش از ابن ابو عمير از معاذ جوهرى از ابو عبد الله از پدرش از پدرانش عليهم السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله از جبرئيل از خداوند متعال، نقل كرده كه حضرت حق فرموده: هر كس گناه بزرگ و يا كوچكى را مرتكب شود در حالى كه معتقد نيست كه من او را عذاب مى‌دهم يا مى‌بخشم، هرگز اين گناه او را نمى‌بخشم. ولى اگر گناهى مرتكب شود در حالى كه مى‌داند من مى‌توانم او را عذاب بدهم و يا ببخشم، آن گناه را من مى‌بخشم. برقى اول اين خبر را در محاسن نقل كرده، و شيخ صدوق آخرش را در كتاب ثواب الاعمال نقل نموده است.

divider