شناسه حدیث :  ۴۴۱۰۳۷

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۶۹  

عنوان باب :   الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيّدنا و نبيّنا محمّد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

معصوم :   امام حسن عسکری (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ قَالَ: حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ اَلْأَسْتَرْآبَادِي عَنْ أَبِيهِ عَنْ يُوسُفَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ وَ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَيَّارٍ عَنْ أَبَوَيْهِمَا عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ اِبْنِ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ آبَائِهِ عَنْ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : قَالَ اَللَّهُ جَلَّ جَلاَلُهُ: قَسَمْتُ فَاتِحَةَ اَلْكِتَابِ بَيْنِي وَ بَيْنَ عَبْدِي، فَنِصْفُهَا لِي وَ نِصْفُهَا لِعَبْدِي وَ لِعَبْدِي مَا سَأَلَ، إِذَا قَالَ اَلْعَبْدُ: « بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ » قَالَ اَللَّهُ جَلَّ جَلاَلُهُ: بَدَا عَبْدِي بِاسْمِي وَ حَقٌّ عَلَيَّ أَنْ أُتَمِّمَ لَهُ أُمُورَهُ وَ أُبَارِكَ لَهُ فِي أَحْوَالِهِ. فَإِذَا قَالَ: اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ اَلْعٰالَمِينَ قَالَ اَللَّهُ جَلَّ جَلاَلُهُ: حَمِدَنِي عَبْدِي وَ عَلِمَ أَنَّ اَلنِّعْمَةَ اَلَّتِي لَهُ مِنْ عِنْدِي وَ أَنَّ اَلْبَلاَيَا اَلَّتِي إِنْ رَفَعْتُ عَنْهُ فَبِطَوْلِي، أُشْهِدُكُمْ أَنِّي أُضِيفُ لَهُ إِلَى نِعَمِ اَلدُّنْيَا نِعَمَ اَلْآخِرَةِ، وَ أَدْفَعُ عَنْهُ بَلاَيَا اَلدُّنْيَا كَمَا دَفَعْتُ عَنْهُ بَلاَيَا اَلْآخِرَةِ. فَإِذَا قَالَ: اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ قَالَ اَللَّهُ جَلَّ جَلاَلُهُ: شَهِدَ لِي أَنِّي اَلرَّحْمَنُ اَلرَّحِيمُ أُشْهِدُكُمْ لَأُوفِرَنَّ مِنْ رَحْمَتِي حَظَّهُ وَ لَأُجْزِلَنَّ مِنْ عَطَائِي نَصِيبَهُ. فَإِذَا قَالَ: مٰالِكِ يَوْمِ اَلدِّينِ قَالَ اَللَّهُ جَلَّ جَلاَلُهُ: أُشْهِدُكُمْ كَمَا اِعْتَرَفَ أَنِّي مَالِكُ يَوْمِ اَلدِّينِ لَأُسَهِّلَنَّ يَوْمَ اَلْحِسَابِ حِسَابَهُ وَ لَأَتَقَبَّلَنَّ حَسَنَاتِهِ وَ لَأَتَجَاوَزَنَّ عَنْ سَيِّئَاتِهِ. فَإِذَا قَالَ: إِيّٰاكَ نَعْبُدُ قَالَ اَللَّهُ: صَدَقَ عَبْدِي إِيَّايَ يَعْبُدُ أُشْهِدُكُمْ لَأُثِيبَنَّهُ عَلَى عِبَادَتِهِ ثَوَاباً يَغْبِطُهُ كُلُّ مَنْ خَالَفَهُ فِي عِبَادَتِهِ لِي. فَإِذَا قَالَ: وَ إِيّٰاكَ نَسْتَعِينُ قَالَ اَللَّهُ: بِي اِسْتَعَانَ وَ إِلَيَّ اِلْتَجَأَ، أُشْهِدُكُمْ لَأُعِينَنَّهُ عَلَى أَمْرِهِ وَ لَأُغِيثَنَّهُ عَلَى شَدَائِدِهِ وَ لآَخُذَنَّ بِيَدِهِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ. فَإِذَا قَالَ: اِهْدِنَا اَلصِّرٰاطَ اَلْمُسْتَقِيمَ إِلَى آخِرِ اَلسُّورَةِ قَالَ اَللَّهُ: هَذَا لِعَبْدِي وَ لِعَبْدِي مَا سَأَلَ قَدِ اِسْتَجَبْتُ لِعَبْدِي وَ أَعْطَيْتُهُ مَا أَمَّلَ وَ آمَنْتُهُ مِمَّا مِنْهُ وَجِلَ.
وَ رَوَاهُ فِي كِتَابِ عُيُونِ اَلْأَخْبَارِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْقَاسِمِ اَلْمُفَسِّرِ عَنْ يُوسُفَ بْنِ مُحَمَّدٍ بِبَقِيَّةِ اَلسَّنَدِ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۲۷۰

باز هم شيخ صدوق در كتاب مجالس از على بن محمد استرآبادى از پدرش از يوسف بن محمد بن زياد و على بن محمد بن سيّار از پدرانشان از امام حسن عسگرى از پدرش از پدرانش از امير المؤمنين عليهم السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله از خداوند متعال، نقل كرده كه حضرت حق فرمود: من سوره فاتحه الكتاب را ميان خود و بندگانم تقسيم كرده‌ام كه نصفش مال من است و نصفش مال بندگانم و هر چه كه بنده‌ام از من سؤال كند اجابت مى‌نمايم. وقتى كه بنده‌اى بگويد: بِسْمِ‌ اَللّٰهِ‌ اَلرَّحْمٰنِ‌ اَلرَّحِيمِ‌ خداوند متعال مى‌فرمايد: بنده‌ام مرا حمد كرد و مى‌داند نعمتهايى كه دارد از من است و بلاهايى كه هست از ناحيه من مى‌باشد كه اگر از او بردارم در بارۀ او احسان كرده‌ام. شما ملائكه‌ها را شاهد مى‌گيرم كه من نعمتهاى آخرت را هم به نعمتهاى دنياى بنده‌ام اضافا مى‌كنم و از او بلاها را دفع مى‌كنم، همان طورى كه بلاهاى آخرت را از او دفع كردم. وقتى كه بنده مى‌خواند: (الرحمن الرحيم). خداوند مى‌فرمايد: بنده‌ام شهادت به رحمان و رحيم بودن من داد. من هم شما را شاهد مى‌گيرم كه رحمت خود را در باره او زيادتر كنم و از عطاهاى خود به وى ببخشم. وقتى كه بنده بگويد:( مٰالِكِ‌ يَوْمِ‌ اَلدِّينِ‌ ). خداوند متعال مى‌فرمايد: من شما را شاهد مى‌گيرم. چون او اعتراف به اين كرد كه من صاحب روز پاداش هستم من هم در آن روز حساب او را آسانتر مى‌كنم، حسنات وى را قبول مى‌كنم و از گناهانش در مى‌گذرم. و وقتى كه بنده در نماز مى‌گويد: إِيّٰاكَ‌ نَعْبُدُ خداوند مى‌فرمايد: بنده‌ام راست گفت، به من عبادت مى‌كند. من شما را شاهد مى‌گيرم كه براى عبادت اين بنده‌ام چنان ثوابى بدهم كه مخالفين عبادت او به آن ثواب غبطه بخورند. و وقتى كه بنده مى‌گويد: وَ إِيّٰاكَ‌ نَسْتَعِينُ‌ خداوند مى‌فرمايد: اين بنده از من يارى خواست و به من پناه آورد. من شما را شاهد مى‌گيرم كه در كارهايش به وى يارى دهم و در سختيها او را حمايت كنم و روز قيامت هم دست او را بگيرم و داخل بهشت بكنم. و وقتى كه بنده مى‌گويد: اِهْدِنَا اَلصِّرٰاطَ‍‌ اَلْمُسْتَقِيمَ‌ تا آخر سوره حمد خداوند مى‌فرمايد: اين صراط‍‌ مستقيم براى بنده من است. آنچه را كه از من خواست به وى مى‌دهم و او را از هر چه كه مى‌ترسيد امان دادم. شيخ صدوق اين حديث را در كتاب عيون الاخبار از محمد بن قاسم مفسر از يوسف بن احمد با بقيه سند كه در حديث ذكر شده، نقل كرده است.

divider