شناسه حدیث :  ۴۴۱۰۱۷

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۴۹  

عنوان باب :   الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيّدنا و نبيّنا محمّد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، حديث قدسی

وَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ اِبْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ أُذَيْنَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ - وَ ذَكَرَ حَدِيثاً طَوِيلاً أَذْكُرُ مِنْهُ مَوْضِعَ اَلْحَاجَةِ، أَعْنِي مَا تَضَمَّنَ كَلاَماً قُدْسِيّاً - قَالَ: إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَمَّا عَرَجَ بِرَسُولِهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ: يَا مُحَمَّدُ، اُدْنُ مِنْ صَادٍ، فَاغْسِلْ مَسَاجِدَكَ وَ طَهِّرْهَا وَ صَلِّ لِرَبِّكَ، فَدَنَا مِنْ صَادٍ - وَ هُوَ مَاءٌ يَسِيلُ مِنْ سَاقِ اَلْعَرْشِ اَلْأَيْمَنِ - ثُمَّ أَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ أَنِ اِغْسِلْ وَجْهَكَ فَإِنَّكَ تَنْظُرُ إِلَى عَظَمَتِي، ثُمَّ اِغْسِلْ ذِرَاعَيْكَ اَلْيُمْنَى وَ اَلْيُسْرَى فَإِنَّكَ تَلَقَّى بِيَدَيْكَ كَلاَمِي، ثُمَّ اِمْسَحْ رَأْسَكَ بِفَضْلِ مَا بَقِيَ فِي يَدِكَ مِنَ اَلْمَاءِ وَ رِجْلَيْكَ إِلَى كَعْبَيْكَ فَإِنِّي أُبَارِكُ عَلَيْكَ وَ أُوطِئُكَ مَوْطِئاً لَمْ يَطَأْهُ أَحَدٌ غَيْرُكَ. ثُمَّ أَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ: يَا مُحَمَّدُ، اِسْتَقْبِلِ اَلْحَجَرَ اَلْأَسْوَدَ فَكَبِّرْنِي عَلَى عَدَدِ حُجُبِي، فَمِنْ أَجْلِ ذَلِكَ صَارَ اَلتَّكْبِيرُ سَبْعاً لِأَنَّ اَلْحُجُبَ سَبْعٌ. ثُمَّ أَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ: سَمِّ بِاسْمِي، ثُمَّ أَوْحَى إِلَيْهِ أَنِ اِحْمَدْنِي، فَلَمَّا قَالَ: « اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ اَلْعٰالَمِينَ » قَالَ فِي نَفْسِهِ: شُكْراً، فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ: قَطَعْتَ ذِكْرِي فَسَمِّ بِاسْمِي، ثُمَّ أَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ: يَا مُحَمَّدُ، اِقْرَأْ نِسْبَةَ رَبِّكَ اَللّٰهُ أَحَدٌ `اَللّٰهُ اَلصَّمَدُ `لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ `وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ ثُمَّ أَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ أَنِ اِرْكَعْ يَا مُحَمَّدُ، فَرَكَعَ، فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ وَ هُوَ رَاكِعٌ: قُلْ «سُبْحَانَ رَبِّيَ اَلْعَظِيمِ وَ بِحَمْدِهِ» فَفَعَلَ ذَلِكَ ثَلاَثاً، ثُمَّ أَوْحَى إِلَيْهِ أَنِ اِرْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ، فَقَامَ مُنْتَصِباً. فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ أَنِ اُسْجُدَ لِرَبِّكَ يَا مُحَمَّدُ، فَخَرَّ سَاجِداً، فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ: قُلْ «سُبْحَانَ رَبِّيَ اَلْأَعْلَى» فَفَعَلَ ذَلِكَ ثَلاَثاً، ثُمَّ أَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ: اِسْتَوِ جَالِساً يَا مُحَمَّدُ، فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ نَظَرَ إِلَى عَظَمَةٍ تَجَلَّتْ لَهُ فَخَرَّ سَاجِداً مِنْ تِلْقَاءِ نَفْسِهِ، فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ: اِنْتَصِبْ قَائِماً. ثُمَّ أَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ: اِقْرَأْ يَا مُحَمَّدُ مَا قَرَأْتَ أَوَّلاً، ثُمَّ أَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ: اِقْرَأْ «إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ» فَإِنَّهَا نِسْبَتُكَ وَ نِسْبَةُ أَهْلِ بَيْتِكَ إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ. وَ فَعَلَ فِي اَلرُّكُوعِ وَ اَلسُّجُودِ كَمَا فَعَلَ فِي اَلْمَرَّةِ اَلْأُولَى. ثُمَّ أَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ: يَا مُحَمَّدُ، اِرْفَعْ رَأْسَكَ ثَبَّتَكَ رَبُّكَ، فَلَمَّا ذَهَبَ لِيَقُومَ قِيلَ: يَا مُحَمَّدُ اِجْلِسْ، فَجَلَسَ، فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ: يَا مُحَمَّدُ، أَدِّ مَا أَنْعَمْتُ بِهِ عَلَيْكَ وَ سَمِّ بِاسْمِي، فَأُلْهِمَ أَنْ قَالَ: «بِسْمِ اَللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ اَلْأَسْمَاءُ اَلْحُسْنَى كُلُّهَا لِلَّهِ». ثُمَّ أَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ: يَا مُحَمَّدُ، صَلِّ عَلَى نَفْسِكَ وَ أَهْلِ بَيْتِكَ. ثُمَّ اِلْتَفَتَ فَإِذَا بِصُفُوفٍ مِنَ اَلْمَلاَئِكَةِ وَ اَلْمُرْسَلِينَ وَ اَلنَّبِيِّينَ، فَقِيلَ: يَا مُحَمَّدُ، سَلِّمْ عَلَيْهِمْ، فَقَالَ: «اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اَللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ». فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ: أَنَا اَلسَّلاَمُ، وَ اَلتَّحِيَّةُ وَ اَلرَّحْمَةُ وَ اَلْبَرَكَاتُ أَنْتَ وَ ذُرِّيَّتُكَ، ثُمَّ أَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ أَنْ لاَ يَلْتَفِتَ يَسَاراً.
وَ رَوَاهُ اَلصَّدُوقُ فِي اَلْعِلَلِ عَنْ أَبِيهِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحَسَنِ عَنْ سَعْدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ وَ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ جَمِيعاً عَنِ اَلصَّبَّاحِ المزي [اَلْمُزَنِيِّ] وَ سَدِيرٍ اَلصَّيْرَفِيِّ وَ مُحَمَّدِ بْنِ اَلنُّعْمَانِ مُؤْمِنِ اَلطَّاقِ وَ عُمَرَ بْنِ أُذَيْنَةَ كُلُّهُمْ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ .
وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحَسَنِ بْنِ اَلْوَلِيدِ عَنِ اَلصَّفَّارِ عَنِ سَعْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحُسَيْنِ اِبْنِ أَبِي اَلْخَطَّابِ وَ يَعْقُوبَ بْنِ يَزِيدَ وَ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ جَبَلَةَ جَمِيعاً عَنِ اَلصَّبَّاحِ المزي [اَلْمُزَنِيِّ] وَ سَدِيرٍ اَلصَّيْرَفِيِّ وَ مُحَمَّدِ بْنِ اَلنُّعْمَانِ اَلْأَحْوَلِ وَ عُمَرَ بْنِ أُذَيْنَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : وَ ذَكَرَ اَلْحَدِيثَ بِطُولِهِ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۲۵۲

و از على بن إبراهيم از پدرش از ابن ابو عمير از عمر بن اذينه از ابو عبد الله عليه السلام نقل كرده كه حضرت حديث مفصلى را بيان كرد ولى من آن قسمت را كه مورد حاجت است در اينجا ذكر مى‌كنم كه: وقتى حضرت رسول صلى الله عليه و آله به معراج رفت، به وى وحى شد: اى محمد، به صاد (آبى بود كه از سمت راست عرش خداوند جارى شده) نزديك شو، محل سجدگاهت را بشوى و پاك كن و براى خداوندت درود بفرست. حضرت محمد صلى الله عليه و آله به صاد نزديك شد. بعد خدا به وى وحى كرد: رويت را بشوى. چون تو مى‌خواهى عظمت من را تماشا كنى. بعد هم بازوهايت را بشوى. چون تو كلام مرا با دستت مى‌گيرى. بعد هم به سرت مسح بكش با رطوبت همان آبى كه در دستهايت مانده، بعد هم با دست راست به پشت پاى راست و با دست چپ به پشت پاى چپ مسح بكش. چون من مبارك كردم تو را و تو در جايى قدم برمى‌دارى كه تاكنون پاى كسى بدين جا نرسيده است.بعد هم خداوند فرمود: اى محمد، رو به حجر الاسود بايست و به تعداد حجابهايم برايم تكبير بگو. چون حجابها هفت تا بودند لذا تكبيرها هم در نماز هفت تا شدند. بعد هم خداوند فرمود: اى محمد. نام مرا ببر و بلافاصله فرمود: به من حمد هم بكن. وقتى كه حضرت محمد صلى الله عليه و آله فرمود:( اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ‌ رَبِّ‌ اَلْعٰالَمِينَ‌ )، شروع به شكر و سپاس نمود. خداوند فرمود: ذكر مرا ناتمام گذاردى، دوباره بخوان. بعد هم خداوند فرمود: اى محمد، اين كلمات را بخوان« اَللّٰهُ‌ أَحَدٌ، `اَللّٰهُ‌ اَلصَّمَدُ، `لَمْ‌ يَلِدْ وَ لَمْ‌ يُولَدْ، `وَ لَمْ‌ يَكُنْ‌ لَهُ‌ كُفُواً أَحَدٌ ». بعد هم خداوند وحى مى‌فرمايد: به ركوع برو اى محمد. حضرت محمد صلى الله عليه و آله به ركوع مى‌رود. بعد وحى آمد: در حالى كه حضرت محمد صلى الله عليه و آله در ركوع بود، بگو: «سُبْحَانَ‌ ربّى اَلْعَظِيمِ‌ وَ بِحَمْدِهِ‌». حضرت محمّد صلى الله عليه و آله سه مرتبه اين را تكرار مى‌كند. بعد خطاب مى‌رسد كه: سرت را از ركوع بردار و براى خداوندت سجده كن. حضرت محمد صلى الله عليه و آله از ركوع بلند مى‌شود. خداوند مى‌فرمايد: اى محمد، به سجده بيفت. حضرت محمّد صلى الله عليه و آله با دست و پايش به زمين مى‌افتد و سرش را به زمين مى‌گذارد. خطاب مى‌آيد بگو: «سُبْحَانَ‌ رَبِّىَ‌ اَلْأَعْلَى وَ بِحَمْدِهِ‌». حضرت محمّد صلى الله عليه و آله سه مرتبه آن را مى‌گويد. بعد خطاب مى‌آيد: سرت را از سجده بردار و در حال نشستن باش. وقتى كه حضرت سرش را از سجده برمى‌دارد، به عظمت خداوند نگاه كرد كه برايش تجلى كرده بود. دوباره حضرت محمد صلى الله عليه و آله بى‌اختيار به سجده رفت. خداوند به وى فرمود: بلند شو. وقتى كه حضرت محمّد صلى الله عليه و آله سر پا مى‌ايستد، خطاب مى‌آيد: بخوان، همان سوره را كه قبلا خواندى. بعد هم وحى مى‌فرمايد كه: إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ‌ را بخوان. چون اين سوره بيانگر نسبت تو و اهل بيت تو به خداوند تا روز قيامت مى‌باشد. بعد هم حضرت محمد صلى الله عليه و آله در مرتبه دوم در ركوع و سجود، همان كارها را كرد كه در ركعت اول كرده بود. بعد خطاب آمد: اى محمد، سرت را بردار، خداوند تو را ثابت نمود. وقتى كه حضرت محمد صلى الله عليه و آله خواست بلند شود، خطاب آمد: اى محمد، بنشين. حضرت نشست. بعد خداوند فرمود: نعمتهاى مرا كه به تو داده‌ام به ياد آور و نام مرا ذكر كن. بعد هم الهام كرد كه بگو: «بِسْمِ‌ اَللَّهِ‌ وَ بِاللَّهِ‌ وَ لاَ إِلَهَ‌ إِلاَّ اَللَّهُ‌ وَ اَلْأَسْمَاءُ اَلْحُسْنَى كُلُّهَا لِلَّهِ‌»بعد هم خداوند فرمود: اى محمد، بر خودت صلوات بفرست و بر اهل بيتت هم صلوات بفرست. بعد حضرت محمد صلى الله عليه و آله متوجه سمت راستش شد، ديد چند تن از ملائكه و انبياء و پيامبران بزرگ در كنارش هستند. به حضرت محمد صلى الله عليه و آله گفته شد: اى محمد، بر آنان سلام بفرست. لذا حضرت محمد صلى الله عليه و آله فرمود: «اَلسَّلاَمُ‌ عَلَيْكُمْ‌ وَ رَحْمَةُ‌ اَللَّهِ‌ وَ بَرَكَاتُهُ‌». بعد خداوند فرمود: من سلام و رحمت و بركات به تو و به اولادت مى‌فرستم. بعد خداوند به حضرت محمد صلى الله عليه و آله وحى كرد كه: متوجه سمت چپ نباشد. شيخ صدوق اين روايت را در كتاب علل از پدرش از محمد بن حسن از سعد از احمد بن محمد بن عيسى از محمد بن ابو عمير و محمد بن سنان و همه اينها از صباح مزّى و سدير صيرفى و محمد بن نعمان مؤمن طاق و عمر بن اذينه و اينها هم از ابو عبد الله عليه السلام روايت كرده‌اند. و از محمد بن حسن بن وليد از صفار از سعد از محمد بن حسين بن ابو خطاب و يعقوب بن يزيد و محمد بن عيسى و همه اينها از عبد الله بن جبله از صباح مزّى و سدير صيرفى و محمد بن نعمان احول و عمر بن اذينه از ابو عبد الله عليه السلام با همان مضمون روايت كرده است.

divider