شناسه حدیث :  ۴۴۱۰۱۶

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۴۸  

عنوان باب :   الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيّدنا و نبيّنا محمّد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْحَكَمِ عَنْ مُعَاوِيَةَ اِبْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : قَالَ اَللَّهُ تَعَالَى: مَا مِنْ عَبْدٍ أُرِيدُ أَنْ أُدْخِلَهُ اَلْجَنَّةَ إِلاَّ اِبْتَلَيْتُهُ فِي جَسَدِهِ، فَإِنْ كَانَ ذَلِكَ كَفَّارَةً لِذُنُوبِهِ وَ إِلاَّ شَدَّدْتُ عَلَيْهِ عِنْدَ مَوْتِهِ حَتَّى يَأْتِيَ وَ لاَ ذَنْبَ لَهُ. وَ مَا مِنْ عَبْدٍ أُرِيدُ أَنْ أُدْخِلَهُ اَلنَّارَ إِلاَّ صَحَّحْتُ لَهُ جِسْمَهُ، فَإِنْ كَانَ ذَلِكَ تَمَاماً لِطَلِبَتِهِ عِنْدِي وَ إِلاَّ أَمَّنْتُ خَوْفَهُ مِنْ سُلْطَانِهِ، فَإِنْ كَانَ ذَلِكَ تَمَاماً لِطَلِبَتِهِ عِنْدِي وَ إِلاَّ وَسَّعْتُ عَلَيْهِ فِي رِزْقِهِ، فَإِنْ كَانَ ذَلِكَ تَمَاماً لِطَلِبَتِهِ عِنْدِي وَ إِلاَّ هَوَّنْتُ عَلَيْهِ مَوْتَهُ حَتَّى يَأْتِيَنِي وَ لاَ حَسَنَةَ لَهُ ثُمَّ أُدْخِلُهُ اَلنَّارَ .
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۲۴۸

و از محمد بن يحيى از احمد بن محمد از على بن حكم از معاويه بن وهب از ابو عبد الله عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله از خداوند سبحان، نقل كرده كه حضرت حق فرموده: هر بنده‌اى را كه مى‌خواهم به بهشت ببرم، در اين دنيا بدن او را بيمار مى‌كنم. اين بيمارى اگر براى كفاره گناهانش كافى باشد چه بهتر، و گر نه مرگ را برايش سخت مى‌كنم تا هيچ گناهى نداشته باشد. باز هم هر بنده‌اى را كه مى‌خواهم در آخرت داخل آتش جهنم بكنم، در دنيا جسمش را سالم مى‌كنم. اگر اين سلامتى براى جبران آن كارهاى نيكش كافى نباشد او را از خوف پادشاه هم ايمن مى‌كنم. اگر اين هم براى جبران كارهاى خوب او كافى نباشد، به رزقش وسعت مى‌دهم و اگر اين هم كافى نباشد مرگ را برايش آسان مى‌كنم تا وقتى كه به آخرت قدم گذاشت حتى يك عمل نيك نداشته باشد بعد او را داخل جهنم مى‌كنم.

divider