شناسه حدیث :  ۴۴۱۰۰۹

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۴۲  

عنوان باب :   الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيّدنا و نبيّنا محمّد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ عَنْهُ عَنِ اِبْنِ عَبْدِ اَلْجَبَّارِ وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى جَمِيعاً عَنِ اِبْنِ فَضَّالٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ حَمَّادِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : قَالَ اَللَّهُ جَلَّ جَلاَلُهُ: مَنْ أَهَانَ لِي وَلِيّاً فَقَدْ أَرْصَدَ لِمُحَارَبَتِي، وَ مَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا اِفْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ، وَ إِنَّهُ لَيَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّافِلَةِ حَتَّى أُحِبَّهُ، فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ اَلَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَ بَصَرَهُ اَلَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَ لِسَانَهُ اَلَّذِي يَنْطِقُ بِهِ، وَ يَدَهُ اَلَّذِي يَبْطِشُ بِهَا، إِنْ دَعَانِي أَجَبْتُهُ، وَ إِنْ سَأَلَنِي أَعْطَيْتُهُ، وَ مَا تَرَدَّدْتُ فِي شَيْءٍ أَنَا فَاعِلُهُ كَتَرَدُّدِي فِي مَوْتِ اَلْمُؤْمِنِ، يَكْرَهُ اَلْمَوْتَ وَ أَكْرَهُ مَسَاءَتَهُ.
وَ رَوَاهُ اَلْبَرْقِيُّ عَنْ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ بْنِ حَمَّادَةَ عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : مِثْلَهُ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۲۴۳

و از ابو على اشعرى از محمد بن عبد الجبار و از محمد بن يحيى از احمد بن محمد بن عيسى و همه اينها از ابن فضال از على بن عقبه از حماد بن بشير از ابو عبد الله عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله از خداوند سبحان، نقل كرده كه حضرت حق فرمود: كسى كه به ولى من اهانت كند، خود را براى محاربه با من آماده كرده است. بنده من نمى‌تواند به من تقرب پيدا كند مگر با انجام فرايضى كه بر او واجب كرده‌ام. او بوسيله نماز نافله هم مى‌تواند به من تقرب پيدا كند تا من او را دوست بدارم. وقتى كه او را دوست داشتم من گوش او مى‌شوم كه بوسيله آن مى‌شنود. چشم او مى‌شوم كه با آن ببيند و زبان او مى‌شوم كه با آن سخن مى‌گويد و دست او مى‌شوم كه با آن كار مى‌كند. اين بنده وقتى مرا بخواند به وى جواب مى‌دهم و اگر چيزى از من خواست به وى عطا مى‌كنم. من در هيچ چيزى ترديد نمى‌كنم جز در مرگ بندۀ مؤمنم كه او را سختى مرگ مى‌ترساند و نمى‌خواهد بميرد. و من نمى‌خواهم او ناراحت شود. و برقى اين حديث را از عبد الرحمن بن حماده از حنان بن سدير از ابو عبد الله عليه السلام با همان مضمون نقل كرده است.

divider