شناسه حدیث :  ۴۴۱۰۰۵

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۴۰  

عنوان باب :   الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيّدنا و نبيّنا محمّد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ يُونُسَ عَنِ اِبْنِ مُسْكَانَ عَنْ مُعَلَّى بْنِ خُنَيْسٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ: لَوْ لَمْ يَكُنْ فِي اَلْأَرْضِ إِلاَّ مُؤْمِنٌ وَاحِدٌ لاَسْتَغْنَيْتُ بِهِ عَنْ جَمِيعِ خَلْقِي، وَ لَجَعَلْتُ لَهُ مِنْ إِيمَانِهِ أُنْساً لاَ يَحْتَاجُ مَعَهُ إِلَى أَحَدٍ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۲۴۰

و از على بن ابراهيم از محمد بن عيسى از يونس از ابن مسكان از معلى بن خنيس از ابو عبد الله عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله از خداوند سبحان، نقل كرده كه حضرت حق فرموده: اگر در روى زمين فقط‍‌ يك مؤمن بود، من از ديگر مخلوقاتم بى‌نياز بودم و به طور قطع ايمان او را برايش مانوس مى‌كردم تا با داشتن آن به كسى نيازمند نشود.

divider