شناسه حدیث :  ۴۴۱۰۰۲

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۳۸  

عنوان باب :   الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيّدنا و نبيّنا محمّد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حديث قدسی

وَ عَنْهُ عَنِ اِبْنِ عَبْدِ اَلْجَبَّارِ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ وَ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : قَالَ اَللَّهُ تَعَالَى: إِنِّي جَعَلْتُ اَلدُّنْيَا بَيْنَ عِبَادِي قَرْضاً، فَمَنْ أَقْرَضَنِي مِنْهَا قَرْضاً أَعْطَيْتُهُ بِكُلِّ وَاحِدَةٍ عَشْراً إِلَى سَبْعِمِائَةِ ضِعْفٍ وَ مَا شِئْتُ مِنْ ذَلِكَ، وَ مَنْ لَمْ يُقْرِضْنِي مِنْهَا قَرْضاً فَأَخَذْتُ مِنْهُ شَيْئاً قَسْراً أَعْطَيْتُهُ ثَلاَثَ خِصَالٍ، لَوْ أَعْطَيْتُ وَاحِدَةً مِنْهُنَّ مَلاَئِكَتِي لَرَضُوا بِهَا مِنِّي. ثُمَّ تَلاَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَوْلَ اَللَّهِ تَعَالَى اَلَّذِينَ إِذٰا أَصٰابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قٰالُوا إِنّٰا لِلّٰهِ وَ إِنّٰا إِلَيْهِ رٰاجِعُونَ `أُولٰئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوٰاتٌ مِنْ رَبِّهِمْ فَهَذِهِ وَاحِدَةٌ مِنْ ثَلاَثِ خِصَالٍ وَ رَحْمَةٌ اِثْنَتَانِ وَ أُولٰئِكَ هُمُ اَلْمُهْتَدُونَ ثَلاَثٌ. ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : هَذَا لِمَنْ أَخَذَ اَللَّهُ مِنْهُ شَيْئاً قَسْراً .
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۲۳۹

و از ابو على اشعرى از محمد بن عبد الجبار از صفوان بن يحيى از اسحاق ابن عمار و عبد الله بن سنان از ابو عبد الله عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله از خداوند سبحان، نقل كرده كه حضرت حق فرموده: من دنيا را در ميان بندگانم وام قرار دادم. پس هر كس به من از دنيا قرض بدهد (يعنى از عوايد دنيا به من قرض بدهد) براى هر درهم و يا دينار آن قرض، ده برابر تا هفتصد برابر مى‌دهم. اگر كسى از بندگانم از مال دنيا به من قرض ندهد، من از او به زور سه خصلتى را كه به وى داده بودم مى‌گيرم كه اگر يكى از آن سه خصلت را به ملائكه‌ام مى‌دادم، بوسيله آن از من راضى مى‌شدند. بعد امام صادق عليه السلام اين آيه را خواند: (كسانى كه هنگام ديدن مصيبت مى‌گويند ما همه براى خدا هستيم و به سوى او خواهيم رفت. خداوند به چنين اشخاص درود مى‌فرستد.) اين يكى از آن سه خصلت مى‌باشد. دومى رحمتى است كه به دنبال آيه بالا آمده (و رحمه) و سومى هم هدايتى است كه به دنبال آن آيه مى‌فرمايد: (آنان هدايت شده هستند). بعد امام صادق عليه السلام فرمود: اين سه خصلت هستند كه خداوند از بنده‌اش به جبر مى‌گيرد.

divider