شناسه حدیث :  ۴۴۰۹۹۳

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۳۲  

عنوان باب :   الباب العاشر فيما ورد في شأن عيسى عليه السلام

معصوم :   مضمر ، حديث قدسی

وَ رَوَى اِبْنُ فَهْدٍ فِي اَلْعِدَّةِ قَالَ: قَالَ اَللَّهُ لِعِيسَى : يَا عِيسَى ، إِنِّي وَهَبْتُ لَكَ اَلْمَسَاكِينَ وَ رَحْمَتَهُمْ تُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَكَ، يَرْضَوْنَ بِكَ إِمَاماً وَ قَائِداً، وَ تَرْضَى بِهِمْ صَحَابَةً وَ تَبَعاً، وَ هُمَا خَلْقَانِ مِنْ خَلْقِي، مَنْ لَقِيَنِي بِهِمَا لَقِيَنِي بِأَزْكَى اَلْأَعْمَالِ وَ أَحَبِّهَا إِلَيَّ .
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۲۳۳

ابن فهد در كتاب عده الداعى، روايت كرده كه: خداوند به عيسى عليه السلام فرمود: اى عيسى، من فقرا و مساكين را به تو بخشيدم آنها تو را دوست مى‌دارند و تو هم آنها را دوست بدار و تو را براى امامت قبول دارند و تو هم از يارى آنها و پيروى آنها راضى باش. آنها دو نوع از مخلوقات من هستند كه هم مرا دوست مى‌دارند و هم اعمال پاكيزه دارند.

divider