شناسه حدیث :  ۴۴۰۹۸۷

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۲۶  

عنوان باب :   الباب العاشر فيما ورد في شأن عيسى عليه السلام

معصوم :   مضمر ، حديث قدسی

مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ بَابَوَيْهِ فِي كِتَابِ اَلْمَجَالِسِ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ اَلْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى اَلْجَلُودِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ سُلَيْمَانَ - وَ كَانَ قَارِئاً لِلْكُتُبِ - قَالَ: قَرَأْتُ فِي اَلْإِنْجِيلِ: يَا عِيسَى، جِدَّ فِي أَمْرِي وَ لاَ تَهْزِلْ، يَا اِبْنَ اَلطَّاهِرَةِ اَلْبِكْرِ اَلْبَتُولِ، أَتَيْتَ مِنْ غَيْرِ فَحْلٍ، أَنَا خَلَقْتُكَ آيَةً لِلْعَالَمِينَ، فَإِيَّايَ فَاعْبُدْ، وَ عَلَيَّ فَتَوَكَّلْ، وَ خُذِ اَلْكِتٰابَ بِقُوَّةٍ ، فَسِّرْ لِأَهْلِ سُورِيَا اَلسُّرْيَانِيَّةَ، بَلِّغْ مَنْ بَيْنَ يَدَيْكَ إِنِّي أَنَا اَللّٰهُ اَلدَّائِمُ اَلَّذِي لاَ أَزُولُ، صَدِّقُوا اَلنَّبِيَّ اَلْأُمِّيَّ، صَاحِبَ اَلْجَمَلِ وَ اَلْمِدْرَعَةِ وَ اَلتَّاجِ - وَ هُوَ اَلْعِمَامَةُ - وَ اَلنَّعْلَيْنِ وَ اَلْهِرَاوَةِ - وَ هِيَ اَلْقَضِيبُ - اَلْأَنْجَلَ اَلْعَيْنَيْنِ، اَلصَّلْتَ اَلْجَبِينِ، اَلْوَاضِحَ اَلْخَدَّيْنِ، اَلْأَقْنَى اَلْأَنْفِ، اَلمُفَلَّجَ اَلثَّنَايَا، كَأَنَّ عُنُقَهُ إِبْرِيقُ فِضَّةٍ، وَ كَأَنَّ اَلذَّهَبَ يَجْرِي فِي تَرَاقِيهِ، لَهُ شَعَرَاتٌ مِنْ صَدْرِهِ إِلَى سُرَّتِهِ، لَيْسَ عَلَى صَدْرِهِ وَ لاَ عَلَى بَطْنِهِ شَعْرٌ، أَسْمَرَ اَللَّوْنِ، دَقِيقَ المشربة [اَلْمَسْرُبَةِ]، شَثْنَ اَلْكَفِّ وَ اَلْقَدَمِ. إِذَا اِلْتَفَتَ اِلْتَفَتَ جَمِيعاً، وَ إِذَا مَشَى كَأَنَّمَا يَتَقَلَّعُ مِنَ اَلصَّخْرَةِ، وَ يَنْحَدِرُ مِنْ صَبَبٍ، وَ إِذَا جَاءَ مَعَ اَلْقَوْمِ بَذَّهُمْ ، عَرَقُهُ فِي وَجْهِهِ كَاللُّؤْلُؤِ وَ رِيحُ اَلْمِسْكِ يَنْفَحُ مِنْهُ، لَمْ يُرَ قَبْلَهُ مِثْلُهُ وَ لاَ بَعْدَهُ، طَيِّبُ اَلرِّيحِ، نَكَّاحُ اَلنِّسَاءِ ذُو اَلنَّسْلِ اَلْقَلِيلِ إِنَّمَا نَسْلُهُ مِنْ مُبَارَكَةَ لَهَا بَيْتٌ فِي اَلْجَنَّةِ لاَ صَخَبَ فِيهِ وَ لاَ نَصَبَ، يُكَفِّلُهَا فِي آخِرِ اَلزَّمَانِ كَمَا كَفَّلَ زَكَرِيَّا أُمَّكَ، لَهَا فَرْخَانِ مُسْتَشْهَدَانِ، كَلاَمُهُ اَلْقُرْآنُ، وَ دِينُهُ اَلْإِسْلاَمُ وَ أَنَا اَلسَّلاَمُ، طُوبَى لِمَنْ أَدْرَكَ زَمَانَهُ وَ شَهِدَ أَيَّامَهُ وَ سَمِعَ كَلاَمَهُ. قَالَ عِيسَى: يَا رَبِّ وَ مَا طُوبَى؟ قَالَ: شَجَرَةٌ فِي اَلْجَنَّةِ أَنَا غَرَسْتُهَا تُظِلُّ اَلْجِنَانَ، أَصْلُهَا مِنْ رِضْوَانٍ، مَاؤُهَا مِنْ تَسْنِيمٍ، بَرْدُهُ بَرْدُ اَلْكَافُورِ، وَ طَعْمُهُ طَعْمُ اَلزَّنْجَبِيلِ، مَنْ يَشْرَبْ مِنْ تِلْكَ اَلْعَيْنِ شَرْبَةً لَمْ يَظْمَأْ بَعْدَهَا أَبَداً. فَقَالَ عِيسَى: اَللَّهُمَّ اِسْقِنِي مِنْهَا، قَالَ: حَرَامٌ يَا عِيسَى عَلَى اَلْبَشَرِ أَنْ يَشْرَبُوا مِنْهَا حَتَّى يَشْرَبَ ذَلِكَ اَلنَّبِيُّ، وَ حَرَامٌ عَلَى اَلْأُمَمِ أَنْ يَشْرَبُوا مِنْهَا حَتَّى يَشْرَبُوا أُمَّةُ ذَلِكَ اَلنَّبِيِّ، أَرْفَعُكَ إِلَيَّ، ثُمَّ أُهْبِطُكَ فِي آخِرِ اَلزَّمَانِ لِتَرَى مِنْ أُمَّةِ ذَلِكَ اَلنَّبِيِّ اَلْعَجَائِبَ وَ لِتُعِينَهُمْ عَلَى قَتْلِ اَللَّعِينِ اَلدَّجَّالِ، أُهْبِطُكَ فِي وَقْتِ اَلصَّلاَةِ لِتُصَلِّيَ مَعَهُمْ إِنَّهُمْ أُمَّةٌ مَرْحُومَةٌ.
وَ رَوَاهُ رَجَبٌ اَلْحَافِظُ اَلْبُرْسِيُّ فِي كِتَابِهِ مُرْسَلاً: إِلَى قَوْلِهِ: وَ سَمِعَ كَلاَمَهُ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۲۲۸

محمد بن على بن حسين بن بابويه در كتاب مجالس از محمد بن ابراهيم بن اسحاق از عبد العزيز بن يحيى جلودى از هشام بن جعفر از حماد از عبد اللّٰه بن سليمان - كه خواننده كتابهاى پيامبران قبلى بوده - روايت كرده كه گفته: من در انجيل خواندم كه خداوند به عيسى عليه السلام فرموده: اى عيسى، در دستورات من جديت كن و آنها را سرسرى مگير. اى فرزند دختر باكره و پاكيزه، ما تو را از پشت مردى به وجود نياورديم، بلكه خلقت تو طورى است كه علامت و نشانه قدرت ما براى مردم مى‌باشى. پس به من عبادت كن و به من توكل نما و اين كتاب ما را با قدرت بگير و مفاد آن را اجرا كن و برو به سوى مردم سوريا و به آنها بگو كه من خداوند يگانه و ازلى آنها هستم. آنها بايد بعدا ايمان بياورند به پيامبر امى كه صاحب شتر و زره آهنين و تاج (عمامه) و نعلين و تازيانه مخصوص مى‌باشد. او داراى چشمان براق و پيشانى برجسته و دو خط‍‌ واضح است (يعنى دو طرف رويش نسبت به ساير قسمت رو، برجستگى دارد) و دماغ برجسته دارد. دندانهاى ثناياى او كمى از ساير دندانها فاصله دارد. گردن او مانند گردن يك آفتابه نقره، براق و كشيده است. در سينه‌اش موهايى است كه تا نافش رسيده (يعنى با يك خط‍‌ مستقيم به نافش رسيده) ولى در همه سينه و شكم مو ندارد. او گندمگون و لبهايش باريك است و انگشتهاى دست و پاى او بلند است. وقتى كه به طرف كسى متوجه مى‌شود با تمام بدنش به سوى او برمى‌گردد و هنگامى كه راه مى‌رود تند راه مى‌رود و بسيار روان راه مى‌رود مانند آبى كه از چشمه‌اى بريزد. وقتى كه با قومش هست، او را عرق رويش كه مانند مرواريد مى‌درخشد از ديگران تميز مى‌دهد. و از بدنش بوى مشك مى‌آيد. مانند او را كسى در گذشته نه ديده و نه در آينده خواهد ديد. نفسش پاكيزه است. زن زياد مى‌گيرد ولى نسلش كم است. بدرستى كه نسل او از درخت مبارك است كه در بهشت مكان مخصوصى دارد، در آن مكان نه سر و صدا هست و نه رنج و زحمت. آن درخت تا آخر زمان نگهدارى مى‌شود. همان طورى كه مادر تو را زكريا نگهدارى كرد. سخن آن شخص قرآن و دينش اسلام مى‌باشد كه من نگهدارنده آن دو هستم. خوشا به حال كسى كه زمان او را درك كند و روزهايش را ببيند و سخنان او را بشنود.عيسى عرض كرد: خداوندا، طوبى چيست‌؟ خداوند فرمود: طوبى درختى است در بهشت كه من آن را كاشته‌ام، به تمام بهشت سايه مى‌اندازد. ريشۀ آن درخت از رضوان است و آبش هم از چشمۀ تسنيم (يكى از چشمه‌هاى بهشت) و خنكى آن آب مانند خنكى كافور است و طعم آن مانند طعم زنجبيل مى‌باشد هر كس جرعه‌اى از آن چشمه بنوشد، هرگز تشنه نمى‌شود. عيسى عرض كرد: خداوندا، مرا از آب آن چشمه سيراب كن. خداوند فرمود: اى عيسى، اين چشمه تا وقتى كه محمد از آن نخورده است، به بشر حرام است و به همه امتها حرام است تا اين كه امت محمد از آن بخورد. من تو را در نزد خود بلند مى‌كنم و بعد هم در آخر زمان تو را به زمين مى‌فرستم تا از امت محمد عجايبها ببينى و در قتل دجال لعين هم به آنان كمك كنى و هنگامى كه آن امت نماز مى‌خواند، تو را به زمين نازل مى‌كنم. چون به آن امت رحم شده است. حافظ‍‌ رجب برسى اين حديث را در كتاب خود، بطور مرسل تا عبارت «و سخنان او را بشنود» بيان كرده است.

divider