شناسه حدیث :  ۴۴۰۹۶۰

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۸۳  

عنوان باب :   الباب الثامن فيما ورد في شأن داود عليه السلام

معصوم :   حديث قدسی

وَ رَوَى أَبُو عَلِيٍّ اَلْحَسَنُ اَلطُّوسِيُّ فِي مَجَالِسِهِ عَنْ وَالِدِهِ اَلشَّيْخِ أَبِي جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحَسَنِ اَلطُّوسِيِّ عَنِ اَلْمُفِيدِ مُحَمَّدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ اَلنُّعْمَانِ قَالَ: أَخْبَرَنَا أَبُو اَلطَّيِّبِ اَلْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ اَلتَّمَّارُ قَالَ: حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ اَلْقَاسِمِ اَلْأَنْبَارِيُّ قَالَ: حَدَّثَنِي أَبِي عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ سُلَيْمَانَ اَلزَّاهِدِيِّ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ اَلطَّائِيَّ اَلْوَاعِظَ يَقُولُ: سَمِعْتُ وَهْبَ بْنَ مُنَبِّهٍ يَقُولُ: قَرَأْتُ فِي زَبُورِ دَاوُدَ أَسْطُراً مِنْهَا مَا حَفِظْتُ وَ مِنْهَا مَا نَسِيتُ، فَمِمَّا حَفِظْتُ قَوْلُهُ: يَا دَاوُدُ، اِسْمَعْ مِنِّي مَا أَقُولُ وَ اَلْحَقَّ أَقُولُ: مَنْ أَتَانِي مُسْتَحْيِياً مِنَ اَلْمَعَاصِي اَلَّتِي عَصَانِي بِهَا غَفَرْتُهَا لَهُ وَ أَنْسَيْتُهَا حَافِظَيْهِ. يَا دَاوُدُ، اِسْمَعْ مِنِّي مَا أَقُولُ وَ اَلْحَقَّ أَقُولُ: مَنْ أَتَانِي بِحَسَنَةٍ وَاحِدَةٍ أَدْخَلْتُهُ اَلْجَنَّةَ. قَالَ دَاوُدُ، يَا رَبِّ وَ مَا هَذِهِ اَلْحَسَنَةُ؟ قَالَ: مَنْ فَرَّجَ عَنْ عَبْدٍ مُسْلِمٍ. قَالَ دَاوُدُ: إِلَهِي، فَلِذَلِكَ يَنْبَغِي لِمَنْ عَرَفَكَ أَنْ لاَ يَقْطَعَ رَجَاؤُهُ مِنْكَ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۱۸۳

ابو على حسن طوسى در كتاب مجالس خود از پدرش شيخ ابو جعفر محمد ابن حسن طوسى از مفيد محمد بن محمد بن نعمان از ابو طيّب حسين بن محمد تمّار از محمد بن قاسم انبارى از پدرش از حسن بن سليمان زاهدى از ابو جعفر طائى واعظ‍‌ از وهب بن منبّه، نقل كرده كه گفت: من در زبور داود چند سطر خواندم كه بعضى از آنها را حفظ‍‌ كردم و بعضى را فراموش نمودم. آنچه را كه حفظ‍‌ كردم، مضمونش اين است كه خداوند به داود عليه السلام مى‌فرمايد: اى داود، آنچه را كه مى‌گويم از من بشنو و من اينها را به حق مى‌گويم: هر كس به سوى من بيايد در حالى كه از گناهانى كه به من كرده خجالت مى‌كشد، من او را مى‌بخشم و از حافظه او هم بيرون مى‌كنم (تا ديگر خجالت نكشد). اى داود، از من بشنو كه من اين سخنان را به حق مى‌گويم. هر كس يك عمل خير به خاطر من بكند، من او را وارد بهشت مى‌كنم. داود عرض كرد: خداوندا، آن عمل خير چيست‌؟ خداوند فرمود: بردن غم از دل بندۀ مسلمان. داود عرض كرد: خداوندا، پس سزاوار است كسى كه تو را شناخت اميدش را از تو قطع نكند.

divider