شناسه حدیث :  ۴۴۰۸۹۲

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۳۹  

عنوان باب :   الباب السابع فيما ورد في شأن موسى عليه السلام

معصوم :   امام حسن عسکری (علیه السلام) ، حديث قدسی

وَ فِي تَفْسِيرِ اَلْعَسْكَرِيِّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: أَمَا عَلِمْتَ مَا قَالَ اَللَّهُ لِمُوسَى عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ؟ [قُلْتُ: بِأَبِي وَ أُمِّي] وَ مَا قَالَ اَللَّهُ لَهُ؟ قَالَ: قَالَ اَللَّهُ تَعَالَى لِمُوسَى: يَا مُوسَى، أَ تَدْرِي مَا بَلَغْتَ مِنْ رَحْمَتِي إِيَّاكَ؟ فَقَالَ مُوسَى: أَنْتَ أَرْحَمُ بِي مِنْ [أَبِي وَ] أُمِّي، قَالَ اَللَّهُ: يَا مُوسَى، إِنَّمَا رَحِمَتْكَ أُمُّكَ لِفَضْلِ رَحْمَتِي، أَنَا اَلَّذِي رَقَّقْتُهَا عَلَيْكَ وَ طَيَّبْتُ قَلْبَهَا لِتَتْرُكَ طِيبَ وَسَنِهَا لِتَرْبِيَتِكَ، وَ لَوْ لَمْ أَفْعَلْ ذَلِكَ بِهَا إِذًا لَكَانَتْ وَ سَائِرَ اَلنِّسَاءِ سَوَاءً. يَا مُوسَى، أَ تَدْرِي أَنَّ عَبْداً مِنْ عِبَادِي تَكُونُ لَهُ ذُنُوبٌ وَ خَطَايَا حَتَّى تَبْلُغَ أَعْنَانَ اَلسَّمَاءِ فَأَغْفِرُهَا لَهُ وَ لاَ أُبَالِي؟ قَالَ: يَا رَبِّ، كَيْفَ لاَ تُبَالِي؟ قَالَ: لِخَصْلَةٍ شَرِيفَةٍ تَكُونُ فِي عَبْدِي أُحِبُّهَا، لِحُبِّ اَلْفُقَرَاءِ اَلْمُؤْمِنِينَ يَتَعَاهَدُهُمْ وَ يُسَاوِي نَفْسَهُ بِهِمْ وَ لاَ يَتَكَبَّرُ عَلَيْهِمْ، فَإِذَا فَعَلَ ذَلِكَ غَفَرْتُ لَهُ ذُنُوبَهُ وَ لاَ أُبَالِي. يَا مُوسَى، إِنَّ اَلْفَخْرَ رِدَائِي، وَ اَلْكِبْرِيَاءَ إِزَارِي، مَنْ نَازَعَنِي فِي شَيْءٍ مِنْهُمَا عَذَّبْتُهُ بِنَارِي. يَا مُوسَى، إِنَّ مِنْ إِعْظَامِ جَلاَلِي إِكْرَامَ اَلْعَبْدِ اَلَّذِي أَنَلْتُهُ حَظّاً مِنَ اَلدُّنْيَا عَبْداً مِنْ عِبَادِي مُؤْمِناً قَصُرَتْ يَدُهُ فِي اَلدُّنْيَا، فَإِنْ تَكَبَّرَ عَلَيْهِ فَقَدِ اِسْتَخَفَّ بِجَلاَلِي.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۱۴۰

در تفسير امام حسن عسگرى عليه السلام آمده كه: آيا مى‌دانى خداوند به موسى چه فرمود؟ خداوند به موسى فرمود: اى موسى، آيا مى‌دانى من چقدر به تو ترحم نموده‌ام‌؟ موسى گفت: تو از مادرم به من مهربان‌ترى. خداوند فرمود: موسى مادرت در اثر فضل من بر تو ترحم مى‌كرد. من بودم كه او را بر تو مهربان ساختم و قلب او را پاك نمودم، تا او تو را پاك تربيت كند. اگر من اين كارها را با وى نمى‌كردم او با زنان ديگر فرق نداشت. بعد هم خداوند فرمود: اى موسى، مى‌دانى اگر بنده‌اى از بندگان من گناهش چنان بزرگ باشد كه به آسمانها برسد، اگر به سوى من بيايد او را مى‌بخشم و اين كار برايم مهم نيست. موسى عرض كرد: خداوندا، چگونه او را مى‌بخشى‌؟ خداوند فرمود: بواسطه يك خصلت خوبى كه در بنده من باشد. محبوبترين خصلت در نزد من اين است كه به فقراى مؤمنان محبت كند و با آنها همكارى نمايد و خود را با آنها يكسان بداند و به آنها كبر نفروشد. وقتى كه اين كارها را كرد من همه آن گناهانش را مى‌بخشم. اى موسى، بدان كه فخر رداى من و كبريايى پيراهن من است. هر كس در اين دو چيز با من به منازعه برخيزد، من با آتش جهنم او را عذاب مى‌دهم. اى موسى، يكى از بزرگى جلالت من اين است كه اگر بنده‌اى كه من به وى مال دنيا داده‌ام، بندۀ مؤمن و فقير مرا كه از مال دنيا دست كوتاه است، اكرام و احسان كند. من آن بنده ثروتمند را دوست مى‌دارم. ولى اگر آن بندۀ ثروتمند به آن بنده فقير تكبر نمايد، او به جلال من توهين كرده است.

divider