شناسه حدیث :  ۴۴۰۸۸۲

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۳۲  

عنوان باب :   الباب السابع فيما ورد في شأن موسى عليه السلام

معصوم :   مضمر ، حديث قدسی

وَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ مُحَمَّدِ بْنِ شَاذَانَ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ أَحْمَدَ اَلْبَرْوَازِيِّ قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحَارِثِ بْنِ سُفْيَانَ اَلسَّمَرْقَنْدِيُّ قَالَ: حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ سَعِيدٍ اَلتِّرْمِذِيُّ عَنْ عَبْدِ اَلْمُنْعِمِ بْنِ إِدْرِيسَ عَنْ وَهْبِ بْنِ مُنَبِّهٍ: أَنَّهُ وَجَدَ فِي اَلتَّوْرَاةِ صِفَةَ خَلْقِ آدَمَ حِينَ خَلَقَهُ اَللَّهُ وَ اِبْتَدَعَ. قَالَ اَللَّهُ تَعَالَى: إِنِّي خَلَقْتُ آدَمَ وَ رَكَّبْتُ جَسَدَهُ مِنْ أَرْبَعَةِ أَشْيَاءَ، ثُمَّ جَعَلْتُهَا وَارِثَةً فِي وُلْدِهِ تَنْمِي فِي أَجْسَادِهِمْ وَ يَنْمُونَ عَلَيْهَا إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ، وَ رَكَّبْتُ جَسَدَهُ حِينَ خَلَقْتُهُ مِنْ رَطْبٍ وَ يَابِسٍ، وَ سَخِنٍ وَ بَارِدٍ، وَ ذَلِكَ أَنِّي جَعَلْتُهُ مِنْ تُرَابٍ وَ مَاءٍ، ثُمَّ جَعَلْتُ فِيهِ نَفْساً وَ رُوحاً، فَيُبُوسَةُ كُلِّ جَسَدٍ مِنْ قِبَلِ اَلتُّرَابِ، وَ رُطُوبَتُهُ مِنْ قِبَلِ اَلْمَاءِ، وَ حَرَارَتُهُ مِنْ قِبَلِ اَلنَّفْسِ، وَ بُرُودَتُهُ مِنْ قِبَلِ اَلرُّوحِ. ثُمَّ جَعَلْتُ فِي اَلْجَسَدِ بَعْدَ هَذِهِ اَلْخَلْقِ اَلْأَرْبَعَةِ أَرْبَعَةَ أَنْوَاعٍ وَ هُنَّ مِلاَكُ اَلْجَسَدِ وَ قِوَامُهُ بِإِذْنِي لاَ يَقُومُ اَلْجَسَدُ إِلاَّ بِهِنَّ، وَ لاَ تَقُومُ مِنْهُنَّ وَاحِدَةٌ إِلاَّ بِالْأُخْرَى: مِنْهَا اَلْمِرَّةُ اَلسَّوْدَاءُ، وَ اَلْمِرَّةُ اَلصَّفْرَاءُ، وَ اَلدَّمُ، وَ اَلْبَلْغَمُ. ثُمَّ أَسْكَنْتُ بَعْضَ هَذَا اَلْخَلْقِ مَسْكَنَ بَعْضٍ، فَجَعَلْتُ مَسْكَنَ اَلْيُبُوسَةِ فِي اَلْمِرَّةِ اَلسَّوْدَاءِ، وَ مَسْكَنَ اَلرُّطُوبَةِ فِي اَلْمِرَّةِ اَلصَّفْرَاءِ، وَ مَسْكَنَ اَلْحَرَارَةِ فِي اَلدَّمِ، وَ مَسْكَنَ اَلْبُرُودَةِ فِي اَلْبَلْغَمِ، فَأَيُّمَا جَسَدٍ اِعْتَدَلَتْ بِهِ هَذِهِ اَلْأَنْوَاعُ اَلْأَرْبَعُ اَلَّتِي جَعَلْتُهَا مِلاَكَهُ وَ قِوَامَهُ وَ كَانَتْ كُلُّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ رُبُعاً لاَ تَزِيدُ وَ لاَ تَنْقُصُ كَمَلَتْ صِحَّتُهُ وَ اِعْتِدَالُ بُنْيَانِهِ، فَإِنْ زَادَ مِنْهُنَّ وَاحِدَةٌ عَلَيْهِنَّ فقرتهن [فَقَهَرَتْهُنَّ] وَ مَالَتْ بِهِنَّ دَخَلَ عَلَى اَلْبَدَنِ اَلسُّقْمُ مِنْ نَاحِيَتِهَا بِقَدْرِ مَا زَادَتْ، وَ إِذَا كَانَتْ نَاقِصَةً تَقِلُّ عَنْهُنَّ حَتَّى تَضْعُفَ عَنْ طَاقَتِهِنَّ وَ تَعْجِزُ عَنْ مُقَارَنَتِهِنَّ، وَ جَعَلْتُ عَقْلَهُ فِي دِمَاغِهِ، وَ سِرَّهُ فِي كُلْيَتَيْهِ، وَ غَضَبَهُ فِي كَبِدِهِ، وَ صَرَامَتَهُ فِي قَلْبِهِ، وَ رُعْبَهُ فِي رِيَتِهِ، وَ ضَحِكَهُ فِي طَحَالِهِ، وَ فَرَحَهُ وَ حُزْنَهُ فِي وَجْهِهِ، وَ جَعَلْتُ فِيهِ ثَلاَثَمِائَةٍ وَ سِتِّينَ مَفْصَلاً .
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۱۳۳

و از ابو عبد اللّٰه محمد بن شاذان بن عثمان بن احمد بروازى از ابو على محمد بن محمد بن حارث بن سفيان سمرقندى از صالح بن سعيد ترمذى از عبد المنعم بن ادريس از وهب بن منبه، نقل كرده كه گفته: من در تورات چگونگى آفرينش آدم عليه السلام را يافتم كه خداوند هنگام خلق و ابداع او چكار كرده. خداوند در تورات فرموده: من آدم را آفريدم و جسد او را از چهار چيز تركيب دادم. بعد هم همان چهار چيز را در اجساد همۀ انسانهايى كه وارث آدم هستند، گذاردم كه اجساد آنها روى همان چهار چيز تا روز قيامت رشد و نمو مى‌كند. هنگامى كه جسد آدم را آفريدم، از آب و خاك و آتش و باد تركيب دادم. يعنى نخست آب و خاك را با هم مخلوط‍‌ نمودم و بعد هم در آن جسد، نفس و روح آفريدم. پس خشكى جسد انسان از خاك و رطوبتش از آب و حرارتش از جانب نفس و برودتش از روح مى‌باشد. بعد هم در جسد چهار نوع قرار دادم كه آنها اساس جسد را تشكيل مى‌دهند و قوام جسد با آنها با اجازه من مى‌باشد و جسد فقط‍‌ بوسيله آن چهار نوع قوام دارد و هر كدام از آنها هم قوامشان با سه نوع ديگر مى‌باشد و آن چهار نوع عبارتند از: طبيعت سوداى تلخ و صفراى تلخ و خون و بلغم. بعد هم هر كدام از اينها را براى ديگران قرار دادم. يعنى جاى يبوست را در سوداى تلخ قرار دادم (يعنى جسد آدمى بواسطه عمل سودا، يبوست پيدا مى‌كند) و رطوبت را هم در صفراى تلخ قرار دادم و حرارت را در خون و برودت را در بلغم. پس هر وقت در جسد، اين چهار نوع به حال تعادل باشند و نسبت هر كدام از آنها به جسد يك چهارم باشد، نه كم و زياد، صحت آن مزاج كامل است و اگر يكى از آن چهار عنصر نسبت به ديگرى زيادتر شود و بر آن سه عنصر ديگر غلبه كند، بدن بيمار مى‌گردد. و هر قدر آن عنصر زيادتر شود، بيمارى هم افزايش مى‌يابد و اگر يكى از آن عناصر چهارگانه كمتر از عناصر ديگر باشد و به طورى ضعيف باشد كه نتواند عمل خود را انجام دهد، باز سلامتى جسد به هم مى‌خورد. عقل انسان را در دماغش قرار دادم و شرش را در دو كليه‌اش و غضبش را در كبدش و اعمالش را در قلبش قرار دادم و خنده‌اش را در طحال و شادى و غمش را در سيمايش قرار دادم. و در جسد انسان سيصد و شصت مفصل گذاردم.

divider