شناسه حدیث :  ۴۴۰۸۴۶

  |  

نشانی :  کلیات حدیث قدسی  ,  جلد۱  ,  صفحه۹۹  

عنوان باب :   الباب السابع فيما ورد في شأن موسى عليه السلام

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، حديث قدسی

وَ عَنْهُمْ عَنْ أَحْمَدَ عَنْ شَرِيفِ بْنِ سَابِقٍ أَوْ عَنْ رَجُلٍ عَنْ شَرِيفٍ عَنِ اَلْفَضْلِ اِبْنِ أَبِي قُرَّةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: لَمَّا أَقَامَ اَلْعَالِمُ اَلْجِدَارَ أَوْحَى اَللَّهُ إِلَى مُوسَى : أَنِّي مُجَازِي اَلْأَبْنَاءِ بِسَعْيِ اَلْآبَاءِ إِنْ خَيْراً فَخَيْراً وَ إِنْ شَرّاً فَشَرّاً، لاَ تَزْنُوا فَتَزْنِيَ نِسَاؤُكُمْ، وَ إِنَّ مَنْ وَطِئَ فِرَاشَ اِمْرِءٍ مُسْلِمٍ وُطِئَ فِرَاشُهُ، كَمَا تَدِينُ تُدَانُ.
وَ رَوَاهُ اَلْبَرْقِيُّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ شَرِيفٍ.
زبان ترجمه:

کلیات حدیث قدسی ;  ج ۱  ص ۱۰۰

و از عده‌اى از اصحاب ما از احمد از شريف بن سابق يا از شخصى ديگر از فضل بن ابو قرّه از ابو عبد اللّٰه عليه السلام نقل كرده‌اند كه حضرت فرمود: وقتى كه در زمان موسى قحطى دنيا را فرا گرفت، خداوند به حضرت موسى وحى فرمود: كه من فرزندان را بواسطه اعمال پدران مجازات مى‌دهم. اگر اعمال پدران خوب باشد پاداش خوب به فرزندان مى‌دهم و اگر بد باشد پاداش بد مى‌دهم. زنا نكنيد تا با زنان شما زنا نكنند. زيرا هر كس با زن يك مرد مسلمانى همخوابه شود، ديگران با زن او همخوابه مى‌شوند. چون هر طور عمل كنى همان طور پاداش مى‌بينى. برقى، اين روايت را از على بن عبد الله از شريف، نقل كرده است. مؤلف مى‌گويد: سخن خداوند مبنى به اين كه ما فرزندان را به جاى اعمال پدرانشان مجازات مى‌دهيم، منافى با مفاد قول خداوند كه فرموده: انسان «نتيجه تلاش و عمل خود را مى‌بيند» نمى‌باشد. زيرا مراد آيه، بيان استحقاق هر شخص مى‌باشد. ولى منظور از حديث بالا اين است كه بر حسب تفضل خداوند اين كار را مى‌كند. اين كه فرموده: اگر عمل خير باشد پاداش خير مى‌دهد (يعنى كسى كه پدرش عمل خير كرده، خداوند از تفضل خود به فرزندش پاداش خيرى دهد و اگر عمل پدرش بد باشد آن خير را خداوند از پسر منع مى‌كند). اگر كسى مستحق نباشد، خير را از او منع كنند. جايز است به اين عمل شر اطلاق شود. البته بر حسب مجاز چنان كه در سخن بعضى از حكما آمده، عمل شر شخص كريم، آن است كه خيرش را از تو منع كند و خير شخص لئيم آن است كه به تو شر نرساند. با توجه به اين كه اجبار در معصيت باطل است، در معانى باقيمانده حديث اشكال نيست. بلكه اسناد زنا بر زنان دلالت بر اين دارد كه آنها آن عمل را با ميل خود انجام دهند نه با اكراه و اجبار. خداوند به حقايق امور آگاه‌تر است.

divider